magnitudinē tue potentie cognoſcāt etiā ꝙ (tu ſolus altiſſimus ſuꝑ omēs terrenos) qui potens es ꝯuerſis parcere et obſtinatos eterna vltionē dānare.¶ Pſalmus. lxxxiij. in quo monet ad amorē eternorū.Propheta ī ꝑſona ecc̄ie ad ſuꝑnāiberuſalē ꝑuenire cu-piētis ait.id ē valde (amabilis patria celeſtis) OAꝙͣ deſiderata tabernacula tua) valde p̄ciō ſe ſpecioſe et lucidiſſime ſūt māſiones tue (o dn̄e) an-geloꝝ (concupiſcit aīa mēa) intrare (in atria tua/ et lan-guet) pre deſiderio ꝙ actu nō ingredit̉. Anima meaet caro mea exultauerūt) de ſpē ꝑueniēdi (ad deū viuū)E. tenī dn̄e ſi paſſer q̄rit ſibi domū) in qua ꝑmaneat(⁊turtur) ſibi (nidū) querit (vbi reponat pullos ſuosqͣnto magis hō racōnis capax debꝫ quere locū vbi ppe-tuo quieſcat qͥ nō eſt alius niſi tu deus ī quo ſolo p̄t qui-eſcere cor hūanū. Nidus aūt quē ꝯcupiſco inuenireſūt. Altaria tua dn̄e virtutū) manſiones tuoꝝ ſancto-rū vbi iugiter tibi offerētur ſacrificia laudis (rex meꝰqui me regis in via euntē ad illa altaria (et deus meus)qͥ me ad hoc creaſti. Nec mirū ſi cor meū ⁊ caro mea exultāt de hoc qm̄. Meati qͥ habitāt ī domo tua) celeſti(dne/ in ſecula ſeculoꝝ laudabūt te) qꝛ incōprehenſibi-lis pulchritudo d̓initatis ſanctis tuis p̄ſens ſemꝑ erit.Vndit quo auxilio ꝑueniatur ad domū dei dicens.¶eatus vir) ſpē in hac vita ē (qui habet auxiliū a tequia alias nō p̄t/ cū beatitudo illa omnē excedat creatāfacultatē ꝑ qd̓ auxiliū gratie tue (aſcenſionis diſponit īcorde ſuo) virtutibꝰ quibꝰ tanꝙͣ gradibꝰ virtutū ad domū celeſte aſcendere mereatur (diſponit) dico ī valle la-crimarū ꝓ peccatis (locus quēdeus) homini ad merēdū