humani generis ꝑfice̓ diſpoſuiſti (ſic notū fac) ut eiusexēplo ⁊ doctrina diſcant tui magis appetere celeſtia ꝙͣterrena. eterna ꝙͣ caduca/ ⁊ ſic fac notos apoſtolos tios (eruditos corde ⁊ ſapiētia) celeſti ꝑ qͦs toti orbi notūfaciat filiū tuū. ¶ O dn̄e qui videris faciē tuā auertere anob̓. Cōuertere aliquātulū) oculos miſcd̓ie tue nosreſpiciēdo ⁊ mitigādo tribulacōeꝫ nr̄am (et dep̄cabiliseſto ſuꝑ ẜuos tuos) p̄ces eoꝝ exaudiēdo. ¶ Proph̓aoſtendēs ſe exauditu quo ad ſtatū futurū ait. Reple-bimur ī eternitate miſcd̓ia tua exultabimꝰ ī laude tua etdelectabimur omibꝰ diebꝰ nr̄is) ī te ſūma dulcedo in etetati ſumꝰ) ī diebꝰnū. Quātū ad ſtatū pn̄tē dic̄. Imalignis (qͥbꝰ nos huīliaſti) qꝛ dediſti nobis potētiamet leticiā in tribulacōe et ī ānis quibꝰ exꝑtiſumꝰ anguſtias ⁊ adu̓ſitates. ¶ Proph̓a orās ut deus parcat iu-deis peccātibꝰ ⁊ ſi nō ꝓ meritis ſaltē ꝓpter oꝑa q̄ in eis fecit ait. Reſpice in ẜuos tuos) tui enī ſūt licꝫ peccatoe̓s(et ī oꝑa tua) q̄ feciſti ī eis (et dirige filios eoꝝ) ut ſi ip̄iꝓpter iniqͥtatē ſuā diſꝑſi ſūt. ſaltē filij ī fine ꝯuerſi ad ve-gr̄e (dn̄i nr̄i ſuꝑmā ꝑuenie̓ me̓antur. St ſit ſplēdonos) mētes nr̄as illuminās (et oꝑamanuū noltraꝝ di-rige ſuꝑ nos) ut creſcāt ⁊ dirigāt̉ ad celeſtia (⁊ opusmanuū nr̄aꝝ) ad vnū finē qui deus eſt (dirige.¶ Pſalmus. xc. in quo monet exēplocriſti temptacōnes ſuperare.vox prophete.altiſſimi)ui habitat ī adiutorio prāa ſpemſuam ponens in eo qui altiſſinnis eſt ( proteget̉ in om-nibus ab eo) ut nec illecebra male bſandientis volu-ptatis capiatur nec timore aduerſitatis frangatur.