Feria quarta pꝰ Reminiſcere
¶ Dico pͥmo ꝙ eſt vnꝰ modꝰ petendi grās axp̄o dn̄o .ſ. deſiderādo ardēter qn̄ cor deſiderat illā grām ardēter et inflāmat̉. lꝫ os nihildicat. qͣſi ex verecūdia. qꝛ n̄ ſe reputat dignūillud pere ore. ſed corde deſiderat illud. deſideriū illd̓ eſt lacrimoſa petitio in auribꝰ dn̄iNō ſic de alijs dn̄is qͥbꝰ oportet ore vel ſigͦvel ſcpͥtura ſuū cordis deſideriuꝫ aꝑire ſiueoſtēdere. Sꝫ deꝰ clariꝰ videt corda hoīm qͣꝫtu vides faciē tuā. Homo em̄ videt q̄ patentdeꝰ aūt intuet̉ cor. j. Re. xvj. Illud deſideriūmouet ⁊ inclinat deū ad dandā grāꝫ. Notaſimilitudinē. Affectuoſus reſpectꝰ filij in patrē ſedentē ad mēſam eſt clamoroſa petitioin auribꝰ patris: ꝓuocās pr̄em ad dandumfilio carnes vel piſces ⁊c̄. Ita deꝰ pr̄ cū regīamatre ſedet in mēſa gl̓e Nos ꝟo in orationeſtamꝰ cū eo qͣi dicēdo. Dn̄e nō audeo petereſed vos ſcitis deſideriū meū. qͣi dicēdo cumDauid. Dn̄e ante te omne deſideriū meū: etgemitꝰ meꝰ a te nō eſt abſcōditꝰ. Psͣ. xxxvij.Nota ad hͦ hiſtoriā de filijs iſrl̓ exeuntibꝰ d̓egypto qͥ ab egyptijs inſequebant̉ ⁊ nō poterat fugere. qꝛ ad vnā ꝑtem erat mons altiſſimꝰ. ad aliā mare rubrū. ⁊ inceperunt murmurare ꝯtra moyſen dicēdo. Forſitan nonerant ſepulcra in egypto. ideo tuliſti nos vtmoreremur in ſolitudine. ⁊c̄. Moyſes vidēſneceſſitatē ſtetit corā dn̄o. Non legit̉ ꝙ diceret aliqͥd ſed deſiderabat in corde auxiliumdiuinū. Cui dixit deꝰ Quid clamas ad me.Exo. xiiij. Dicūt gloſe ꝙ deſiderium moyſiclamor erat ī auribꝰ dn̄i. Et obtinuit ꝙ mare diuideret̉. Dixit em̄ dn̄s ad eū. Tu auteꝫeleua ꝟgā tuaꝫ ⁊ extēde manū tuā ſuꝑ mare⁊ diuide illud vt gradiant̉ filij iſrl̓ in mediomari ꝑ ſiccū. Ecce qūo iſte eſt bonꝰ modus¶ Dico ſcd̓o. ⁊c̄. ſcꝫ lacrimādo plangenter.Qn̄ em̄ ꝑſona eſt ī aliqͣ tribulatōe anguſtiavel tēptatione ⁊ cor reſtringit̉ et cerebrū velut ſpongia diſtillat lacrimas Iſte modꝰ eſtmelior. qꝛ nō ſolū eſt ibi deſideriū cordis. ſꝫlacrime q̄ deū pūgūt. Bern̄. Pr̄o dn̄m vngit. ſꝫ lacrima deū pūgit. Res aſpera dura ⁊rigida ſi vngat̉ efficit̉ mollis ⁊ ſuauis. Sicꝓpt̓ pct̄ā nr̄a deꝰ ē nob̓ rigidꝰ aſper et durꝰ. ſꝫor̄o deuota ip̄m vngit ⁊ efficit̉ ſuauis ⁊ mollis ⁊ benignꝰ. Nota exēplū de euāgelio vbiloquēs de ſe d̓t. In ꝑſona cuiuſdā regꝭ ꝙ qͥdā rex q̄ſiuit a ſuo theſaurario ⁊ facta adeqͥtōne inuenit ꝙ theſaurariꝰ tenebat reddereregi decē milia florenoꝝ. Qui dixit. dn̄e nōhabeo vnū denariū. Et rex qꝛ tu vane expē-
