exe̓cucōe cū recordam̉ (turbati ſumus) mortis timoe̓.Pefecimus iuſte quidē qꝛ peccauimus et tu Poſuiſtiiniqͥtates nr̄as) vitā nr̄aꝫ prauā (m̄ ꝯſpectu tuo) ad pu-niendū (ſeculū) .i. totus decurſus vite nr̄e (totus patetoculis tuis) nec te poteſt late̓. ¶ Cn̄ dico ꝙ poſuiſti im-quitates nr̄as in ꝯſpectu tuo.Lm omēs dies nr̄i) ab-breuiati ſūt ⁊ quaſi (defecerūt) qꝛ ad paucitatē redactiſūt ꝓpter peccatu (et ita in ira tua vita nr̄a) abbreuiata ēplena miſeria ⁊ laboribus (defecit) ¶ Ecce quo defecitquia. Homines viuētes in annis nr̄is reputabunturinanes et inutiles ſicut aranea) qꝛ ſicut illa mane et vilefacit opus ut vilem capiat p̄dam ſcilicꝫ muſcā et in hoctotā ſe euiſcerat/ ſimiliter hoīes inamiā faciūt ⁊ multoslabores ꝯſumūt ad hoc ꝙ adipiſcātur iſta tēporalia. honores diuicias que inania ſūt et caduca cito trāſeuntiaet in hoc viſcera ſua ꝯſumūt qꝛ aliquādo corpus ⁊ aīamꝑdunt (⁊ dies hōis ita breues ſunt) ut de cōmuni curſucōputantur in eis. lxx.Si auteꝫ) in bene cōplexionatis qui vires et potentiascorporis habuerint bonos. (. lxxx. anni in / conuenientiſtatu) cōpleti fuerint (ſi amplius) vixerint (labor et do-lor) cū ſenectus ſit ip̄e morbꝰ ⁊ quidā lāguor. vn̄ ſeqͥt̉.Qm̄ ſuꝑuenit debilitas) et nature gͣuitas q̄ ex miſeri-cordia dei nobis eueīt/ tū ut nō diu laboremus infirmi-tatibꝰ ⁊ doloribꝰ. tū ut (corripiamur) ab inſolētijs nr̄isabſtinentes. LLuis nouit) quis intellige̓ poteſt (effi-caciā ire tue) quā exerces in hijs qͥbꝰ hic parcis (et iraꝫtuā diſtinguere?) qꝛ hijs parcit ad penā. hos punit adſalutē/ et hoc non poſſumus diſtingue̓ (pre timore) horrore enī ꝑcutimur loquēdo de ira tua. ¶ Proph̓a oranſꝓ liberacōne ait ad patrē. Filiū tuū) ꝑ quē liberacōeꝫ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten