declinātes aut (ſi expādimus manus noſtras in oracōeadorādo ydolū. ōne deus requiret) ut puniat; cer-te ſic (ip̄e enim nouit abſcondita cordis)¶ Vox martirūQuoniā) longis paſſionibꝰ (mortificamur) nō ꝓ cri-minibꝰ noſtris (ſꝫ ꝓpter te) ut fides tua īgentibꝰ auge-atur (et extimati ſumus) digna morte (ſic̄ oues occiſio-nis) que nō reputātur vtiles niſi ad occidendū (exſur-ge ergo in adiutoriū noſtrūE. xurge ī auxiliū noſtrū) loqͥtur more hūano/ et cō-forta ſtantes qui negligere videris (exlurge ne repel-las finaliter) et ſi videaris nos repuliſſe ad tempus.Quare auertis facie tuā) qͣſi nō velis exaudire nos?(et obliuiſceris inopie noſtre) nō dando nobis ſpiritūfortitudinis ſme quo inopes ſumus (⁊ tribulacōis nr̄e)quā ꝓpter te patimur eā mitigādo. nos neſcimus quae̓ita facis/ licet credamus ꝙ iuſte et pie facias.Ideo ne obliuiſcaris.Luoniā anima nr̄a huīliata ē)ut te inuocemus in auxiliū inter manus imꝑiorū et ꝑſe-quentiū qui ſūt puluis quē proicit ventus a facie terre.et quia quod cū dolore dico (venter noſter) ſcilicꝫ infir-mi noſtri inter nos (adheſerūt terrenis homibꝰ) et con-ſenſerūt iniquis recedētes a fide ⁊ cū ita ſit oramus.Exſurge domine adiuua nos) tātis malis oppreſſos(et redime nos) ab hijs malis nō propter meritū nr̄mſed (propter nomē tuū)¶ Pſalmus. xliiij. in quo cantatur lausſponſi et ſponſe ſcꝫ xp̄i et ecc̄ie.Vox prophete.Mens mea ex plenitudine gratie ſpiritualis.