ermo
⁊ iſtud eſt meritoriū .ſ. dare honorē d̓o ⁊ credere. Bn̄ daretis mihi honorē ſi vob̓ dicerēdifficilia ⁊ crederetꝭ mihi ꝓpt̓ ſimplicē meamloquelā. Credatis ꝙ illud ſtultū eſt ⁊ ꝑiculūaīe ⁊ corꝑis: circa ea q̄ fidei ſunt difficultareNam iā articuli fidei fuer̄t examinati ꝑ apoſtolos. martyres. doctores. ⁊c̄. Sine gͦ examinatiōe depone in tuo marſubio tue ꝯſcīe:⁊ credas ſimpl̓r. Et ideo d̓r. Beati em̄ qͥ nōviderūt ⁊ crediderūt. Ioh̓. xx. At ꝑ ꝯtrariuꝫqui nō credit maledictꝰ eſt. vt fuerūt illi iudei. qꝛ dixit eis xp̄s. Nō creditis qꝛ nō eſtisex ouibꝰ meis. Et ecce pͥmū bellū Secundū bellū fuit ꝑ inuaſionē violentā. qꝛ ad manus. Et videte primo inuaſionē quā fecerūtex hoc quia xp̄s dixit eis. pater ⁊ ego vnū ſumus. Suſtulerūt ergo lapides iudei vt lapidarent eū Poſtqͣꝫ xp̄s habuit victoriā de pͥmo bello ſeu p̄lio. incepit iudeis loqui d̓ ſuadiuinitate: dicēs. Pater ⁊ ego vnū ſumus. ⁊qd̓ dedit mihi pr̄ maiꝰ om̄ibꝰ eſt. At hoc poteſt intelligi dupl̓r. Uno modo ẜm generationē eternā. Alio modo ẜm paſſionē tꝑalē.Scd̓m generationē eternā pr̄ dedit filio diuinitatē. que eſt vna ⁊ eadē in patre ⁊ filio etſpūſancto. Un̄ Athanaſius. Patris ⁊ filij ⁊ſpūſſancti vna eſt diuinitas. Nō ſic eſt ī pr̄ehumano qͥ generat filiū ſuū extra ſe. ⁊ dat ſibi aliā in numero humanitatē. Sꝫ deus pr̄generat filiū ſuū intra ſe eternalit̓. quia infinitus eſt. ⁊ dat ſibi nō aliā diuinitatē ſꝫ eandem quā ip̄e habet. ⁊ de hac dicit xp̄us. Qd̓dedit mihi pr̄: maiꝰ oībꝰ eſt vniuerſaliter. ẜmpaſſionē tꝑalē inqͣntū homo. cui merito paſſionis pater dedit dominiū vniuerſale .ſ. ſupra infra ⁊ ſuꝑ om̄s creaturas. Un̄ ad Philippen̄. ij. Humiliauit ſemetip̄m factꝰ obediens vſqꝫ ad mortē: mortē aūt crucis ꝓpter qͦd⁊ deꝰ exaltauit illū. ⁊ dedit illi nomē qd̓ ē ſuꝑomne nomē. vt in noīe Ih̓u om̄e genu flectatur celeſtiū terreſtriū ⁊ infernoꝝ. ⁊ omnis lingua cōfiteat̉. quia Ih̓s xp̄s in gloria eſt deipatris ⁊c̄. Et Dan̄. vij. Dedit ei poteſtatē ethonorē ⁊ regnūt. om̄s tribꝰ ⁊ populi ẜuiēt eiPoteſtas eiꝰ poteſtas eterna que nō auferet̉⁊ regnū eiꝰ qd̓ nō corrūpet̉. Propter hͦ dixitxp̄s Qd̓ dedit mihi pater .ſ. dominiū vniuerſale. maius eſt omnibꝰ dn̄ijs. ⁊ nemo pōt rapere de manu patris mei. Ergo qͣntūcunqꝫfeceritis vos iudei nō poteritis a me auferre diuinitatē neꝙ vniuerſale dominiū. quiaego ⁊ pater vnū ſumꝰ ¶ Nō dicit in maſculino genere. quia vnꝰ ſignificat perſonalē vni
