generationes ꝓ quo ſeruato redditur ꝓmiſſuꝫ eternuꝫqd̓ ꝑ teſtam̄tuate ſignificauit qd̓ nō mādauit ſꝫ ꝓmiſitꝓmiſſum eſt ꝙ accipere debemus mandatū qd̓ hoc face̓debemus hoc eſt fides ut iuſtus ex fidē viuat ⁊ huic fideiꝑmittitur hereditas. ¶ Oemior fuitbi. Iuod diſ-poſuit ad abrahā) cum eidixit ꝑ memetip̄m iuraui qꝛ feciſti rem hāc ⁊ cetera. ſeqͥtur/ bn̄ dicā tibi ⁊ cetera (et iuramenti ſui ad iſaac) cū ait ad abrahaꝫ in iſaac vocabiturtibi ſemē. It ſtatuit illud) ꝟbuꝫ fidei de cultu vmusde i (iacobin p̄ceptū) ad faciēdū ⁊ ob ſeruādum (et iſrl̓)qd̓ idē eſt qd̓ iacob eiuſdē p̄cepti adimpleti mercedēq̄ fidelibꝰ (et̓na ⁊ inconmutabilis eit. Dicēs tibi daboterrā chanaā) figurā eterne (he̓ditatis) q̄ terra ꝓmiſ-ſionis (funiculo) diſtribuēda erat in diuerſas partes.Hanc terrā chanaā ꝓmiſit. Tum) illi qͥbꝰ ꝓ miſit (eſ-ſent numero breui) ⁊ ita breui ꝙ (pauciſſimi) qꝛ abra-ham iſaac ⁊ iacob tm̄ erant quorū merito ꝓmittereturet erāt cū hoc aduene nō ciues terre ꝓmiſſiōis vnde qͣſiextranei ibihabitabāt. St ꝑtrāſier̄t de gente in gen-tem) alterā/ vn̄ abrahā exiuit de terra chaldeoꝝ ⁊ venitin meſopotamiam ⁊ deinde in terram promiſſionis (et deregno ad ppl̓m alterū) veīt in egiptū ſil̓r yſaac de terrachanaā̓ peregrinatus ē. ¶ Qui ꝑtrāſeūdo tot variasgētes durare potuer̄t qꝛ dn̄s. Nō ꝑmiſit hoīeꝫ nocereeis) notabili nocum̄to (et corripuit ꝓ eis reges) qͥ vo-lebant nocere ſic̄ pharaonē qͥ abſtulerat abrahe ſaramet abimelech qͥ abſtulerat iſaac rebecham. ¶ Dicens.N olite tāgē xp̄os meos) .i. vnctos mea gr̄a (et inꝓphetis meis) cuiuſmōi erat abrahāyſaac ⁊iacob (no-lite mali gn̓e age̓) ¶ Narrās ꝓph̓a quōfcm̄ ſit ꝙ p̄dcīſancti pr̄es ꝑtrāſiuerūt de gentē in gētē ⁊ cetera ait.