Sermo I

Idem de mulieribꝰ qn̄ pingūt ſe dicūt Auemaria. Dicat̉ qūo debēt orare cogitando ꝙvidēt xp̄m iratu ex peccatꝭ. tūc incipias orationē deuote. Talis ſupplicatio eſt humilisTūc papa ih̓s ſignat ſupplicationē dicēs fiat. ¶ Nota hiſtoriā de rege Achab iniquo ⁊malo ⁊ ydolatra ⁊ diuinoꝝ inuocatore ⁊ innocentiū occiſore ⁊ ſine iuſticia. ad quē veīthelyas ꝓph̓a ex ꝑte dn̄i dicēs. Tu feciſti hͦ ethoc. Ideo hͨ dicit dn̄s deꝰ. ſi mortuꝰ fueris īciuitate canes comedēt carnes tuas. Si incampo aues celi. nec remanebit de Achab.vſqꝫ ad mingentē ad parietē. Achab vero timēs humiliauit ſe ſciſſis veſtibꝰ regalibꝰ: indutꝰ eſt cilicio. ⁊ in terra comedebat paneꝫ ⁊aquaꝫ. ⁊ depoſitꝭ ornamētꝭ lecti regalibꝰ fecit ornamēta de ſacc̄is. ⁊ ibat hūilit̓. Statīdixit deꝰ pph̓e. Nōne vidiſti Achab hūiliatūcorā me. Rn̄dit. īmo dn̄e. Uade gͦ ad eum ⁊dic ei. Quia hūiliatꝰ eſt mei cauſa nō inducam malū in diebꝰ eiꝰ ſed in diebꝰ filij eiꝰ. iij.Regū. xxj. Ex illa humilitate deꝰ peꝑcit ſibicū eſſet ita maiꝰ. Io in vr̄is or̄onibꝰ hūilietꝭvos. Cogitate em̄ cū qͦ loquimī. De tali oratione d̓t ſcpͥt̉a ſcā. Oratio humiliantꝭ ſe nubeſ penetrabit ⁊ nō diſcedet donec altiſſimꝰaſpiciat. Acc̄i. xxxv. ¶ Dico qͥnto allegādoprudēter .ſ. leges. canones. ⁊ pͥuilegia. vt faciūt iuriſte corā iudice ⁊ pͥncipe. Multi taliter allegāt in or̄one qͥ tn̄ ꝯdemnāt̉. vt legit̉de qͦdam Lu. xviij. Qui aſcēdit in templumvt oraret ⁊ petēs a deo grām. Et īcepit allegare. Dn̄e nō ſum ſicut ceteri hoīes. raptores iniuſti. adulteri. velut etiā h̓ publicanꝰ.Ieiuno bis in ſabbato. decimas do omniūq̄ poſſideo. Et publicanꝰ a longe ſtās nolebat nͨ ocl̓os ad celū leuare. ſꝫ ait. Deꝰ ꝓpiciꝰeſto mihi pctōri. ⁊c̄. Iſte allegatiōes fuerūtſue ꝯdemnatōis. Ro. qꝛ allegabat ſibi ml̓tabona ꝓ ꝑte ſua. ⁊ irrōnabilit̓. qꝛ creat̉a ī omnibꝰ oꝑbꝰ nō eſt niſi inſtrumētū. ⁊ d̓s ē oꝑariꝰ Et ſicut nō eſt regratiandū calamo d̓ bona lr̄a ſꝫ ſcpͥtori. ita nec nob̓ de bonis oꝑbꝰſꝫ d̓o. Iō prudēter allegandū eſt dupliciterſcꝫ ꝑ credētiā obſecrādo. allegādo ꝙ homocredat de deo. tali vel ſil̓i mō. Dn̄e vos eſtisꝓuiſor oīm. ꝓuideatꝭ mihi. et cetera q̄ credimus de deo. Per ſanctā vitā quā tenuiſtꝭ detis mihi grām. vt teneā bonā vitā. Scd̓o ꝑobedientiā ꝑ grāꝝactionē. allegādo ex parte dn̄i et nō tui dicēdo. Dn̄e exqͣ tot gratiasfeciſtꝭ mihi. qꝛ redemptꝰ. baptizatꝰ. ⁊c̄. Placeat vob̓ etiā facere mihi hāc grāꝫ. qꝛ ego in

