Druckschrift 
1 (1488/89) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

et furtū facit. ſanctꝰ Bern̄. dic̄. Quidqͥdclericꝰ de bonis eccleſiaſticꝭ p̄ter neceſſariuꝫvictū veſtitū ſibi retinet. pauꝑibꝰ indigētibꝰ tribuit furtū facit ſacrilegiū Et ml̓to plꝰ peccat dādo amicꝭ diuitibꝰ. ſꝫ bn̄ daredebet pauꝑibꝰ. et ſi aliqͥs aliqͥd accepit. niſi in viā elemoſyne: reſtituat. Eſſet em̄ neceſſariū clericꝰ hn̄s. c. florenos ī redditibꝰ.diſtaret. c. leucꝭ a ꝑentibꝰ ſuis. Ecce quō ſtrigunt̉. pn̄t em̄ clerici dicere illud met v̓bum.Amici mei i. ꝑentes. ꝓximi mei .i. diaboli.⁊c̄. De ſupͣ dictis vide. xvj. q. j. ca. finali. xij.q. ij. Gl̓ia. Alia moralitas ē humilitatꝭlaicis. vt ītelligāt dicā vob̓ ꝑabolā. Si aliqͥs notabil̓ potēs eſt in aliqͣ ciuitate aliqͥagricole pauꝑes exurgerēt ī. potēs iſtemiles poſſet eos occidere ſolo ꝟbo. diceretne iſti moriant̉ iſta malicia. cedā ibo adaliā ciuitatē. qͥd diceremꝰ de iſto. ꝟe tm̄ eſſethumil̓ reputaret̉ ſibi ī ſtulticiā. ſic fuit hūilitas ih̓u xp̄i cuiꝰ poſſe ē tale poſſet illico īmomēto totū md̓m deſtruere aliū facere.licet maiores ciuitatꝭ hierl̓m exurgerēt ꝯͣ.tn̄ agricole ſunt eiꝰ reſpectu. licet illos poſſꝫoccidere: cedebat tn̄ recedebat a hieruſalē.Habetꝭ em̄ exēplū morale. vt cedatꝭ īimico. ſumatꝭ vindictā. iuxta illud Si fieri p̄tqd̓ ex vobis eſt oībꝰ hoībꝰ pacē hn̄tes.voſmetipſos defendētes chariſſimi. ſꝫ datelocū ire. Scriptū eſt em̄. Mihi vindictaꝫego retribuā: dic̄ dn̄ſ. ad Ro. xij. Nota defendentes .i. vindicātes. nec ē tibi dedecꝰ cedereinimicꝭ tuis: apud deū. qꝛ honor eſt hoī ſeparat ſe a ꝯtētionibꝰ. oēs aūt ſtulti miſcēturꝯtumelijs. Prouer. xx. Sꝫ apd̓ ſtultos diceret̉ illud eſſe dedecꝰ. ſꝫ ī iudicio dei ab oībuslaudabit̉. Date locū ire. qꝛ ſcpͥtū eſt. Mihivindictā. ⁊c̄. qꝛ regl̓a eſt dei Nulli vindictaꝯpetit ſꝫ iuſticia. Et ad vide miraculū qd̓habet̉. ij. dyalo. Erāt duo viri potētes in eadem patria. vnꝰ erat nobilis ml̓tū famoſus. alter tn̄ erat ita famoſuſ. ille arebatinuidia ꝯͣ aliū adeo ꝓpter īuidiā diffamabat aliū. intm̄ creuit inuidia alteri munꝰvenenoſum pn̄tauit. Et dixit aliꝰ magnus.Ego cedā huic. dimiſit vicinuꝫ mutauitlocū. Iſte inuidꝰ dicebat exultās. ego faciam illū etiā recedere ab illo loco. ſubito cogitarꝫ. cecidit domꝰ eiꝰ ſupra. Eccevindicta dei. dixit xp̄s. dimitte mihidictā ego retribuā. quia retribuit ī corꝑeaīa gl̓ioſius ē exēplo dn̄i iniuriā inimi cedēdo vincere. qͣꝫ reſiſtēdo ſuꝑare. vt īqͥt

