Sermo
et furtū facit. Iō ſanctꝰ Bern̄. dic̄. Quidqͥdclericꝰ de bonis eccleſiaſticꝭ p̄ter neceſſariuꝫvictū ⁊ veſtitū ſibi retinet. ⁊ pauꝑibꝰ indigētibꝰ nō tribuit furtū facit ⁊ ſacrilegiū Et ml̓to plꝰ peccat dādo amicꝭ diuitibꝰ. ſꝫ bn̄ daredebet pauꝑibꝰ. et iō ſi aliqͥs aliqͥd accepit. niſi in viā elemoſyne: reſtituat. Eſſet em̄ neceſſariū ꝙ clericꝰ hn̄s. c. florenos ī redditibꝰ. ꝙdiſtaret. c. leucꝭ a ꝑentibꝰ ſuis. Ecce quō ſtrigunt̉. pn̄t em̄ clerici dicere illud met v̓bum.Amici mei i. ꝑentes. ⁊ ꝓximi mei .i. diaboli.⁊c̄. De ſupͣ dictis vide. xvj. q. j. ca. finali. ⁊ xij.q. ij. Gl̓ia. ¶ Alia moralitas ē humilitatꝭ ꝓlaicis. ⁊ vt ītelligāt dicā vob̓ ꝑabolā. Si aliqͥs notabil̓ ⁊ potēs eſt in aliqͣ ciuitate ⁊ aliqͥagricole ⁊ pauꝑes exurgerēt ī eū. ⁊ potēs iſtemiles poſſet eos occidere ſolo ꝟbo. ⁊ diceretne iſti moriant̉ cū iſta malicia. cedā ⁊ ibo adaliā ciuitatē. qͥd diceremꝰ de iſto. ꝟe tm̄ eſſethumil̓ ꝙ reputaret̉ ſibi ī ſtulticiā. ſic fuit hūilitas ih̓u xp̄i cuiꝰ poſſe ē tale ꝙ poſſet illico īmomēto totū md̓m deſtruere ⁊ aliū facere. ⁊licet maiores ciuitatꝭ hierl̓m exurgerēt ꝯͣ eū.tn̄ agricole ſunt eiꝰ reſpectu. licet illos poſſꝫoccidere: cedebat tn̄ ⁊ recedebat a hieruſalē.Habetꝭ em̄ exēplū morale. vt cedatꝭ īimico.⁊ nō ſumatꝭ vindictā. iuxta illud Si fieri p̄tqd̓ ex vobis eſt cū oībꝰ hoībꝰ pacē hn̄tes. nōvoſmetipſos defendētes chariſſimi. ſꝫ datelocū ire. Scriptū eſt em̄. Mihi vindictaꝫ ⁊ego retribuā: dic̄ dn̄ſ. ad Ro. xij. Nota defendentes .i. vindicātes. nec ē tibi dedecꝰ cedereinimicꝭ tuis: apud deū. qꝛ honor eſt hoī qͥ ſeparat ſe a ꝯtētionibꝰ. oēs aūt ſtulti miſcēturꝯtumelijs. Prouer. xx. Sꝫ apd̓ ſtultos diceret̉ illud eſſe dedecꝰ. ſꝫ ī iudicio dei ab oībuslaudabit̉. Date gͦ locū ire. qꝛ ſcpͥtū eſt. Mihivindictā. ⁊c̄. qꝛ regl̓a eſt dei Nulli gͦ vindictaꝯpetit ſꝫ iuſticia. Et ad hͦ vide miraculū qd̓habet̉. ij. dyalo. Erāt duo viri potētes in eadem patria. ⁊ vnꝰ erat nobilis ⁊ ml̓tū famoſus. alter tn̄ nō erat ita famoſuſ. ⁊ ille arebatinuidia ꝯͣ aliū adeo ꝙ ꝓpter īuidiā diffamabat aliū. ⁊ intm̄ creuit inuidia ꝙ alteri munꝰvenenoſum pn̄tauit. Et dixit aliꝰ magnus.Ego cedā huic. ⁊ dimiſit vicinuꝫ ⁊ mutauitlocū. Iſte inuidꝰ dicebat exultās. ⁊ ego faciam illū etiā recedere ab illo loco. ⁊ ſubito dūhͦ cogitarꝫ. cecidit domꝰ eiꝰ ſupra eū. Ecce h̓vindicta dei. Iō dixit xp̄s. dimitte mihi vīdictā ⁊ ego retribuā. quia retribuit ī corꝑe ⁊aīa Nā gl̓ioſius ē exēplo dn̄i iniuriā ⁊ inimicū cedēdo vincere. qͣꝫ reſiſtēdo ſuꝑare. vt īqͥt
