Me expectauer̄t p̄cc̄ores) qͣſi inſidijs latitātes oportunu tꝑus ad ydoneas decepcōes qrēdo ad hoc (ut perderēt me) faciēdo me ꝯſentire ad malū ſꝫ inde nō perij(oteſtimōīa tua intellexi) q̄ me decipi nō ꝑmittebāt. ¶ In qͣbus teſtimōijs tuis intellexi. Omīs ꝟtuoſe ꝑfectōisſiue ꝯſūmacōis finē eſſe latū mādatū tuū valde) .ſ. p̄ce-ptu caitatis. finis enī p̄cepti caritas. qd̓ p̄ceptū ita latuēut ad inimicos ſe extēdat. ¶ Vidi lege cai̓tatis q̄ ē finiſo ſūmacōis ⁊ ideo.Luō) .i. ꝙ fortiter ꝙ vehem̄ter (dilexi legē tuā dn̄e) in cuius ſignū (ꝯtiue meditacō mea ēEt ideo. Suꝑ inimicos meos) iudeos. paganos. ⁊ he-reticos (intelligentē me feciſti) veritatē tua (qꝫ mādatūtuū) ducit me ad eternitatē qd̓ nō facit mnimicos qꝛ illivel nō intelligūt ſpūaliter ſꝫ ꝑuerſe/ vel nō oꝑantur.Et nō tm̄ ſuper inimicos meos prudētē me feciſti ſed.Super omēs docētes me) ſcribas ⁊ phariſeos qͥ ſe cla-ue ſciētie habere dicebāt (intellexi) ſacre ſepture veritatem/ et hoc ideo (qꝛ teſtimoīa tua meditacō mea ē) .i. diligens inqͥſico in ſpū nō in littera; nō enī in littera ſꝫ in ſpūquieſco q̄ meditacōnō eſt illoꝝ qͥ falſa ibi ſentiūt et do-cent. ¶ Nō ſolū ſuꝑ docētes ſꝫ etiā. Super ſenes) i. an-tiqͥores ſacerdotes ⁊ pn̓cipes (intellexi) melius enī intelligit nouus ppl̓us qͥ hic loqͥtur qui accepit ꝙͣ ille ſemoriudaicus/ et hoc ideo (qꝛ mādata tua q̄ſiui) interius nōexterius. ¶ Queſiui mādata tua ⁊ ꝯpleui vn̄. Ab omīvia mala) q̄ducit in ꝑdicōem (ꝓhibui affectus meos/ut cuſtodiā ꝟba tua) qd̓ aliter fieri nō poterat/Nō enī pcc̄a ⁊ mādata ſe ꝯpatiūt̉. Aiudicijs aūt tu-is) q̄ ꝑtinēt ad regulā viuēdi ꝯtētis in lege tua (nō declinaui/ qꝛ tu) cui obedire debeo (legem poſuiſti michi) ꝙ ſiab hijs declinarem iudicijs/ mneternū iudicō ꝯdēnarer.