Merito dilexi legem tuam et diligo quia.S. loquia tua fcā ſūt michi valde dulcia) viribus aīemee/ dulcia dico (ſuꝑ mel ⁊ fauū) q̄ ita dulcia ſūt ut eiſdēguſtatis omīs erroris amaritudo de corde cōfeſtim re-cedit. Per obediētiā mādatoꝝ) veniēſ ad altitudīeꝫſapiētie (intellexi) nō eſſe ābulādū cū impijs (ꝓptereaomne odiui viam iniqͥtatis. ¶ Dilexi dn̄e legē tuam ꝓpt̓dulcedīeꝫ quā inde ſenſi. etiā diligo/ qꝛ. erbū tuūꝑ moyſen et alios ꝓphetas adnos delatu(e lucerna) inteſta ⁊ veritas ſub figura (affectibꝰ meis dirigēdis adte) lucerna qͥdē in huiuis ſcl̓i nocte lucēs ut p̄caueaꝫ laqueos funiū .i. ap̄cipicō fouearū qͣs dyabolus nob̓ p̄pa-rauit/ q̄ ꝓuidētia mea vitare non poſſem (et lumen ſemitis meis ⁊) hoc lumīe p̄eunte/ dum vie huius ſemitasgradimur ad illam que via vera eſt perducamur.Et ideo. Iuraui et) firmiter (ſtatui cuſtodire iudiciaiuſticie tue) per quam peruenitur ad ſalutem.Iuraui cuſtodire iudicia iuſticie tue tāꝙͣ verus amatoreius ⁊ ꝑ illā. IHumiliatus ſū valde) ſꝫ o tu (dn̄e viuifi-ca me) aliter parū valeret huilitas mea ſcd̓m ꝟbū tuūut ſcd̓m verba tua viuam ⁊ oīa cū diſcrecōne faciam.Et ideo dep̄cor ut. Sacrificia laudis) caritate nō timore oblata (bn̄placita ⁊ acceptabilia ⁊ delectabilia ſinttibi dn̄e/ et iudicia tua docē me) ut illa intelligā ⁊ oꝑe cōpleā. ¶ Doce me opus ē .ſ. ne errem qꝛ. Anima mea)id ē mors ⁊ vita aīe mee ē (ſꝑ in maībꝰ meis) .i. in oꝑibꝰqꝛ ſi deſmobn̄ oꝑari/ morietur aīa mea (et legē tuā nonſū oblitus) imo iugi meditacōe illam retinui ut regulaꝫoꝑacōis mee. ¶Legem tuā nō ſū oblitus qꝛ licet.PPeccatores) et ſpūs maligni (poſuerīt michi laqueos) ſcilicet minas blandimenta ſeculi. quaſcūqꝫ malas