diſti pecuniā meā cū vxore ⁊ filijs tuis. Id̓op̄cepit vt caꝑet̉ ip̄e ⁊ filij ⁊ vxor ⁊ venderent̉.Ecce h̓ duricia ⁊ aſperitas ī rege. Sꝫ dicittextꝰ ꝙ ille theſaurariꝰ ꝓcidēs ad pedes regꝭorās hūilit̓ di. Dn̄e patientiā habe in me. etmiſertꝰ ē eiꝰ Math. xviij. Et dimiſit ei totūdebitū. Ecce or̄o qūo deū vngit. ſꝫ lacrimadeū pūgit. hͦ eſt plꝰ. Sic̄ em̄ oro deuꝫ vngitad remittēdū pctā: ſic lacrima eū pungit addandū grāꝫ. Iō eſt bonꝰ modꝰ ꝓ ꝑſonis bonis ⁊ deuotꝭ ⁊ tribulatꝭ. vt viduis. pupillis.⁊ orphanis qͥ nō hn̄t aliud remediū niſi recurrere ad deū ⁊ flere corā eo. et ille lacrīe pūgūt deū ad dandū eis ꝯſolatōes. grās. ⁊ faciendū iuſticiā de ꝑſecutoribꝰ. Auc̄tas. Nōdeſpiciet deꝰ p̄ces ppl̓i nec viduā ſi effūdat loquelā gemitꝰ Nōne lacrime vidue deſcēdūtad maxillā. a maxilla āt aſcēdūt vſqꝫ ad celos. ⁊ dn̄s exauditor non delectabit̉ in illisEcc̄i. xxxv. Oīs qͥ petit .ſ. lacrimādo plāgēt̓accipit. ¶ Dico tertio explicādo patent̉. ſcꝫore dicēdo deo ſuas miſerias. neceſſitates.tribulatōes. ⁊ tēptatōeſ. Iſto mō. Ego dn̄eſū in tali tribulatōe. tēptatōe. miſeria. vel infirmitate. Dn̄e velitꝭ me adiuuare. Nō ītelligatꝭ ꝙ talia ſūt deo explicāda qͣſi ip̄e neſciatqꝛ meliꝰ ſcit qͣꝫ vos metorātes tribulatōnesſed d̓r ad hūiliandū cor. qꝛ qn̄ tales tribulationes dicūt̉ ore. cor hūiliat̉ ⁊ deuotio augmētat̉ Iſtū modū on̄dit dd̓ di. Reuela dn̄oviā tua .ſ. neceſſitatē. ⁊ ſpera ī eo ⁊ ipſe faciet..xxvj. Legit̉ in vitis patrū ꝙ qͥdā ſanctꝰpͣs. xxxheremita mirabilit̓ hēbat grāꝫ oradi. Et aliqui queſierūt ab eo vt doceret eos orare. quirn̄dit eiſ. Illi qͥ docuer̄t me docebūt vos orādi modū ſi vultꝭ. Et qͥs docuit vos. Rn̄dit.pauꝑes. qͥ on̄dūt plagas ſuas dicēdo. reſpice. ⁊c̄. mouēt pias ꝑſonas ad dādū. Ita egooſtendo deo plagas pctōꝝ meoꝝ vilitates.miſerias meas ⁊ neceſſitatē dicēdo. Dn̄e totus ſū corruptꝰ de luxuria ꝑ cor os ⁊ ꝑ oculos. ideo dn̄e iuuetꝭ me dando v̓tutē caſtitatis. ⁊ ſic de alijs. Iſto mō omīs qͥ petit accipit. ¶ Dico qͣrto ſupplicando hūiliter. Quiem̄ vult obtinere grām a rege ſeu papa nunqͥd ſupplicat hūiliter genibꝰ flexiſ capite diſcooperto īmo. Ita qn̄ homo facit oratōnestūc ſupplicat regi xp̄o vel pape ih̓u. Quādodicis. Aue maria. ſupplicat̉ regina celi. ideohumiliter ⁊ flexis genibꝰ debent fieri orationes. que nō ſunt niſi ſupplicatōnes. Sed inhoc multi deficiūt. quia quādo ſurgūt ⁊ induunt ſe dicūt or̄ones. ꝓprie nō ſūt or̄ones.