Stvocauit) i. iuſſit (ut famis eſſꝫ ſupͣ terrā) ꝑ quā famem (ome ſuſtētamētū panis) ꝓ magna ꝑte (ꝯtriuitet ꝑ hoc coactiſūt in egiptū ire ⁊ ita ad alia gēte trāſireet p̄ceſſit eos ioſeph. ¶ Vn̄ ſeqͥtur.Piſit āte eos)iacob ⁊ filios eius (virū) ioſeph in egiptū qui (in fuitiūvenditus ē a fratribꝰ ſuisHiūliauerūt) egiptij (incōpedibꝰ pedes eius) ad accuſacōnē dn̄e ſue et (dolorde infamia (timor) de morte (ꝑtrāſiuit aīam eius donecvenie̓t) interp̄tacō ſomnij pharaonis q̄ fuit (verbū eiꝰſic̄ dicētis ⁊ dn̄i ſic̄ inſpirātis. vn̄ ſeqͥt̉. S loquiū dn̄iid ē ſpūs reuelās mīſtei̓a (igmuit eū) viuaciter excita-uit ut futura dice̓t. et qꝛ ſomnia ita expoſuit (miſit rex)pharao (et ſoluit eū) de vīculis qͥbꝰ tenebat̉ (pn̓cepsip̄e (ppl̓oꝝ) egipti (dimiſit eū) ex toto liberum.Cognoſcēs aut pharao ꝑ interp̄tacōꝫ ſomnij ſui ꝙ io-ſeph habe̓t ſpiritū dei. Toſtituit eū dn̄m domus ſue etpͥn̄cipē omīs poſſeſſiōis ſue) ¶ Nō tm̄ ut habe̓t curaꝫtꝑaliū ſꝫ ¶Ot erudie̓t pnͥcipes eius ſicut ſemetip̄m) dediuinis quoꝝ illi noticiā nō habēt (et ſenes eius prudētiā doce̓t) de hijs q̄ dei erant. Intrauit iſrahel) cū filijset familijs eoꝝ et hoc admādatū ioſeph ibi regnantisut poſſint ibi viuere tꝑe famis (et iacob accola fuit in e-gipto) q̄ dicit̉ terra cham filius noe pͥus habitauit.St ibi auxit dn̄s ppl̓m ſuū vehemēter) qm̄ ex ſeptua-gnnta hom̄ibꝰ ſexcētamilia armorū eduxit (et firmauiteū ſuꝑ inimicos eius) qꝛ tꝑe moyſi muitis egiptijs eduxit eos deus et illos multis modis afflixit.Proph̓a narraturus q̄ fcā ſūt in egipto dicit. Conu̓tiꝑmiſit deus cor egiptioꝝ ut odiret) ꝑ inuidiā (populuꝫiſrahel/ ⁊ dolū faceret in ẜuos eius) laboribꝰ aggrauando ut luti et lateris operibꝰ oppreſſi minuerētur ẜui dei.