qui a veritate declinauit. ¶ Iſti ita diſpoſuerūt cōtra teſꝫ tu dn̄e. Fac illis ſic̄) feciſti populis illis ꝑ ſecutoribꝰpopuli tui iſrahel ſcꝫ (mādiā ⁊ſiſare ſic̄ iabin) quos om̄esmiraculoſe debellaſti ꝑ ppl̓m tuum iſrahel (iuxta torrentēcyſon) Diſꝑierūt iuxta fontē endor/ et facti ſūt ut ſteicus terre) qꝛ eoꝝ cadaueraꝯputruerūt qꝛ remāſerūt in-ſepulta ſuꝑ terrā. Pone) ꝓſterne et diſꝑge (princi-pes inimicoꝝ) ppl̓i xp̄iani (ſic oreb ⁊ zeb ⁊ zebee ⁊ ſalma-na) quos etiā miraculoſe debellaſti ꝑ gedeonē ⁊ trecē-tis viros cū eo. ¶ Sepone etiā dn̄e omēs pn̓cipes eoꝝ.Qui dixerūt) ore ⁊ oꝑe (poſſideamus ſanctuariū dei)id ē ppl̓m ſanctū dei ⁊ hereditatē. Deus meus pone il-los ut rotā) ut in infernū celerrimo curſu deuoluātur (etſicut ſtipulā an̄ faciē venti) ut ſic̄ ſtipula omni vento cir-cūfertur ita illi vbiqꝫ diſꝑgātur. ¶ Preterita mala ſentiant ī pn̄ti in alia vero vita. Sicut ignis qͥ ꝯburit ſiluā.ex magna potentia (et ſic̄ flāma ꝯbures montes) ex ar-doris vehemētia (ita ꝑſequeris illos in tēpeſtate tua) ideſt in iudicio qd̓ ſubito quaſi tēpeſtas veniet (et ī die vindicte tue on̄des te eis iratū) penā eternā eis inferendo.Propheta poſtꝙͣ petijt dānacōnē malorū modo petijtconuerſione ſaluandorū dicens.Imple facies eoꝝ) ſcꝫ ꝑſecutorū qui p̄uiſi ſunt ad ſalute (ignominia) id eſt fac eos ſibi et alijs ignomimo-ſos videre ut erubeſcant de peccatis (et ſic querent no-mē tuū dn̄e) ut fiant criſtiani qͥ ante erāt obſtinati.De malis obſtinatis qͥ ꝯuerti nolūt ait. S rubeſcāt) deturpitatibꝰ ſuis (etꝯturdent̉) de penis duraturis (in ſecūlū ſeculi/ et ꝯfundātur) in aīa ⁊ corꝑe (et pereāt) eternistormentis. AOt) tūc ſaltē (ognoſcāt) ꝑ exꝑientiā pe-ne inflicte (qꝛ cōuenit tibi veraciter hoc nomē dn̄s) id ē