Feria ſexta poſt oculi
Nam cor hoīs eſt plꝰ qͣꝫ celū. ⁊ nō poteſt ſatiari niſi a deo. quē celi caꝑe nō poterāt. ſed tn̄cū cor hoīs ſemꝑ retinet gratiā ⁊ tunc ſatiat̉homo. Iō xp̄s. Qui biberit ex hac aqua ſitiet iteꝝ. Qui aūt biberit ex aqͣ quā ego daboei. fiet in eo fons aq̄ ſaliētis in vitā eternam.Ex aqua ſcꝫ gr̄e. ⁊ ſua pn̄tia. Un̄ ꝯcluſio eſttheologie. ꝙ gr̄a gratū faciēs ſecū habꝫ ⁊ affert pn̄tiam dei. Et iſto ſigno poteſt cognoſci ſi hō eſt in gr̄a dei qn̄ aliqͥs nō deſideratinducētia ad pctm̄. Nota ſaliētis ī vitā eternam. qualis ſaltꝰ eſt ille quaꝫ facit aīma qn̄de ore ſaltat in celū ſubito. Cogita ſi hō ſaltaret de terra ad celū. O qualis ſaltꝰ eſſet ſivltra altiꝰ iā plꝰ qͣꝫto plꝰ adhuc vſqꝫ ad celū.Secundū ſecretū Ieſus fatigatꝰ ex itinere ſedebat ſic ſupra fontē. Hora aūt erat qͣſiſexta. Quare Ih̓s fuit magis feſſus illa hora ex itinere qͣꝫ aliqͥs apoſtoloꝝ. cū tn̄ ſuſtineat totū mundū ⁊ oēs creaturas. Rō. ſciatisbone gētes ꝙ nunqͣꝫ fuit aliqͥs homo ita delicatꝰ in ſua cōplexione ſicut xp̄s inqͣntū hōRō. qꝛ nos ſumꝰ concepti ⁊ geniti de viliſſima materia ⁊ corrupta. ideo habemꝰ cōplexionē rudē ad ſuſtinēdū labores. ſꝫ corpꝰ xp̄ia ſpūſancto formatū fuit nō d̓ viliſſima materia. ſꝫ d̓ puriſſimis guttis ſanguinis ꝟgīsMarie. ideo erat magis delicatꝰ. vel qꝛ ieiunabat quotidie ⁊ vigilabat ꝑnoctās in orōeLuc̄. vj. ⁊ laborabat p̄dicādo qͣlibet die. Etde iſta delicatura d̓r Iſa. liij. Brachiuꝫ dn̄icui reuelatū eſt. ⁊ aſcēdet ſicut virgultū corāeo. ⁊ ſicut radix de terra ſitiēti Nō eſt ſpecieſei neqꝫ decor. Et vidimꝰ eū. ⁊ n̄ erat aſpectꝰEt deſiderauimꝰ eū deſpectū ⁊ nouiſſimumviroꝝ. virū doloꝝ ⁊ ſcientē infirmitateꝫ. Etquaſi abſconditꝰ vultꝰ eiꝰ ⁊ deſpectꝰ. vn̄ necreputauimꝰ eū. Uere languores noſtros ip̄etulit. ⁊ dolores nr̄os ip̄e portauit. et nos putauimꝰ eū quaſi leproſuꝫ ⁊ ꝑcuſſuꝫ a d̓o ⁊ humiliatū. Ip̄e aūt vulneratꝰ eſt ꝓpt̓ iniqͥtatesnoſtras. attritꝰ eſt ꝓpter ſcelera nr̄a. Diſciplina pacis noſtre ſuꝑ eū. ⁊ liuore eiꝰ ſanati ſumus. Oēs nos qͣſi oues errauimꝰ: ⁊ vnuſqͥſqꝫ in viā .ſ. declinauit. ⁊ poſuit dn̄s in eo iniquitatē oīm noſtꝝ. Brachiū dn̄i ꝑ qd̓ omīaoꝑatꝰ eſt deꝰ pr̄. eſt xp̄us inqͣꝫtū deꝰ. Iohā. j.Oīa ꝑ ip̄m facta ſunt ⁊ ſine ip̄o factū ē nihilEt loquēs de humanitate dixit. Aſcēdet ſic̄virgultū ⁊ ſicut radix de terra ſitiēti Uirgultum d̓r ꝟgula ꝑua ⁊ delicata q̄ naſcit̉ ī pedealiaꝝ arboꝝ magnarū. vel q̄ naſcit̉ in terraſitiēti vbi nō eſt aqua. q̄ eſt valde delicata et