Gregoriꝰ. eſt ꝯſiliū dn̄i. ꝑſequēt̉ vosin vna ciuitate fugite ī aliā. Mat. x. Eccepͥmā ꝑtē. Secūdo tāgit̉ in euāgelio diſcreta ꝯditio. qꝛ licet tantā potētiaꝫ hr̄et. voluittn̄ vti prudētia. rōnabilit̓ voluit parētibꝰrn̄dere deberet ire in iudeā. Dixit eisih̓s. Tꝑs meū nondū aduenit. tꝑs aūt vr̄mſemꝑ eſt ꝑatū. p̄t vos mūdus odiſſe. meaūt odit. qꝛ ego teſtimoniū ꝑhibeo de illo. qꝛoꝑa eiꝰ mala ſunt. Uos aſcēdite ad diē feſtūhuc. ego em̄ aſcēdā ad diē feſtū iſtū. qꝛ meum tꝑs nōdū impletū eſt. Hec dixiſſꝫ. ip̄emāſit in galilea. Et xp̄s aſſerit qͣttuor ꝯditiones prudētie. requirunt̉ in oꝑe ꝟtuoſomeritorio .ſ. qn̄. vbi. quō. qͣre. qꝛ qͥntūcunqꝫbonū fiat: niſi diſcrete fiat eſt meritoriuꝫvt dicit ſanctꝰ Anſelmꝰ. Uirtꝰ eſt qͥcqͥd boni diſcretōe fecerꝭ. Uirtꝰ aūt indiſcretavicio reputat̉. Prima prudentie eſt tꝑsreſpicere .ſ. qn̄. .i. fiat debito tꝑe. quia diceremiſſam v̓ginis marie bonū eſt. ſꝫ ſi diceret̉ īdie venerꝭ ſancta vl̓ pꝰ prandiū pctm̄ eēt. qꝛ eſt tꝑs cōdecens. Et d̓r. Tꝑs rn̄ſionem cor ſapiētꝭ intelligit. negocio tꝑs ē oportunitas. Ecc̄s. viij. Hāc circūſtantiāẜuauit xp̄s dicēs. Tꝑs meū .ſ. patiēdi a deoordinatū. nōdū aduenit. de nota figuramExo. xij. qn̄ dn̄s voluit liberare ppl̓m de dura ſeruitute egypti. p̄cepit eis decima diepͥmi mēſis ſcꝫ marcij reciperēt agnū ẜuarētip̄m vſqꝫ ad diē. xiiij. mēſis.. xv. die erat paſca. Dicit textꝰ Decima die pͥmi mēſis tollatvnuſqͥſqꝫ domos familias ſuas agnumErit aūt agnꝰ abſqꝫ macula maſculꝰ anniculus. Iuxta quē ritū ſumetꝭ hedū. ẜuabitꝭ vſqꝫ. xiiij. diē menſis huiꝰ. Immolabitqꝫ vniuerſa multitudo filioꝝ iſrael ad veſperam ⁊c̄. Nota ibidē textū. fuit figura illiusagni innocētis xp̄i de Ioh̓.. d̓r. Ecce agnꝰdei. debuit tolli decima die mēſis pͥmi. ſic̄factu fuit ī die ramoꝝ qn̄ receptꝰ fuit magno honore. fuit ẜuatꝰ vſqꝫ in diē iouis adveſperā. ꝟitas debebat correſpōdere figure. xp̄s ſciebat eſſe obſeruandū in oꝑeꝟtuoſo tp̄s debitū. illd̓ tꝑs nōdū venerat. dicebat. Tꝑs meū nōdū venit. qꝛ vſqꝫ adnonū diē debebat ire ad hierl̓m. tꝑs aūtveſtꝝ ſꝑ eſt ꝑatū. Sꝫ ꝯtra arguit̉. Certuꝫeſt xp̄s ſolū ordinauit paſſioni ſue tꝑſdiē horā. ſꝫ etiā hoī. qͣre dic̄. Tꝑs vr̄mſemꝑ eſt ꝑatū. etiā certū habeat tēpusmoriēdi. iuxta illud Iob. xiiij. Breues dieshoīs ſunt: numerus menſiū eius apud te eſtL 3