clinatꝰ ſum ad ſuꝑbiam. detis mihi cor humile. ⁊ ſic de alijs. De iſtis duobꝰ modis allegandi auc̄tas. In omni oratione et obſecratione cum graꝝactione petitōnes veſtreinnoteſcāt apud deū. Phil̓. iiij. Iſto modoomīs qui petit accipit. ¶ Dico ſexto appellādo ꝯfidenter. Et nunqͥd homo poteſt appellare a rege ad imperatorē. ab imperatore adpapam ⁊c̄. Dico ꝙ ſic. nō tn̄ de vna perſonavniꝰ curie ad alterā. ſed de vna curia ad aliā.vt fit ſepe. quia d̓ curia officialis appellaturad curiam epiſcopi. ⁊ ab illa ad curia archiepiſcopi. ⁊ ab illa ad curiam pape. Idem decurijs regis. Deus etiā habet duas curias īquibꝰ dantur ſententie. Prima eſt curia iuſticie. Secūda miſericordie. De quibꝰ Dauid. Miſericordiā ⁊ iudicium cantabo tibidomine Psͣ. c. Et qͣꝫdiu ſumꝰ in hac vita curia miſericordie eſt maior. Auc̄tas. Miſericordia ſupexaltat iudium. Iaco. ij. IdemDauid. Miſeratōnes eiꝰ ſuꝑ omīa oꝑa eiꝰ.osͣ. cxliiij. Poſt mortem aūt regula iuſticieeſt maior. Quādiu ergo viuimꝰ ſi datur ſnīaꝯtra nos in curia iuſticie ꝯfidenter appellare debemꝰ ad curiā miſcd̓ie debito mō. quiamaiorē nūc obtinebimꝰ reuocatōem ſententie. Nota ad hͦ duo exempla de veteri teſtamento. Primū de dauid. qͥ lꝫ ſanctꝰ: tn̄ grauiter peccauit. Aū em̄ ſemel reſpiceret d̓ palatio vt videret vxorē vrie pulchraꝫ valde. nōauertebat ſicut debuit ſtatim auert̓e oculosſuos: ſꝫ ſic ſtetit aſpiciēdo. ſtatim aliqͥs ſtutifer dixit ſibi. Talis mulier eſt. ⁊ vir nō eſt inpatria. Iō etiā peccauit cū ea et grauidauiteam. Et ad cooperiendū pctm̄ int̓fecit vriāvirū eiꝰ. qꝛ vnū pctm̄ trahit aliud ſecū. ſtatīin curia iuſticie fuit data ſnīa ꝯͣ eum. At ꝓpheta nūciauit ſibi iuſticiam di. Uiuit dn̄sqꝛ filiꝰ mortis es tu. ij. Re. xij. Dauid aūt ſic̄ille qͥ intelligebat factū appellauit ſtatim adcuriam miſericordie. Forma appellationisſue fuit hec. Miſerere mei deus ẜm magnāmiſericordiā tuā. Statim pph̓a redijt ex ꝑtedn̄i dicens. Nō morieris. Patet ergo ꝙ ſententia data in curia iuſticie reuocari poteſtin curia miſcd̓ie. Scd̓m exemplū d̓ ezechiarege ꝯͣ quem fuit data ſnīa iuſticie vt moreretur. yſaias ꝓpheta legit ſibi ſnīam ex ꝑte domini. Hec dicit dn̄s deus. Diſpone domuitue. morierꝭ eī tu ⁊ nō viues. iiij. Re. xx. Quicōuertit faciē ſuā ad parietē et appellauit adcuriā miſcd̓ie dicēſ. Obſecro dn̄e mementomei qūo ambulauerī corā te ī corde ꝑfecto.