infidelibus occiſi ſūt ꝙ. Paulominus) .i. fere (cōſu-mauerunt me in terra) qͥ ē afflictōis locus ſic̄ celū ꝯſolationis ſꝫ nō valuer̄t in toto me extinguere/ qͥm (ego) inml̓tis mēbris meis (nō dereliqͥ vei̓tate mādatoꝝ tuoꝝSꝫ ut poſſit ꝑſeuerare uſqꝫ in finē ait. Secūdū miſeri-cordiā tuā) ut poſſim viriliter reſiſtere ꝑſecutoribꝰ meiſ(et cuſtodiā q̄ in lege mādaſti) vel in euāgelio ꝓtuliſti.Merito debeo cuſtodire teſtimoīa tua quia. ͨSerbūtuū) .i. obẜuātia mādatoꝝ tuoꝝ (ineternū ꝑmanet) inceleſtibꝰ ſpiritibꝰ qui dei mandata ſemper obſeruant etnūꝙͣ ab eis per tranſgreſſionem recedunt.Et qꝛ nō ſolum in celeſtibꝰ creaturis permanet verbumdei ſꝫ etiā in terra ait.In generacōe) prioꝝ iuſtorum(et in generacōe) iuſtoꝝ noui teſtam̄ti (ꝑmanet verita-tua) q̄ nūꝙͣ defuit in ſanctis tuis (fundaſti eccleſiam) invtroqꝫ ppl̓o in fundam̄to vno qd̓ eſt xp̄s ⁊ ꝑmanet veri-tas in ea et hoc diſpoſicōne diuina. ¶ Inde ſequitur.Ordinacōe tua ꝑſeuerat lex) veritatis tue in eccleſia ⁊racō ē (qm̄ omīa) tꝑalia et eterna (ſeruiūt tibi) om̄ia eniꝓ tuo nutu diſponis et ſi diuerſo modo. ¶ Cōfitebor q̄lex tua ita valida ē ꝯtra afflictōes huius ſeculi ꝙNiſi ꝙ lex tua meditacō mea ē) et non tm̄ ut ſciā ſꝫ uiꝑficiaꝫ (fere ꝑiſſem in afflictōe mea) ¶ Et qꝛ meditatione legis tue me aꝑdicōe liberaſti ideo. ⁊Lō obliuiſ-car iuſtificacōes tuas) ꝑ totā vitā meā (qꝛ in ip̄is iuſtifi-cacōibꝰ viuificaſti me) per eaꝝ meditaconē p̄ſeruandome a mortē pcc̄i. ¶ Et qꝛ viuificaſti me. Tuus ſū egoſeruiēs tibi) ꝑ omnia/ et ideo (ſaluū me fac̓) ꝑducendoad eternitate (qꝛ iuſtificacōnes) in lege tua contentas(ſtudioſe exqͥſiui) ad intelligendum et cōplendum.Neceſſe habeo ut ſaluum me facias quoniam.