ceria tertia poſt iudica
dies feſtꝰ iudeoꝝ ſcenophegia. Dixerūt aūtad eū frēs eiꝰ. Trāſi hinc ⁊c̄. Pro qͦꝝ intellectu ſcienduꝫ ē ꝙ terra ꝓmiſſiōis vltra marediuidebat̉ in duas ꝓuincias .ſ. in iudeā ⁊ galileā. ⁊ ī iudea eſt ciuitas hierl̓m tāqͣꝫ metropolitana. ⁊ ibi ſtabāt doctores. mgr̄i. ⁊ ſtudium generale. ⁊ ibi morabāt̉ inimici xp̄i. Sꝫparētes eiꝰ ⁊ amici ſtabāt ī galilea. qꝛ xp̄s ibifuerat nutritꝰ ī ciuitate capharnaū. ⁊ ibi habebat amicos ſuos ⁊ ꝯſanguineos. ⁊ ibi nōhabebat inimicos tot ſic̄ in iudea Iō ambulabat ī galileā. ⁊ ibi fuit tribulatꝰ ⁊ afflictꝰ afratribꝰ .i. ꝯſanguineis ſuis. ⁊ iſtos ſctā ſcriptura appellat frēs eiꝰ. Et iſte eſt modꝰ ſacreſcpͥture in veteri ⁊ ī nouo teſtamēto. vn̄ Geneẜ. xiij. dic̄ abraā loth. Ne q̄ſo ſit iurgiū īterme ⁊ te: frēs em̄ ſumꝰ. ⁊ tn̄ erāt tm̄ ꝯſanguinei. ⁊ ſimile habet̉ ex varijs paſſibus ſcpͥtureꝙ ꝯſanguinei dicunt̉ frēs. Un̄ d̓r. Optabaꝫem̄ ego ipſe anathema eſſe a xp̄o ꝓ fratribusmeis qͥ ſunt cognati mei ẜm carnē. ad Ro. ix.Et ab illis ꝯſanguineis habuit xp̄s ſtrictaꝫafflictionē. Nā in iudea q̄rebant eū occidereex vna ꝑte. ⁊ ex alia ꝑte frēs eiꝰ impellebāt vtiret in iudeā. nō tn̄ ꝙ haberēt intētiōeꝫ mali.At aſſignabāt ei ꝯſanguinei ⁊ parentes qͣredeberet ire qͣttuor rōnes. Et pͥma rō fuit deuotōis. qꝛ erat feſtꝰ dies ꝓximꝰ ſcenophegia⁊ d̓r a ſcenos qd̓ eſt tabernaculū. ⁊ fagin qd̓eſt comedere grece. qꝛ faciebāt tabernacl̓a etcomedebāt ī tabernacul̓. vt habet̉ Leui. xxiij⁊ erat p̄ceptū dei Exo. xxiij. ꝙ oēs irēt in hieruſalē Iō cū om̄s iudei deberēt ire: volebātcōcludere ꝙ ip̄e etiā deberet illuc ire. ſed iſtanō tāgebat xp̄m. qꝛ ip̄e erat imꝑator. qͥ deditlegē moyſi ī ſimilitudine ignis. Exo. xix. Etideo ſolutꝰ erat a legibꝰ. maxime qꝛ pꝰ ip̄e dedit legē in ſimilitudine hoīs. ⁊ iō nōierat ip̄eligatꝰ. Secūdo etiā qꝛ ip̄e erat exceptus. qꝛhabebat ibi inimicos capitales. ⁊ iō inqͣꝫtūhomo erat excuſandꝰ. ⁊ iō iſta pͥma rō nō cogebat. Secūda rō erat dilectōis ⁊ charitatꝭſcꝫ ꝓpter diſcipulos qͥ ip̄m dimiſerāt rōe ſermonis quē fecerat de ſacr̄o altaris qn̄ dixitCaro mea ꝟe eſt cibꝰ ⁊c̄. Ioh̓. vj. Ibidē. Niſi māducaueritꝭ carnē filij hoīs. ⁊ biberitiseiꝰ ſanguinē nō habebitꝭ vitā in vob̓. Ex qͦ ẜmone fuit int̓ eos tm̄ ſcandalū ꝙ dixerūt illide ſocietate Durꝰ eſt hic ẜmo qͥs poteſt eumaudire. ⁊ iō abierūt retrorſum ⁊ cū eo nō ambulabāt. qꝛ reputabāt ſtultū ꝙ d̓ eius carnedeberēt comedere. De his gͦ dicebāt ſibi parētes ⁊ ꝯſanguinei. Trāſi hinc ⁊ vade ī iude
