(inſtituit) S. teni) talibꝰ (dabit bn̄dictōnē ſuā) xp̄s(legis) euāgelicē (lator) et iſti(ibūt de ꝟtute in ꝟtutē)ſemꝑ proficiēdo in augmēto gratie donec ꝑueniant advitā eternā que cōſiſtit in plena viſione (dei et ſanctoꝝſuoꝝ) Proph̓a orat in ꝑſona xp̄i fideliū aſſociari beatis dicēs. Dn̄e deus ꝟtutū exaudi oracōnē meā) dādomichi illas ꝟtutes ꝑ quas aſcēditur ad te videndū (ci-to p̄cipe oraconē meā o deus iacobO dn̄e deus pater. Protector noſter aſpice) ad p̄-ces noſtras acceptādo eas/ et ſi nō ꝓpter nos ſaltē (re-ſpectu meritorū filij tui qui eſt imago tuaIdeo odn̄e deus cupio ꝑuenire in domū tuam. Quiamelior eſt dies) illa que (vna) eſt continuā et eterna cuinunꝙͣ ſuccedūt tenebre (in atrijs tuis) in habitacōneceleſti (ſuꝑ milia) ānorū tranſeūtiū. ¶ Et ut ad illa atriamerear admitti. S legi abiectus eſſe) in hulitate vi-uere hic in eccleſia militāte (ꝙͣ diuitijs ⁊ honoribꝰ huiꝰſeculi abūdare inter peccatores) Hoc aūt ideo elegi.CVm miſcd̓iā et veritatē diligit deus) miſcd̓iā peccatacondonādo/ veritatē veraciter adimplendo qd̓ ꝓmiſitſanctis ſuis .ſ. (gratiā) in p̄ſenti (et gloriā in futuro)Oabit quid ē veraciter ſeruis ſuis gratiā ⁊ gloriā qm̄.Nō pͥuabit bonis) gratie ⁊ glorie (eos qͥ ambulātet ꝑſeuerant (in innocētia) talis non p̄t pͥuari muneribꝰdei qui iam hic dona beate ꝯuerſacōnis accepit/ et ideo(domine deus virtutū beatus homo qui ſperat in te) nonin rebus ſeculi tranſitorijs et caducis.Pſalmus. lxxxiiij. in quo monet ꝑ fidē ac-cedere ad xp̄m ut habeatur eius bn̄dictio.