tatem: que in deo nō eſt Alia eſt em̄ perſonapatris. alia filij. alia ſpirituſſancti. Ded dicit vnū in neutro genere. qd̓ ſignificat vnitatem eſſentie. Tūc iudei intelligētes ꝙ chriſtus dicebat ſe eſſe deū. ſuſtulerūt lapides vtiacerent in eū ⁊c̄. Ecce hic inuaſio violenta.Sed xp̄s defendit ſe ꝑ ſtabilitatē virtualeꝫ.nō fugiendo nec abſcōdendo. ſed ſtās conſtāter dixit. Uos vultis me lapidare. reſpōdeatis mihi pͥus ad vnā queſtionē. Multaoꝑa oſtēdi vobis ex patre meo. quia ſanauivobis filiā veſtrā. curaui vobis matrē a lepra. ⁊ enumerauit opera bona que eis fecerat ⁊ cōcluſit. ꝓpter qd̓ eoꝝ opus me lapidatis. Uideamꝰ ⁊ ita dulciter eis reſpondit. ꝙeoꝝ maliciā deuicit. q. d. eſt iſta retributio vtme lapidetꝭ ꝓ tot bonis que feci vobis. Un̄p̄s. Retribuebāt mihi mala ꝓ bonis. tūc iudei depoſuerūt lapides. ⁊ xp̄s euaſit de periculo ¶ Nota moraliter quōꝓpter bona oꝑaiudei dabāt ſolutionē lapidū. Et ego reꝑioquattuor modos retribuēdi int̓ hoīes Et pͥmus modꝰ eſt qn̄ ꝓ bono bonū. Secūdus ēqn̄ ꝓ malo malū. Tertiꝰ eſt qn̄ ꝓ malo bonūQuartꝰ eſt ꝓ bono malū ¶ Primꝰ modus ēquādo reddit̉ bonū ꝓ bono. ⁊ ſic eſt vna conditio naturalis. ⁊ nō eſt meritoriū. qꝛ ex naturalibꝰ nullꝰ meretur nec demeret̉. quia natura inclinat. ⁊ ideo nō eſt virtuale nec ē meritorium. Et ideo cōtra illos qui tm̄ reddūtbonū ꝓ bono ⁊ nihil ampliꝰ addūt: dic̄ xp̄s.Si em̄ diligitis eos qͥ vos diligūt. quā mercedē habebitis. nunqͥd publicani hͦ faciūt ⁊c̄Matth̓. v. Quia etiā debes diligere inimicum tuū ⁊ ſalutare. al̓s nō haberes mercedēapud deū. quia etiā infideles ſalutāt ſe inuicem. ⁊ etiā bruta reddūt bonū ꝓ bono. et ſichoc nō eſt virtuale ſed naturale ¶ Nota hiſtoriā de leone a ſancto Hieronymo curato.qualit̓ ẜuiebat monaſterio. cōtra illos qͥ reddunt tm̄ bonū ꝓ bono ¶ Secūdꝰ modꝰ eſtqn̄ reddit̉ malū ꝓ malo. qꝛ ſi dedit mihi alapā. ⁊ ego ſibi cicatricē. dixit me meretricem ⁊ego eū dixi lenonē. ⁊ iſta eſt inclinatio beſtialis. Nā iſta eſt ꝯditio canis. Nā ſi qͥs trahatcaudā ſibi: mordebit. Ita eſt in equis ⁊ ī ml̓tis alijs animalibꝰ. Idē de paſſeribꝰ ⁊ formicis que ſtatim vindicāt ſe ſi pn̄t. Sed qꝛ deus fecit vos hoīes rōnales. iō vos nō debetis vindicare vos ſicut beſtie. Et ideo ſctūsPaulus dicit Eſtote patiētes ad om̄s. videte ne quis malū ꝓ malo alicui reddat. ſed ſꝑquod bonū eſt ſectamini. pͥma ad Theſſa. v.