Feria quarta poſt tudica

⁊ ad illud feſtū xp̄s venit. ⁊ trāſibat ī porticu ſalomonis qd̓ iā fuerat deſtructū. ſed poſtea fuerat renouatū ⁊ nihilominꝰ nomīabatur ſalomonis. ⁊ tūc iudei circūdederūt euꝫſcꝫ maiores vt deciperēt eū. Mō poteſtꝭ cogitare quō ſpectabat ppl̓us quā diſputatiōꝫfacerēt ad inuicē. Et dixerūt iudei maioresxp̄o. Quouſqꝫ aīam noſtrā tollis .i. ītellectūquaſi dicerēt Tēpus meſſie cōpletū eſt. tu dicis te aliqn̄ eſſe filiū dei. dic nobis gͦ palaꝫ ⁊clare ſi tu es meſſias. quia aliqͥ credūt te eſſemeſſiam. aliqͥ nō. qn̄qꝫ etiā facis oꝑa diuinaqn̄qꝫ humana. vn̄ xp̄o parabāt laqueū. vt ſiip̄e ſe diceret regē. ꝙ milites pilati ipſum cepiſſent ⁊ occidiſſent. Si ꝟo diceret. nō ſummeſſias. populꝰ amodo nō crederet in eum.Ecce h̓ deceptionē fraudulentā. De iſto cōſilio ꝓphetauit Dauid ī pſalmo. Deꝰ deꝰ meꝰreſpice. ⁊ hebraice incipit. Helyhely. cū dic̄.Circūdederūt me canes multi. ꝯſiliuꝫ malignantium obſedit me. pͣs. xxj. appellat canesip̄os iudeos ꝓpter inuidiā. qꝛ eū mordebāt īfama ſua ex inuidia. Quia canes hn̄t illā ꝓprietatē ꝙ ſunt rabidi ⁊ inuidi. ⁊ ꝓpter hāc ꝓprietatē vocabat eos canes. Sumit̉ tamenqn̄ꝫ hͦ nom̄ caīs ꝓ p̄dicatore. vt dixi ſuꝑ euāgelio. Canes veniebāt ⁊ lingebāt vlcera eiꝰ.Luce. xvj. qꝛ ſicut canes cuſtodiunt oues indeſerto. ita p̄dicatores hoīes cuſtodiunt ī hͦmūdo. Et hec eſt bona ꝯditio canis. ſed illaꝯditio iudeis nō ꝯueniebat. ſꝫ pͥma que mala eſt. ergo vocabat eos canes ꝓpt̓ eoꝝ īuidiam. qꝛ ex fraudulēta deceptiōe ſibi loquebāt̉Ecce gͦ inuaſionē fraudulentā ¶ Nūc videamus defenſionē xp̄i ꝑ ſagacitatē intellectualem. Quia prudēter eis rn̄dit. ita vt ꝟitateꝫſcirent. ⁊ tamē a nullo increpari nec dep̄hendi poſſet: dicens. Loquor vobis ⁊ nō creditis. Oꝑa que ego facio teſtimoniū ꝑhibēt d̓me. ſed vos nō creditis. quia nō eſtis ex ouibus meis ⁊c̄. quaſi diceret. exquo nō vultisverbis credere: oꝑibus credite. Quia operaque xp̄s fecit dabāt ſibi teſtimoniū d̓ duobꝰPrimo dabāt ſibi teſtimoniū ꝙ erat verꝰ deꝰSecūdo ꝙ erat verꝰ meſſias ī lege ꝓmiſſusrimū patet in modo faciēdi miracula. qͥanō faciebat miracula in orādo. ſic̄ alij ſanctifecerūt. ſꝫ imperādo fecit oīa miracula. Helias em̄ ſuſcitauit mortuū ſꝫ orādo. ſimilitermoyſes curauit ſororē ſuā mariā a lepra. ſedorādo. Sꝫ xp̄s imperādo fecit miracula. qͥaip̄e dixit ⁊ facta ſunt. vt dic̄ Dauid Ergo dixit. Oꝑa que ego facio teſtimoniuꝫ perhibēt

