Sermo
d̓r ꝙ nō rn̄dit ei ih̓s ꝟbū aliqͦd. Et iō d̓r. Etaccedētes diſcipl̓i ad ih̓m. ⁊ rogabāt eū di.Dimitte illā. qꝛ clamat pꝰ nos Ip̄e āt rn̄dēſait. Nō ſū miſſus niſi ad oues qͥ ꝑierūt domus iſrl̓. At illa venit ⁊ adorauit eū di. Dn̄eadiuua me. Qui rn̄dēs ait. Nō eſt bonū ſumere panē filioꝝ ⁊ mitt̓e canibꝰ At illa Etiādn̄e. Nam xp̄s dixit ter ſibi. nō. ⁊ iſta tn̄ fuitſtabilis ⁊ firma. Et pͥmo fuit ſtabilis et firma qꝛ nō rn̄dit ſibi v̓bū. qͣi ſibi ꝯtumeliā dicēdo. qͣi habēdo illā excōicatā ⁊ ab eo repellendā. d̓notādo ꝙ qͥs cū excōicato loqͥn̄ dꝫ.Et tūc iſta replicādo dixit. Si ſū excōicataad te ſolū recurro qͥ habes ptātem abſoluendi. dicēdo Miſerere mei. Iō apl̓i moti mīarogabāt eū dicētes. Dimitte illā. qꝛ clamatpoſt nos. q. d. O dn̄e. Iā dicēt gētes te crudelē eſſe. Tūc xp̄s qͣꝫuis ex vna ꝑte durꝰ videret̉ eē: tn̄ ex alia ꝑte miſericors dixit apl̓iſNō ſum miſſus niſi ad oues q̄ ꝑierūt domꝰiſrl̓. ⁊ nō obſtante hͦ. Iſta dixit. Adiuua medn̄e Uidete iā apl̓is negauerat. ſꝫ poſt dixitxp̄s. Nō eſt bonū ſumere panē filioꝝ ⁊ mittere canibꝰ. Et iſta ꝯſtās ⁊ ſtabil̓ dixit. Dn̄eſi vt canē me ꝓijcꝭ ꝑ iuſticiā. tn̄ miſerere mei⁊ da mihi vt catule de miſcd̓ia tua. et miẜeremei. Notate circa hͦ firmā ſtabilitatē iſtiusmulierꝭ. Et forte hoīes dixiſſent. O et qͣntotꝑe vado retro eum ⁊ nō poſſum aliqͥd ab eoꝯſeqͥ. Nā ſic iſta. īmo cōtinuauit. Et circa hͦſūt due doctrine. Prima ē ſpeculatiua. aliaeſt moral̓. ¶ Speculatiua ē eo ꝙ dixit xp̄s.Nō ſuꝫ miſſus niſi ad oues q̄ ꝑierūt domꝰiſrl̓. Hic notandū cū d̓t. Nō ſuꝫ miſſus. ⁊c̄.Ꝙ de aduētu xp̄i poſſumꝰ loqͥ dupl̓r. Unomō qͣꝫtū ad redēptōeꝫ vl̓em. At ſic xp̄s vniuerſalit̓ ad om̄s veīt ⁊ miſſus eſt. qꝛ preciuꝫꝓ oībꝰ ſoluit. qꝛ oēs ſūt redēpti: ſꝫ n̄ oēs ſaluati. qꝛ nolūt ieiunare. Sic̄ ſi aliqͥs ditiſſimꝰ trāſiret vltra mare ad redimēdū xp̄ianoſcaptiuos. oēs qͥ eēt penes ſarracenos ī barbaria cū magnis pecunijs. dicēdo ꝓ quātop̄cio dabitꝭ mihi captiuos. ⁊ ip̄e ſoluiſſꝫ preciū. ⁊ ſi vnꝰ diceret. Nolo exire. immo h̓ voloremanere. quero cuiꝰ eſſet culpa. nō ſoluētisnam p̄ciū ſolutū eſt: ſꝫ noluit gaudere Dn̄siſte diues erat ih̓s xp̄s qͥ die venerꝭ ſcā aperuit tecā ſuā. hͦ eſt. latꝰ ſuū ꝓ oībꝰ nob̓ captiuis. ſoluēdo in ara crucꝭ. ⁊ ſoluit libere ꝟberibꝰ ⁊ alijs plagꝭ multꝭ. Et oībꝰ nūciat̉ dicēdo. ponatꝭ vos in nauigio eccl̓e triū cooperturaꝝ .ſ. ſtamū. Et pͥma ēꝓpe ſentinā q̄ dꝫ eēIecreta. ⁊ iſta ſignificat religioſos qͥ debēt eē