Gregoriꝰ. ⁊ hͦ eſt ꝯſiliū dn̄i. Cū ꝑſequēt̉ vosin vna ciuitate fugite ī aliā. Mat. x. Ecce h̓pͥmā ꝑtē. ¶ Secūdo tāgit̉ in euāgelio diſcreta ꝯditio. qꝛ licet tantā potētiaꝫ hr̄et. voluittn̄ vti prudētia. iō rōnabilit̓ voluit parētibꝰrn̄dere ꝙ nō deberet ire in iudeā. Dixit gͦ eisih̓s. Tꝑs meū nondū aduenit. tꝑs aūt vr̄mſemꝑ eſt ꝑatū. Nō p̄t vos mūdus odiſſe. meaūt odit. qꝛ ego teſtimoniū ꝑhibeo de illo. qꝛoꝑa eiꝰ mala ſunt. Uos aſcēdite ad diē feſtūhuc. ego em̄ nō aſcēdā ad diē feſtū iſtū. qꝛ meum tꝑs nōdū impletū eſt. Hec cū dixiſſꝫ. ip̄emāſit in galilea. Et h̓ xp̄s aſſerit qͣttuor ꝯditiones prudētie. q̄ requirunt̉ in oꝑe ꝟtuoſo ⁊meritorio .ſ. qn̄. vbi. quō. ⁊ qͣre. qꝛ qͥntūcunqꝫbonū fiat: niſi diſcrete fiat nō eſt meritoriuꝫvt dicit ſanctꝰ Anſelmꝰ. Uirtꝰ eſt qͥcqͥd boni cū diſcretōe fecerꝭ. Uirtꝰ aūt indiſcreta ꝓvicio reputat̉. Prima gͦ rō prudentie eſt tꝑsreſpicere .ſ. qn̄. .i. ꝙ fiat debito tꝑe. quia diceremiſſam v̓ginis marie bonū eſt. ſꝫ ſi diceret̉ īdie venerꝭ ſancta vl̓ pꝰ prandiū pctm̄ eēt. qꝛnō eſt tꝑs cōdecens. Et iō d̓r. Tꝑs ⁊ rn̄ſionem cor ſapiētꝭ intelligit. Oī negocio tꝑs ē⁊ oportunitas. Ecc̄s. viij. Hāc circūſtantiāẜuauit xp̄s dicēs. Tꝑs meū .ſ. patiēdi a deoordinatū. nōdū aduenit. de qͦ nota figuramExo. xij. qn̄ dn̄s voluit liberare ppl̓m de dura ſeruitute egypti. p̄cepit eis ꝙ decima diepͥmi mēſis ſcꝫ marcij reciperēt agnū ⁊ ẜuarētip̄m vſqꝫ ad diē. xiiij. mēſis. ⁊. xv. die erat paſca. Dicit textꝰ Decima die pͥmi mēſis tollatvnuſqͥſqꝫ ꝑ domos ⁊ familias ſuas agnumErit aūt agnꝰ abſqꝫ macula maſculꝰ anniculus. Iuxta quē ritū ſumetꝭ ⁊ hedū. ⁊ ẜuabitꝭeū vſqꝫ. xiiij. diē menſis huiꝰ. Immolabitqꝫeū vniuerſa multitudo filioꝝ iſrael ad veſperam ⁊c̄. Nota ibidē textū. ⁊ fuit figura illiusagni innocētis xp̄i de qͦ Ioh̓. jͣ. d̓r. Ecce agnꝰdei. qͥ debuit tolli decima die mēſis pͥmi. ſic̄factu fuit ī die ramoꝝ qn̄ receptꝰ fuit cū magno honore. ⁊ fuit ẜuatꝰ vſqꝫ in diē iouis adveſperā. Iā ꝟitas debebat correſpōdere figure. ⁊ xp̄s ſciebat eſſe obſeruandū in oī oꝑeꝟtuoſo tp̄s debitū. ⁊ illd̓ tꝑs nōdū venerat.iō dicebat. Tꝑs meū nōdū venit. qꝛ vſqꝫ adnonū diē nō debebat ire ad hierl̓m. tꝑs aūtveſtꝝ ſꝑ eſt ꝑatū. Sꝫ ꝯtra hͦ arguit̉. Certuꝫeſt ꝙ xp̄s nō ſolū ordinauit paſſioni ſue tꝑſdiē ⁊ horā. ſꝫ etiā oī hoī. qͣre gͦ dic̄. Tꝑs vr̄mſemꝑ eſt ꝑatū. cū etiā hō certū habeat tēpusmoriēdi. iuxta illud Iob. xiiij. Breues dieshoīs ſunt: numerus menſiū eius apud te eſtL 3