de me. ſcꝫ ꝙ ſum deꝰ. Secūdo etiā dabāt ſibi teſtimoniū ꝙ eſſet meſſias: iuxta ſigna data ꝑ Iſaiam de meſſia. Iſaie. xxxv. Ecce deus noſter ipſe veniet ⁊ ſaluabit nos. Tuncaperiēt̉ oculi cecoꝝ. ⁊ aures ſurdoꝝ patebūt⁊ lingua mutoꝝ erit aꝑta. Iſta ſunt clara ſigna ad cognoſcenduꝫ meſſiam. Ideo dixit.Oꝑa que ego facio teſtimoniū ꝑhibēt d̓ me.⁊c̄. quaſi diceret. Uos videtis ꝙ ceci videntſurdi audiūt. Sꝫ vos nō creditis. nec ꝟbisnec oꝑbꝰ. quia nō eſtis de ouibꝰ meis. qꝛ illeme ſequunt̉. Et hic fuit impletū verbū ſalomonis. Nō eſt ſapiētia. nō eſt prudētia. noneſt cōſiliū contra dn̄m. Prouerb̓. xxj. Modo moraliter ſuꝑ eo qd̓ dicit̉. quia non eſtisex ouibꝰ meis. Nota ergo ꝙ ex iſta ratiōe apparet. ꝙ ſi quis nō crederet nō eſſet ouis xp̄iquia qͥ vult catholicꝰ eſſe debet eſſe ouis. Ergo ad hoc ꝙ aliqͥs fit ouis xp̄i oportet ꝙ ſimpliciter credat fidē chriſtianā. ꝙ ſcꝫ credat ꝙſit vnꝰ deus in eſſentia. et trinus in ꝑſonis.ſicut eſt vnus ſol. tamen in ſole tria eſt conſiderare. quia ſol̓ generat de ſe radiū. ⁊ a ſole ⁊radio procedit calor. Sic pater generat filium. ⁊ ſpūſſanctus ꝓcedit a patre ⁊ filio ꝑ ſpirationē. ⁊ tamē eſt vnꝰ deus. Quia ergo hecſunt ſuꝑ intellectū creatū: debet quis ſimpliciter ⁊ vt ouis eſſe. nō vt capra que vult ſaltare. non ire vt paſtor ducit. al̓s caderes ī errorem. Unde Paulus cōtra quoſdā philoſophos qui titulabāt ſcribēs illis dixit. Timeo autē ne ſicut ſerpēs Euam ſeduxit aſtutia ſua. ita corrūpantur ſenſus veſtri. ⁊ excidant a ſimplicitate que eſt in xp̄o ieſu. ſecunda ad Corinth̓. xj. ¶ Nota quomō ſerpensſeduxit Euā. ſcꝫ faciendo queſtiones. NamEua ſtans in paradiſo dixit ei ſerpēs. Curprecepit vobis deꝰ vt non comederetꝭ ex omni ligno paradiſi. ⁊c̄. Gen̄. iij. Et iſta fuit prima queſtio diaboli. Et ſi Eua reſpondiſſet.quia deo placuit. ⁊ illū ſcꝫ diabolū vituꝑaſſet. ⁊ non habuiſſemꝰ quod habemus. nec eſſemus in tāta miſeria nec tribulatōe vt modo ſumꝰ. Sed iſta reſpondit. ne moriamur.⁊c̄. ponēdo ſe in diſputatione cū diabolo. etſic fuit decepta. Sic etiā iudei decipiebant̉.qꝛ dicebāt. Meſſias dꝫ venire ⁊ regnare. cūgͦ iſte ſit pauꝑ. gͦ nō eſt meſſias. ⁊c̄. Iō iudeisdicit̉. Multos em̄ ſupplantauit ſuſpitio illorum. et in vanitate detinuit ſenſus illorum.Ecc̄i. iij. Nō em̄ in intellectu tuo ꝑqͥras vbinō ſufficit. Nā ſtultus eſſes ſi digito ſidꝰ velles tā gere. Eſt gͦ credendū nō diſputādum.