ſecreti ⁊ ſine neceſſitate de ordine non exire.Scd̓a ſignificat ꝯditionē ꝑbr̄oꝝ qͥ debenthoneſte viuere. Tertia ē laycoꝝ qͥ debent bn̄viuere. bn̄ ꝯuerſando. Iō ſalomō ꝓuer. vlt̓.Facta eſt qͣi nauis inſtitoris de lōge portāſpanē ſuū ⁊c̄. Nā venerūt nūcij dn̄i ⁊ dixerūtiudeis. venite ad nauē dn̄i. Qui dixerūt. nolumꝰ. Sil̓r dicat̉ de tartaris et ſarracenis.qͥ dicūt ꝙ nr̄ ꝓph̓a ꝓmittit nob̓ in alio mundo riuum mellis ⁊ lactꝭ. Sꝫ ꝓ oībꝰ veīt. ⁊ hͦꝓbat̉ in veteri teſtamēto. Parū eſt vt ſis mihi ſeruꝰ ad ſuſcitandas tribꝰ Iacob. ⁊ fecesiſrl̓ ꝯuertēdas. Ecce dedi te in lucē gentiuꝫvt ſis ſalꝰ mea vſqꝫ ad extremū terre yſa. xlixIn nouo teſtam̄to. Hoc em̄ bonū eſt ⁊ acceptū corā ſaluatore nr̄o deo. qͥ omēs hoīesvult ſaluos fieri. ⁊ ad agnitionē ꝟitatꝭ ꝑuenire. jͣ. ad Thimo. ij. Uidemꝰ gͦ ꝙ ꝓ oībꝰ miſſus eſt. Alio mō loqͥ poſſumꝰ de xp̄i aduētuqͦ ad viſitationē corꝑalē .ſ. ad p̄dicandum ⁊faciēdū miracula ꝑſonalit̓. ⁊ ſic nō venit niſi ad oues domꝰ iſrl̓. Et qͦ ad hͦ verificat̉ autoritas .ſ. qͦ ad viſitatiōem corꝑalē. qꝛ tm̄ interra ꝓmiſſionis corꝑaliter erat venturus.Iō beatꝰ Paulꝰ d̓t. Dico em̄ ih̓m xp̄m miniſtrū fuiſſe circūciſionis ꝓpt̓ ꝟitatē dei: ad cōfirmādas ꝓmiſſiones patrū. gētes autē ſuꝑmīa honorare deū. ſic̄ ſcpͥtum eſt. Laudatedn̄m om̄s gen. ⁊c̄. ad Ro. xv. Et ita ītelligit̉nō ſum miſſus. ꝓpt̓ chananeā. qꝛ de illis nōerat. ¶ Alia āt doctrina eſt moralis. ⁊ videꝯſtantiā iſtiꝰ mulierꝭ. qꝛ ꝓ nulla iniuria ceſſauit orare. Diſce gͦ tu orare qͦtidie. de mane facere certā orationē. Nā quilibet dꝫ facere ettenere certā orationē. Itē de ſero anteqͣꝫ ponas te in lecto flexis genibꝰ ⁊ deuote dicēdoPr̄ nr̄. Aue ma. Credo ī deū ⁊c̄. cū alijs ml̓tis ẜm tua deuotōꝫ. ⁊ habebis ꝓſperitatemin corꝑe ⁊ in aīa. Et iō dd̓ in pͣs. lxv. Iubilate. pͥmo. Bn̄dictꝰ dn̄s qͥ nō amouit or̄oeꝫmeā ⁊ mīaꝫ ſuā a me. Et ſic ꝯtinua ⁊ nō dimittas eā ꝓpt̓ ſociū vel ꝓpt̓ aliā cām. Et videh̓ exēplū. Quidā lombardꝰ voluit munduꝫvidere ⁊ viſitare ſingularit̉ ſcm̄ ſepulcꝝ ih̓uxp̄i cū vno ſcutifero. ⁊ accepit licentiā vxorꝭſue ⁊ ꝓpoſuit qͦtidie dicere Pr̄ nr̄. Aue mariaEt īmediate incepit ⁊ ꝯtinuauit qͦtidie ſuāorationē ⁊ fuerūt ſꝑ incolumes; Cōtigit ꝙreuertēdo ad domū ſuā cū eſſꝫ iā ꝓpe caſtruꝫnō curauit vltra facere orationē. dicēdo. Oiam ſumꝰ ꝓpe nrām domū. nō oportet mō facere orationē. In poſteꝝ ſic accedēdo ꝟſusdomū. ignis accēſus eſt in caſtro. et caſtrum