am vt ⁊ diſcipuli tui qͥ receſſerūt a te videātoꝑa tua q̄ facis. Ioh̓. vij. ⁊ cōuertent̉ a te. qꝛſcandalizati receſſerūt a te Hoc nō fuit dcm̄de apl̓is. qꝛ illi nō receſſerūt ab eo. ſꝫ de alijsSꝫ nihil valet iſta ſcd̓a rō. qꝛ diſcipuli de qͥbꝰ loq̄bat̉ iā multa mirabilia viderāt ab eo.Tertia ratō eſt ambitiōis. ⁊ tāgit̉ ibi cū d̓r.Trāſi hinc. Nā nemo qͥppe ī occulto aliqͥd .ſ.notabile fac̄. vade gͦ in iudeā. qꝛ ibi erūt gentes totiꝰ mūdi. ⁊ faciēt tibi ⁊ nob̓ magnū honorē. Ecce in qͦ habebāt cor vt haberent honorē ⁊ cōmodū. Nā ip̄i iō volebāt cū ip̄o ireſꝫ iſta rō nō valet. qꝛ ſecū ducit vanā gl̓am ⁊auariciā credētes ꝙ aliqͥ forte venirēt ad rogandū eos vt facerēt ꝙ ih̓s ſanaret aliquosip̄oꝝ. ⁊ ꝙ ex hͦ haberēt pecunias. Quarta rōerat affectōis. cogitātes ꝙ ex miracul̓ caꝑet̉xp̄s in regē. ⁊ tūc ip̄i eſſent magni cū eo. Etiſta rō tangit̉ ibi cū d̓r. Si hͦ facis manifeſtateip̄m mūdo. ſi hͦ facis .ſ. diuinitꝰ nō oꝑe diabolico. manifeſta te mūdo. Mūdū appellanthierl̓m duabꝰ rōibꝰ. pͥma qꝛ ibi ꝯcurrebāt q̄ſi oēs gētes mūdi. ſcd̓a qꝛ erāt mūdani. ⁊ qͥ hͦdixerūt ad xp̄m volebāt honores ⁊ vanitates. ⁊ forte volebāt etiā ab eo recedere. qꝛ iſtietiā nō credebāt ī eo. imo etiā murmurabātꝯtra illū. qͣſi dicerēt. ⁊ quō eſt hͦ qꝛ nunqͣꝫ ſtuduit et p̄dicat. ⁊ hͦ apparet ſtricta afflictō ih̓uxp̄i. Nā inter duas molas ſtabat ſicut oliuavſqꝫ dū exit oleū. Ita ſil̓r ꝯtigit de xp̄o. Nāip̄e ſtetit ⁊ fuit p̄ſſus donec exiuit oleū effundēdo ſanguinē. Et tūc fuit cōpleta vna prorphetia de Dauid in pͣs. xxxvij. Amici mei etꝓximi mei aduerſum me appropinqͣuerunt ⁊ſteterūt Et qͥ iuxta me erāt. ꝑ genꝰ et tribū: d̓longe ſteterūt. At vim faciebāt qͥ querebantaīam meā. ſic̄ fit oliue. Hic ſunt due moralitates. et pͥma tāgit eccleſiaſticos qͥ ſunt īterduas molas .ſ. amicoꝝ et inimicoꝝ .ſ. diaboloꝝ. qꝛ licet laici ſunt inimici diaboloruꝫ. tn̄plꝰ clerici et eccīaſtici. qꝛ demones plꝰ tēptātclericos de pctīs qͣꝫ laicos. et ſic ab vna ꝑtehn̄t demones. et ex alia ꝑte hn̄t amicos conſanguineos. qꝛ poſtqͣꝫ qͥs ē clericꝰ: amici nōhn̄t ꝯſcīam accipiēdi bona eoꝝ. et iſto mō ēinter duas molas. Et vide circa iſtā materiam. qm̄ ſi tu nō es pauꝑ. tu nō potes aliqͥdacciꝑe a filio clerico. nec ip̄e p̄t tibi dare. IōAugꝰ. dic̄. Sic debet clericꝰ de bonis eccl̓iaſticis dare pauꝑibꝰ et amicis. vt ſi īdigeant:nō indigeāt. ſed nō vt diuites fiāt. qꝛ ſi clericus vult ſibi retinere illa bona. qͥbꝰ nō indiget ⁊ nō dat indigētibꝰ: ſacrilegiū cōmittit.