Druckschrift 
1 (1488/89) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Reminiſcere.Feria ſecūdā

filij p̄ter vxorē oīa cōbuſta ſūt Ergo videatis quo ex omiſſione or̄onis oīa iſta aduenerūt ſibi. Noli or̄oneꝫ dimitte qͣꝫuis ſit parua: ꝯtinua illā. Et d̓r.. ad Theẜ. v. Sēpgaudete .ſ. in dn̄o. ſine intermiſſione orate. īoībꝰ gratias agite. Hec eſt em̄ volūtas dei īxp̄o ihū in oībꝰ vob̓. Spm nolite extīguereꝓphetias nolite ſpernere. Omīa autē ꝓbate.qͦd bonū eſt tenete. ab ſpecie mala abſtinete vos. Ip̄e aūt deꝰ pacis ſanctificet vos peroīa. vt integer ſpūs vr̄ aīa corpꝰ ſine querela in aduētu dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i ẜuet̉. Fideliseſt vocauit vos. etiam faciet. Frēs orate nob̓. Sumamꝰ huiꝰ mulierꝭ exemplum.Ecce ſcd̓m exēplū qūo habuit firmā ſtabilitatē Tertio ẜuauit verā hūilitatē. Namiſta mulier ẜuauit iſtā hūilitatē qͣꝫuis xp̄uscaneꝫ eam appellauerit vel aſſimilauerit. Etiſta bona mulier dixit. Ecce dn̄e catelli comedunt de micis cadunt de menſa dn̄oꝝſuoꝝ. Tūc ih̓s vidit fidē iſtiꝰ mulierꝭ dixitMagna eſt fides tua. Et dicebat mulierNon peto magnū miraculū. velut reſurgere mortuos. nec ſolē retroire. mare rubrū diuidere. ſꝫ vt liberes filiā meam vnicā. Facdn̄e mihi iſtā grām. xp̄s denegare non potuit. Quero nūc. cur xp̄s tantū fecit illā expectare qͦd petebat. videt̉ ꝯͣ ſe eſſe eiꝰ doctri. Nam d̓r Prouer. iij. Ne dicas aīco tuovade reuert̓e cras dabo tibi cum ſtatimpoſſis dare Itē d̓r. ij. ad Coꝝ. ix. Unuſqͥſqꝫprout deſtinauit in corde ſuo. ex triſticiaaut neceſſitate. ſꝫ ſupple ex hilaritare. Hilarem em̄ datorē diligit d̓s. Rn̄ſio xp̄s fecit duplici rōne. Primo ex ꝑte mulierꝭ. ſcd̓oex ꝑte nr̄a. Primo ex ꝑte mulierꝭ ꝓpt̓ meritūaugendū. Xp̄us em̄ iſtā dilationē fecitaſcendere creſcere in ardenti deuotione etamore ad deū ſpe. ſic xp̄s pie implere. petitionē mulierꝭ diſtulit vt mulier iſta plꝰ haberet qͣꝫ ſi illico dediſſet a pͥncipio nontum habuiſſet. ſꝫ poſtea dedit ꝓpter amoreꝫ hūilitatē. Et circa audiatꝭ parabolam.Miles qͥdam erat multū diligebat̉ ab imperatore Et iſte miles petebat ab eo grāꝫ. etiſte imꝑator noluit ſibi dare pomuꝫ deditſibi pͥmo caſtrū. adhuc petenti pomū deditequū. Adhuc miles petebat pomū et deditſibi veſtē. demū iſte importune dedit pomūEcce ſi cito dediſſet pomū ſolū pomū habuiſſet alia. Ita dicamꝰ iſta petēti po. Nam xp̄s dedit pͥmo ſibi caſtrū. qꝛ ardorē. ſcd̓o patientiā. ecce equū. tertio hūi-

litatē. ecce veſtē. quarto caritatē. ſic plꝰ habuit. Scd̓o xp̄s fecit dando nob̓ exēpluꝫvt humiliemꝰ nos in deuota or̄one. qꝛ qͣntoplꝰ nos humiliauerimꝰ. tāto ampliꝰ aſcēdemus. Sint duo hoīes eqͣlis meriti. or̄o magis hūiliantꝭ ſe ꝟtute hūilitatꝭ plꝰ aſcenditputa ſi vnꝰ eoꝝ ſe ponat ī or̄one iuxta altare. aliꝰ a lōge. plꝰ exaudit̉ ceterꝭ paribꝰ or̄o illius ſtat a lōge ꝟtute hūilitatꝭ. Un̄ d̓r ī pͣs.cj. Reſpexit ī or̄ōeꝫ hūiliū ſpreuit p̄ceꝫeoꝝ. d̓r. Or̄o hūiliantꝭ ſe nubes penetrabit. donec appropinquet ꝯſolabit̉.diſcedet donec aſpiciat altiſſimꝰ Ecc̄i. xxxv.Et ecce finis ponit̉ Domīo placeat ⁊c̄. Deogratias. Feria ſcd̓a in ſecūda dn̄ica qͣdrageſimeSermo pͥmus.Ulta habeo devob̓ loqͥ iudicare. Io. viij. Sermo nr̄ erit de ſcō euāgelio hodier qͦd ꝯtinet vnū ſecretū parlamentū. quodfuit int̓ xp̄m iudeos diſputātes cum xp̄o.Et perlamentū qͣꝫtum eſt ex vna ꝑte .ſ. xp̄ioſtendit nob̓ tres magnas dignitates. Prima eſt ſapientia diuinalis. Scd̓a excellentia ſupernalis. Tertia eminentia pͥncipalisquo modo eſt iudex pͥncipalis vniuerſalisDicit thema. Multa habeo de vob̓ loquiiudicare. ſꝫ me miſit verax eſt. ego audiui ab eo loquor in mūdo. Et cognouer̄tqꝛ pr̄em eiꝰ dicebat deū. Dixit ei ih̓s. Cuꝫexaltaueritꝭ filiuꝫ hoīs tūc cognoſcetꝭ quiaego ſum. a meipſo facio nihil. ſꝫ ſic̄ docuitme pr̄ loquor. Et qui me miſit mecum eſt. reliqͥt me ſolū. qꝛ ego placita ſūt ei facio ſꝑ. Hec illo loq̄nte multi crediderūt īDicebat ih̓s ad eos credider̄t ei iudeosSi vos. ⁊c̄. Dico pͥmo euāgeliū on̄dit xp̄o ſapientiā diuinalē. Propriū ſapientiediuine eſt ſcire ſunt ſaluādi. ſūt dānandi .ſ. ſcire p̄deſtinatos ſaluandos. et p̄ſcitosdamnādos. ꝓpria em̄ ſcīa dei eſt. Sicut rex vult facere ꝯuiuiū nuptiale filio ſuo. primo in cedula ſcribit eligit inuitandos duces. comites. barones ⁊c̄. Scd̓o ordīatuiuiū ẜm dignitatē ꝯuiuantiū. Sic deꝰ pr̄voluit facere ꝯuiuiū de filio ſuo aſſumēdonat̉am humanā. qꝛ ſicut vir vxor non ſuntduo ſed vna caro. ita d̓s ſunt duo inꝑſona ſꝫ vna ꝑſona. Sponſalia facta ſūt incamera vteri virginalis. de ꝓphetaueratdauid in pͣs. xviij. Tanqͣꝫ ſpōſus. id eſt. dei