Quibꝰ ꝯſideratis dicet quicūqꝫ racōnabiliter loquens.Quia vtiqꝫ ē fructus iuſto) de bonis oꝑbꝰ ſuis/ ſiuede ſua iuſticia/ ergo a contrarijs (vtiqꝫ dn̄s diuidicanseos) .i. malos de iniqͥtatibꝰ eoꝝ non ſolū ī futuro ſꝫ etiāin vita pn̄ti vbi flore̓ vidētur/ vult ergo intelligi ꝙ necmali in hoc ſeculo om̄ino a pena ſūt liberi ꝙͣuis flore̓ vi-deātur/ nec boni abn̄ficio ſequeſtrati licet mūdanis oneribꝰ opprimātur.Pſalmus. lviijvox xp̄i et membroꝝ eius.de inimicis meis) qui oderūt me (deꝰNd meus) qꝛ nō poſſum eripi ſine tuo aduitorio (⁊ ab inſurgētibꝰ ī me) ꝟbis ꝯtumelioſi (liberame)Zripe me) non ſolū (de cogitantibus ṁͥ mala ſedde hijs etiāqͥ iniqͥtatē ꝯceptā mēte) durata etiā (oꝑacō-ne ꝯplerēt ⁊ de viris paratis ad effundēdū ſanguinē innocētū xp̄i ⁊ ſuoꝝ. ¶ Salua me dico qꝛ ecce. IApert a.nimā meā) .i. me ip̄m (irruer̄t) cū impetu ſme om̄ī racōne(in me) hulē (fortes) ſuꝑbi iudei pn̓cipes ſacerdotū etſemores ppl̓i de ſua iuſticia p̄ſumētes ut morti me trade-rēt. ¶ Ita ꝑfidi iudei ſuꝑ me irruer̄t ſme cauſa qꝛ. INeciniqͥtas mea peccādo ꝯtra ꝓximū (nec pcc̄m ineū) factūꝯtra deū meruerūt qꝛ hoc in faceredebuiſſent (qͥ ſme ini-qͥtate curſū vite pn̄tis ꝑ egi ⁊ direxi) ꝟbo meo. p̄dicacō-ne mea et vite meē exēplo. pͣuos ⁊ diſtortos hoīes qͣntūī me fuit ad rectū finē (direxi)Decurre michi ad te ve-niēti) qͥ ſcd̓m naturā diuinā a te nunꝙͣ diſceſſi ⁊ fac ut (qͥnō vidēt videāt) ꝑ fidē ꝙ ego equalis tibi ſū. fac notāhom̄ibꝰ equalitate nr̄am/ nō putent iudei ſe purū hoīemcrucifixiſſe (et tu dn̄e deus ꝟtutū) .ſ. angeloꝝ (deus iſrahel) i. qͥ videi̓s deus ſolius iſrl̓. i. vnius gētis q̄ te colit.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten