Sermo
¶ Feria ſexta poſt dn̄icam oculi SermoCimus qꝛ hic eſts ꝓpheta ſaluator mūdi. Io. iiij. Iſtd̓ſanctū euangeliū ꝯtinet vnam pulcram hiſtoriā in qua ꝯtinent̉ magne diſputatiōes inter xp̄m ⁊ alias ꝑſonas. Prima fuit inter xp̄m ⁊ mulierē ſamaritanā. Secūdafuit ſamaritane cū xp̄o. Tertia fuit cū xp̄o ⁊diſcipulis. Et q̄libet diſputatio hꝫ optimāqueſtionē. Cōcluſio pͥme diſputationis fuitDn̄e: video ꝙ ꝓph̓a es tu. Cōcluſio ſcd̓e diſputatōis ē ꝙ xp̄s eſt meſſias. Cōcluſio tertie diſputatōis ē thema. qꝛ ſaluator mundi.¶ Quantū ad pͥmā diſputationē q̄ fuit cuꝫſamaritana ſciēdū. hͦ fuit benigna. qꝛ xp̄s incepit. vn̄ dū xp̄s iret de villa ī villā ꝑſonalit̓p̄dicādo venit iuxta ſamariā magna ciuitatē plꝰ qͣꝫ pariſiꝰ. ⁊ iuxta illā ciuitatē erat fonsaltus. ⁊ dicebat̉ fons qꝛ aqua viua ſcaturiebat. ⁊ puteꝰ. qꝛ ꝓfunda. ⁊ xp̄s feſſus ⁊ totꝰ fatigatꝰ ex itinere poſuit ſe ſuꝑ fontē in ore. vtfacies ſua bn̄dicta reſpiceret ſuꝑ fontem. vtaere recēti refrigeraret̉. Diſcipuli aūt apl̓i īterim veniūt ad ciuitatē ad emendū paneꝫ ⁊cibū. Et cū xp̄s ſic eſſet ſolꝰ ad fontē. ⁊ horaerat ſexta venit mulier de ciuitate ſamariahaurire aquā ⁊ inuenit ibi xp̄m. quē nō ſalutauit cognoſcēs in veſtibꝰ ꝙ iudeꝰ eſſꝫ. nō eīloq̄bant̉ iudei ſamaritanis. ſic̄ nec nos xp̄iani cū infidelibꝰ ſaracenis ⁊c̄. Et xp̄s incepitdiſputationē dicēs. Mulier da mihi bibere. Que reſpiciēs eū curuo oculo. dixit ⁊ īcepit arguere ꝯͣ xp̄m dicēs. Quō tu iudeꝰ cumſis bibere a me poſcis. que ſum mulier ſamaritana. bn̄ ſcis ꝙ iudei nō contunt̉ ſamaritanis. certe nō dabo tibi bibere. Et xp̄s replicauit dicēs. O mulier ſi ſcires donū dei. ⁊ qͥſeſt qͥ dicit da mihi bibere tu forſitan petiſſesab eo. ⁊ dediſſet tibi aquā viuā. Nota donūdei datū humano generi. Hoc donū eſt filiꝰdei datū ī incarnatiōe. de qͦ Iſa. ix. Paruul̓datus eſt nobis Ecce donū datū in noſtraꝫredemptionē. ⁊ mulier arguēs xp̄m dicebat.Dn̄e nec in qͦ haurias aquā habes. ⁊ puteusaltꝰ eſt. vn̄ ergo habes aquā viuā. Et nūqͥdtu maior es patre noſtro Iacob qͥ dedit nobis puteū. ⁊ ip̄e ex eo bibit ⁊ filij eiꝰ ⁊ pecoraeiꝰ. Rn̄dit xp̄s. Mulier nō intelligis de quaaqͣ ego loqͦr. qꝛ nō eſt de iſta. Quia oīs qͥ bibit ex hac aqͣ ſitiet iteruꝫ. Qui aūt biberit exaqua quā ego dabo ei fiet ī eo fons aq̄ ſaliētꝭin vitā eternā: ⁊ vitā eternā habebit. Tanta
