CCātate ei) ore ⁊ corde laudādo (pſallite illi) bona o-peracōe (narrate) alijs p̄dicādo (oīa mirabilia eius) vobis nota vel aliqͣ de om̄ibꝰ qꝛ nullus p̄t omīa narrare.Facite bona oꝑa in quibꝰ merito. Laudemini) et hoc(in noīe ſancto eius) ad eius gl̓iaꝫ bona vr̄a dirigēdoqui dedit velle ⁊ poſſe quāuis caro moleſtijs affligaturmens tn̄ (letetur cor querētiū dn̄m) in ſpe patrie celeſtiſLueriteut cū hilaritate ⁊ iocuditate diuina ꝑficiāt.dn̄m) ex ſtudio ⁊ intēta mēte bona operādo ⁊ illumine.mini in agēdis (et confortamini) in caritate xp̄i ut bonaoꝑa inchoata ꝑficere poſſitis (q̄rite pn̄tiā euis) nō adhoram ſed (ſemꝑ) ut hic habeatis eius ꝯgnicōeꝫ veraꝫet in futuro clare eius faciē nitueamini. ¶ Quia ad q̄rē-dum deū maxīe diſponit memoria fidei antiquoꝝ patrūet operū que deus fecit illis ait. Memētote mirabiliūeius que fecit) filijs iſrahel educēdo eos de egipto (et ſi-gna) q̄ patrata ſūt in egipto (et p̄cepta oris eius.Dico memētote hoꝝ vos qͥ eſtis Semen) .i. imitato-res fide i (abrahe fui dei) ut ſicut abraham cuius ſemeneſtis deū ſpūaliter queſiuit et ei in fide ẜuiuit ita ⁊ vosfacere debetis/ vos dico etiā (filij iacob electi eius) quēſi mmiitamini luctādo ꝯtra vicia ⁊ ꝯtra carnē inter electosdeiꝯnūerabimini. ¶ Et ne putēs filios abrahe tm̄ eſſe invna gente ſcd̓m carne ait. ?pſe dn̄s deus nr̄/ in vinu̓-ſa terra) habꝫ (iudicia ſua) in vniu̓ſa terra ſūt iacob ⁊ iſrahel .i. fideles qͥbꝰ iudicia ſuis manifeſtat ſꝫ nō alij gētiꝙ xp̄iane. ¶ Menitote dico dei qꝛ ip̄e. Memor fuit)īplēdo ꝓmiſſa (teſtam̄ti ſui) noui duraturi ī et̓nū ī qͦ ꝓmittitur hereditas et̓na (verbi ſui) etiā memor fuit (quodmandauit in om̄es generacōes) credētes in eū hoc eſtverbū fidei. verbū euangelij quod extenditur in omes