Sermo I
filiꝰ procedēs de thalamo ſuo .i. vtero ꝟginali. ſed nuptie fiunt in celis. qꝛ in hͦ mūdo nōeſt locꝰ ꝯueniens nec ſufficiēs. Math. xxij.Simile eſt regnū celoꝝ homini regi qͥ fecitnuptias filio ſuo. exqͦ deꝰ pr̄ eternaliter ordinauit illud ꝯuiuiū. elegit inuitandos tot īperatores. tot reges. tot duces. ⁊c̄. O qͦt veniūt ad iſtud conuiuiū. Iſta electio d̓r predeſtinatio. ⁊ illa inuitatio d̓r predeſtinatio.de quo apoſtolꝰ loquens tam de ſe qͣꝫ de electis dicit Epheẜ. j. Elegit nos in ipſo antemūdi ꝯſtitutionē. Ecce ſapiētia vel ſcīa dei.Ad Roma. viij. Quos p̄deſtinauit: hos etvocauit. et qͦs vocauit: hos et iuſtificauit.qͦs aūt iuſtificauit: hos ⁊ magnificauit. Ethoc oſtendit deꝰ pr̄ xp̄o inqͣꝫtum erat homoet ſic habebat ſcīam p̄deſtinatoꝝ. Et qͥa ſic̄nō eſt niſi vnū eſſe trium ꝑſonaꝝ. ſic eſt niſivna ꝑſona duaꝝ ſubſtantiaꝝ in xp̄o. Itemoſtendit deꝰ pr̄ anime xp̄i librū vite. ⁊ ī cartadextra legit qͦt patriarche ⁊ ꝓphete. ⁊c̄. debebant ſaluari ſiue intrare paradiſum ex ſuapaſſione. In ſiniſtra legit qͦt mali p̄lati dānabunt̉. nec erūt digni ire ad illud cōuiuiū.Hec ſapientia on̄dit̉ in euangelio. Un̄ xp̄sdiſputando cum iudeis dixit. Ego vado etqueretis me. ⁊ in pctō vr̄o moriemini. Notaego vado .ſ. ad gl̓am reſurrectionis .ſ. ꝑ viaꝫpaſſionis. ⁊ queretꝭ me. vocaliter. qꝛ iudei q̄rebāt ſaluatorē. et nō ꝑſonaliter credēdo ꝙxp̄s ſit ſaluator. Nota in pctō vr̄o moriemi.Iam ſciebat ip̄e p̄deſtinatos. Ideꝫ dicebatſemel d̓ apoſtolis Io. xiij. Scio quos elegerim. nō de omnibꝰ vob̓ dico. hͦ dicebat ꝓpteriudā damnandū. Sed h̓ eſt argumentū qͦdvos facitꝭ. Si deꝰ hꝫ certā ſcīam damnādorum ⁊ ſaluandoꝝ. Iam gͦ qͥd oꝫ me bonumfacere. nec eſt vis ſi faciā malū. qꝛ ſcīa dei nōpoteſt falli. ſi ſum de numero p̄deſtinatoruꝫibo cū p̄deſtinatꝭ ſaluandū. ſiue faciā bonūſiue faciā malū. Ideꝫ de p̄ſcitis damnādis.quare faciā bonū. quia ſcientia dei nō poteſtſalli. ⁊ ſic ero damnatꝰ. ⁊ ex hͦ tenent malamvitam. Reſponſio ꝙ illud argumentum eſtcum magna ſtulticia. Patet. ſi rex inuitat tead nuptias filij ſui. ſi ſuper hͦ tū diceres ſinedubio poſtqͣꝫ rex īuitauerat me ibi ero. ⁊ nōoportet me pararę. ſtulte ⁊ fatue diceres. ſeddices. Exqͦ rex me inuitauit. ⁊ fecit mihi honoreꝫ volo me parare. quia ibi erunt magninobiles ⁊ ꝑſone honorabiles. expendā tantum in vna veſte. ⁊ equo ⁊c̄. Sic cōſimilit̓ eſtde p̄deſtinatꝭ. qꝛ includit ꝙ tu pares te. Nec
