Et vidit) oculis miſcd̓ie ſue (cū tribularēt̉/ et miſer-tus eſt eis audiens oracōeꝫ eoꝝ) ⁊ liberauit eos.St memor fuit ꝓmiſſi ſui) qd̓ diſpoſuit ad abrahā defilij ſui incarnacōne ⁊ ideo peꝑcit eis/ ſi enī omēs ꝓptereoꝝ pcc̄a occidi ꝑmiſiſſet nō naſceretur de eis xp̄us etita vana fuiſſet p̄dicta ꝓ miſſio/ et ideo (penituit eū) alit̓faciēdo ꝙͣ videbatur facturus ⁊ hoc nō qꝛ illi iuſticiamhaberēt ſed (ſcd̓m multitudinē miſcd̓ie ſue) oꝑatus eſt.Et dedit eos in miſcd̓ias) in beniuolentiā ⁊ in reuerētiam (ni ꝯſpectu gētiū qͥceperāt eos) ut quos prius de-ſpectui habebāt haberent metuēdos ⁊ honorabiles.Propheta ſuā dep̄cacōnē ꝓ liberacōe populi iſrahel re-aſſumes ait. S aluos fac nos dn̄e deus nr̄) de ſeruituteet anguſtijs qͥbꝰ ppl̓us tuus indiuerſis terris affligitur(et ꝯgrega nos de gentibꝰ) inter quas diſꝑſi ſumus.Ot ꝯfiteamur) ꝯfeſſiōe lauEt ad hoc ꝯgrega nos. ˢdis (nomini ſancto tuo/ et gloriemur in laude tua) de qͣſeqͥtur. Benedictus dn̄s deus iſrahel ab eterno et ineternū/ et dicat omīs populus) tam de iudeis ꝙ de gen-tibus (fiat fiat) id eſt benedictus ſit deus.¶ Pſalmus. Cvi. in quo ꝯmendatur miſeri-cordia dei multiplex facta populo iſrahel.cōfeſſione lauonfitemini Vmino pis c quoniambonis)) qm̄ dulcis ⁊ ſuauis et vere (qm̄ ineternū miſeri-cordia eius) qnūꝙͣ negatur penitētibꝰ. Dicat nunc)laudes deo (qui redēpti ſunt a dnoIa qͥbuſcūqꝫ ꝑiculis(de manu inimici) eos affligentis (de regiōibꝰ) vbi eratdiſꝑſi (ꝯgregauit eos) in terrā ſuā iudea. Tongregauit) qͥdē eos (a ſolis ortu ⁊ occaſu ab aquilone et ab auſtro) qͣtuor climatibꝰ mūdi.rrauerūt in ſolitudine