tenuis. Patet rō igit̉ qͣre xp̄s ih̓s fuit feſſusmagis qͣꝫ apl̓i Si dicat̉ nūqͥd poterat ſe ſuſtinere. Rn̄ſio ꝙ imo. ſꝫ nō dediſſet nob̓ exēplum laborādi ī bonis oꝑbꝰ. vt habeamuspatientiā qn̄ fatigamur ⁊ laſſamur vt xp̄s. ⁊qn̄ ex p̄dicatiōe vel ieiunio vl̓ al̓s laſſamurexēplo xp̄i ꝯſolemur ⁊ recipiamꝰ patiētiam.Iō apl̓s. Exhibeamꝰ in oībꝰ noſmetipſosſicut dei miniſtros ī omni patiētia. in tribulationibꝰ. in anguſtijs. in plagis. in carceribꝰin ſeditionibꝰ. in laboribꝰ. in vigilijs. in ieiunijs. in caſtitate. in ſciētia. in lōganimitate. īſuauitate. in ſpūſancto. in charitate nō fictain verbo veritatis. in v̓tute dei. ⁊c̄. ij. Co. vj.Tertiū ſecretū eſt qͣre apl̓i ip̄m dimiſerūtſolū. qꝛ nullꝰ remāſit cū eo dic̄ textꝰ. Diſcipuli eiꝰ abierūt in ciuitatē vt cibos emerēt ⁊ dimiſerūt eū ſolū in deſerto. qꝛ puteus ille eratlonge a ciuitate ſamarie. Rn̄ſio quare dimiſerūt eū ſolū quia fuit ordinatio xp̄i vt om̄sabirēt. ideo vt ſaluaret illā mulierē. qꝛſi aliquis diſcipulꝰ ibi fuiſſet mulier fuiſſet impedita nec potuiſſet loqui cū xp̄o. Iō ordinauit vt oēs irēt ad ciuitatē vt emerēt neceſſaria. In qͦ moraliter inſtruimur ⁊ habemꝰ exemplū. ꝙ ſicut xp̄s in incarnatiōe dimiſit ſocietatē angeloꝝ milia miliū. Iob. xxv. Nunqͥd ē numerꝰ militū eiꝰ. ⁊ ꝓ ſaluatiōe nr̄a dimiſit illos. idē ꝓ ſaluatione illiꝰ mulieris ſamaritane dimiſit ſocietatē apl̓oꝝ. ſic nos ſocietatē amicoꝝ filioꝝ vxorꝭ ⁊c̄. Idē ipſemetdicit. Omnis qͥ reliquerit domū aut fratreꝫaut ſorores aut patre aut matrē aut vxoremaut filios aut agros ꝓpter nomen meū. cētuplum accipiet ⁊ vitā eternā poſſidebit. Mathei. xix. Nota ꝓpter nomen meū. qd̓ eſt Ih̓sqd̓ interp̄tat̉ ſaluator. ꝓpter nomē meū .ſ. proſaluatōe alicuiꝰ aīe. vt religioſus dimittenspatriā rōe p̄dicatiōis. Idē de ſacerdote velſeculari a mūdo recedēte. centuplū accipiet.⁊c̄. aut vxorē aut filios ¶ Queſtio eſt nunqͥdvir poteſt dimittere vxorē ꝓpter xp̄m ⁊ ſaluationē alicuiꝰ aīe vel ſue vel ſuoꝝ. Reſponſioꝙ vir nō poteſt dimittere vxorē quā iam habet niſi ꝯueniāt ambo ingreſſum religionis⁊ ſi alter remaneret in mūdo tenet̉ viuere cōtinēter. Itē pater nō debet dimittere filiosniſi ſint bn̄ ꝓuiſi in neceſſarijs. ⁊ ſint bene inſtructi edocti ⁊ ſatis annoſi. Idē de filijs qͥnō debēt dimittere parētes pauꝑes ſenes. ſecus qͥ nō indigēt. Secūdo dimittit̉ vxor. n̄quā quis habet ſed quam poſſet hr̄e. ⁊ filiosquos poſſet hr̄e. ſꝫ amore xp̄i dimittit totū.