ſequit̉. ergo p̄deſtinatio poteſt falli aut ſcientia. Ratio quia ſciētia dei nō fallit̉. ſꝫ tu potes deficere ꝑ malā vitā. Unde ſi deꝰ ore ſuote inuitaret ſupponit̉ ꝙ pares te. ne veniascū veſte veteri .ſ. cū peccato ſuꝑbie ⁊c̄. qꝛ antiquius pctm̄ mundi eſt ſuꝑbia ſed venirescum noua veſte humilitatis. Idem de alijsvicijs ⁊ virtutibꝰ. Sꝫ ſi tu dicis poſtqͣꝫ egoſum inuitatꝰ nō oportet me parare. certe nōintrabis. Pro illa veritate nota autoritatēxp̄i Matth. xxv. Simile eſt regnū celoꝝ decem virginibꝰ. Nota hiſtoriaꝫ euangelij vſqꝫneſcio vos. et Ezech̓. xxxiij. Si dixero iuſtoꝙ vita viuat. ⁊ ꝯfiſus ī iuſticia ſua fecerit iniquitatē. omēs iuſticie eiꝰ obliuioni tradent̉.⁊ in iniquitate ſua quā operatꝰ eſt in ip̄a morietur. Si aūt dixero impio morte morierꝭ.⁊ egerit penitentiā ꝓ pctō ſuo ⁊c̄. vita viuet ⁊nō moriet̉. quia verbū dei ſic intelligitur ꝙhomo ſit paratus. īmo fortius argumētumeſt. Si illi qui ſunt in paradiſo. ⁊ mille annifuerunt ibi haberent vnū pctm̄ caderent inmomento de celo. quomodo ergo tu nō paratus poteris aſcendere? Matth. xxij. Intrauit aūt rex vt videret diſcūbētes et viditibi hominē nō veſtitū veſte nuptiali. ⁊ ait illiAmice qūo huc intraſti nō habens veſtemnuptialem. At ille obmutuit. Tūc dixit rexminiſtris. Ligatꝭ manibꝰ et pedibꝰ mittiteeū in tenebras exteriores. Non intelligatisꝙ in paradiſo ſit aliqͥs non paratꝰ. ſed intelligit̉ ꝑ ypoſtheſim .i. ꝑ ꝯditionem. ſi ibi eſſetaliqͥs nō paratꝰ ⁊ ī pctō expelleret̉. Id̓o iſtaratio. quid oportet me facere bonū. magnaſtulticia eſt. Secūdo eſt magna ignorātia.Nam tales intelligunt ꝙ in libro p̄deſtinationis ſcribat̉ ſic. tm̄ talis ſaluabitur Petrus vel Iohannes. ⁊c̄. Non eſt verum. īmoquecūqꝫ deꝰ ordinat ad aliquem finem: ordinat etiam viā ⁊ modū veniendi ad illū finem. Uerbi gratia. de pluuia. Si cras debet pluere. iam ordinat ante de nubibꝰ queeleuant̉. ⁊c̄. Ideo liber p̄deſtinatōis ſic dic̄.Tales ſaluabunt̉ ꝑ bona opera. talis dn̄s ꝑiuſticiā. talis p̄latus qͥ intrauit ꝑ portam etdat bonū exemplū. talis intrabit ex diligentia animaꝝ. talis dn̄s ꝑ iuſticiam. talis diues ꝑ miſcd̓iaꝫ ⁊c̄. Dic de quolibet ſtatu itaꝙ ſimul eſt via ⁊ terminꝰ vel finis. Si ergodimittis viam. oſtendis ꝙ nō es p̄deſtinatus. Ad hͦ auc̄tas Gregorij in pͥmo li. dyalogorū qͥ ſic dic̄. Obtineri nequaqͣꝫ poſſuntq̄ p̄deſtinata nō fuerūt: ſꝫ ea q̄ ſcī viri orādos 3