fuit ꝟtus verboꝝ xp̄i ꝙ mulier inclinata etiam cōpuncta in corde cū humilitate ⁊ reuerentia dixit. Dn̄e da mihi hāc aquā vt nō ſitiam neqꝫ veniā hūc haurire. Tūc xp̄s rn̄dit̉Tu vis de iſta aqua. Rn̄dit mulier. ita dn̄e.Uade ergo ad ciuitatē ⁊ voca viꝝ tuū. Quereſpōdit. Uiꝝ nō habeo. Et xp̄s. bn̄ dixiſti.quia viꝝ nō habes. Quinqꝫ em̄ viros habuiſti. ⁊ hūc quē iā habes nō eſt vir tuꝰ. ſꝫ vnuſruffianꝰ ⁊ ribaldus eſt ⁊ tu cōcubina ſua esAt dixit ſibi oīa nomīa viroꝝ ſuoꝝ. ⁊ genꝰ.⁊ cuiꝰ officij erant. Talis vocabat̉ ſic. et habebat tale officiū. ⁊ mortuꝰ eſt tali morte. etſic de alijs. ſed iſte quē nūc habes non eſt virtuꝰ ſed vnus ribaldꝰ. ⁊ ribalda ſua tu es. Ettunc illa incepit clamare. O dn̄e dn̄e. clarevideo ꝙ ꝓpheta es tu. ⁊ ſcis omnia q̄ feci. qͣſidicat Parce mihi quia pͥus vocaui te iudeūCōcluſio pͥme diſputatiōis. Nota pͥus vocauit eū iudeū ⁊ poſt dn̄m ⁊ ꝓphetam. Accepͥma diſputatio xp̄i cū muliere ad litteram¶ Modo moraliter intremꝰ ſecreta moralia ꝓ nobis. In iſta diſputatiōe ſunt ſex ſecreta moralia. q̄ ꝑ queſtiones intrabo. Prīaeſt. q̄ eſt hec mulier ſamaritana. ⁊ qͥd ſignificat. Rn̄ſio. ꝙ q̄libet ꝑſona xp̄iana peccatrix:ſignificat̉ ꝑ iſtā ſamaritanā duplici ratione⁊ ponunt̉ in euāgelio. Primo qꝛ quolibꝫ diepluries veniebat ad aquā nec ſatiebat̉. Nalis eſt cōditio peccatricis. quia quotidie vadit ad aquā proſperitatū temꝑaliū. nec ſaturatur. tāta eſt cupiditas. Uerbi gr̄a. Si ſacerdos habet ſimplex beneficiū: conatur vtpoſſit habere maiꝰ. nec ſatiat̉. Acce cōditioaque bonoꝝ temꝑaliū que nō ſatiāt. qꝛ nonintrāt illuc vbi eſt ſitis. Nā ſitis habēdi bona tꝑalia .ſ. terras. poſſeſſiones. auꝝ. argētū.⁊c̄. iſta bona tꝑalia nō intrāt intus in corde.Si em̄ poſſes bibere vnū plauſtrū auri liq̄facti non ſatiaret te. Sed ſicut famelicꝰ nōſatiat̉ ex aſpectu eſcaꝝ que ſunt in menſa. qͥaeſuries eſt in ſtomacho. ⁊ ideo niſi intrēt nonauferēt eſuriē neqꝫ ſitim. ſic eſt de eſurie bonoꝝ temꝑaliū. Ideo quāto homo plꝰ habꝫ.plus ſitit ⁊ cupit. quia nō intrāt ī corde. Auctoritas Ecc̄s. v. Auarꝰ nō implebit̉ pecunia. ⁊ qui amat pecuniam fructū .ſ. ſatietatisnunqͣꝫ capiet ex eis ⁊c̄. Et ſic directe placita⁊ delicie huius mūdi ſunt ad inſtar febricitantiſ. qui vritur ſiti. ⁊ datur ſibi gutta aquein lingua cum pluma. Idē de delicijs luxurie. auaricie. ⁊c̄. Ideo vbicunqꝫ caro in temporalibꝰ querit refectionē inuenit defectiōꝫ,