ubi nō erat aqua) errauer̄t qꝛ nō inuener̄t (ſtratā) ducētē ad aliꝙͣ (ciuitatē habitabilē) vbi poſſent habitareqꝛ in deẜtis nō ſūt tales vie. ¶ Et qꝛ errabāt in locis de-ſertis vbi eſt inopia victualu ſecutū eſt ꝙ in tantum.Sſuriētes et ſitientes) redderēt̉ (ut virtus eoꝝ defi-ceret) St) qꝛ anima id ē virtus eoꝝ p̄ inopia deficiebat ideo ꝯuicti (clamauerūt addn̄m cū tribulareturerrore ⁊ fame ut liberae̓t eos (et de malis eoꝝ ineuitabilibus eripuit eos) ¶ Eripuit dico qꝛ S. duxit eos inviā rcāꝫ) ſua ꝓuidētia nō hūana (ut iret ī ciuitatē habitacōis) ī qͣ poſſent habitae̓ ſecure ⁊ de victualibꝰ ꝓuide̓De qͥbꝰ bn̄ficijs gras agēs ait. Fōfiteātur dn̄o) cō-feſſiōe laudis homīes quibꝰ facte ſūt (miſcd̓ie dei/ et filijhominū quibꝰ mirabilia dei ſūt exhibita-Ideo debēt deū laudare qꝛ nō ſolū duxit in viā ſꝫ a fame liberauit. CLuia ſatiauit animā debilitataꝫ) ex deuio iti-neris (et animā eſurientē ſatiauit bonis) Ideo ⁊ lau-dare deberēt deū qꝛ liberauit miraculoſe. Taptiuos ſe-dētes in tenebroſis locis q̄ hn̄t vmbrā mortis/ victosid ē afflictos (duricia cathenarū ⁊ auſtei̓tate ⁊ paucitate victus) ¶ Cauſa captiuitatis eoꝝ fuit. Quia exacerbauer̄t) .i. ꝯtēpſerūt (eloquia dn̄i) loquētis ꝑ legeꝫet ꝓphetas (et ꝯſiliū altiſſimi) qd̓ erat ꝙ iuſte viuerent(ſpreuer̄t) Ideo. IDumiliatū) et deiectū ē a ſuꝑbia(cor eoꝝ afflictōe date eis intellectū/ et infirmati ſūtid ē debilitati virtute vidētes ſe nichil poſſe ꝑ ſe (et nonerat qͥ adiuuaret) qͥ poſſet eos liberare de captiuitate.Deficiēte ergo om̄i auxilio hūano. Tlamauer̄t ad do-minū cū tribularētur) p̄dictis malis de quibꝰ (liberauiteos) Liberauit aūt hoc mō qꝛ. Sduxit de tenebriet vmbra mortis/ et vinicula eoꝝ dilrupit)