IISermo
Debet dicere filiꝰ. Pater nō faciam. qꝛ mgr̄meꝰ xp̄s p̄cepit oppoſitū Ecce qūo intelligūtur ꝟba xp̄i odire pr̄em iſto mō. Idē de matre ⁊ vxore de filijs fratre ⁊ amico. etiā de ꝓpria ſenſualitate q̄ inclinat ad delectatōemne ꝑ ea faciatꝭ aliqͥd ꝯͣ p̄ceptuꝫ xp̄i. Ecce qͥdeſt obedientia general̓. ideo auiſetꝭ. ¶ Certia eſt penitentia ſacramental̓. Tanta ē virtus penitentie ꝙ de diſcipulo diaboli facitdiſcipulū xp̄i. Quādiu hō eſt in pctō mortali ⁊ mala vita: homo eſt diſcipulus diaboli ⁊paratꝰ intrare ſcolā inferni. Sed ſi hō vultfacere penitentiā ſacramentalē .ſ. ꝯterēdo d̓peccatꝭ dicendo. O miſer ego ſum religioſus ⁊ nō ſeruaui regulā. ⁊c̄. Idem de laycꝭ etclericis ꝯfitendo peccata. faciēdo pnīaꝫ datam a ꝯfeſſore. Talis penitentia ſacramētalis facit hominē diſcipuluꝫ xp̄i. Ecce quātavirtꝰ penitētie. Auc̄tas. Qui nō baiulat crucem ſuā ⁊ venit poſt me. nō poteſt meꝰ eſſe diſcipulꝰ. Lu. xiiij. Nota crucē ſuā. nō d̓t crucem meā. quilibet xp̄ianꝰ portat crucem xp̄iſignādo ſe. ſed nō ſaluaret̉ niſi portaret crucemꝓpriam .ſ. pnīe. Crux d̓r a cruciando. iōſigmificat cruce̓ penitētie q̄ cruciat penitentem. de qua dicit xp̄s. Qui nō baiulat crucem ſuā. ⁊c̄. Et ſicut crux xp̄i habuit quattuor brachia tanqͣꝫ qͣttuor partes pͥncipales.ſic crux xp̄iane penitētie hꝫ qͣttuor brachia.rimū ſurſū eſt ꝯtritio. q̄ debet eſſe ſurſumꝑ reſpectū ad deum quē peccando offendit.al̓s dolere ꝓ peccatꝭ ꝓpter periculū vel verecundiā vel perditionē bonoꝝ vel fame nihilvalet. qꝛ nō eſt ꝯtritio. Brachiū dextruꝫ eſtbonū ꝓpoſitū viuendi de cetero ẜm diuinaꝫordinationē. ⁊ nō ẜm ſuā inclinatōeꝫ. Brachium ſiniſtꝝ eſt oris ꝯfeſſio. Sic em̄ mundat̉ camera pnīe a ſtercore peccatoꝝ. Brachiū inferiꝰ qͦd ſuſtinet totū pōdꝰ eſt ſatiſfactio. q̄ portat totū onus. Ieiunioꝝ. orationū. vigiliaꝝ. elemoſynaꝝ. ⁊c̄. Iſta crux ē noſtra de qͣ dicit apl̓s. ad Gal̓. v. Qui xp̄i ſuntſupple. diſcipuli. carnē ſuā crucifixer̄t. ſupplein cruce pnīe. Ecce qͣre d̓t xp̄s. Qui nō baiulat .i. accipit crucē ſuā. ⁊c̄ ¶ Quarta eſt patientia ꝟtualis .ſ. patient̓ ſuſtinere aduerſitates. dolores. infirmitates. pauꝑtatē. ⁊ miſerias. nō recipere amaritudinē cordis. necmurmurare ꝯͣ deū. ſꝫ cōmitt̓e ſe deo. qꝛ ipſeſcit qͥbꝰ indigemꝰ. ⁊ qͥd nob̓ expedit. ⁊ ſic hōſit diſcipulꝰ xp̄i. Rō. qm̄ mgr̄ ⁊ dn̄s nr̄ ieſusxp̄s patienter ſuſtinuit aduerſitates. tribulationes. ꝑſecutiones. iō vult vt ſui diſcipl̓i
aſſimilent̉ ſibi. Dr̄ xp̄m tenere modū quorūdam antiqͦꝝ ph̓oꝝ qͥ ꝑ patientiā volebāt illos ꝓbare qͥ volebāt eſſe diſcipuli. Signanter legit̉ de pictagora ph̓o ꝙ qn̄ aliqͥs volebat eſſe diſcipulꝰ ſuus. pͥmo faciebat ip̄ꝫ adportā ſcole expectare. deinde faciebat ipſuꝫab alijs vituperare di. Et qͥs es tu. Reſpondebat. Uellem eē diſcipulꝰ huiꝰ mgr̄i ⁊ ph̓i.Et ille. Uade ad trahendū aratrū ruſtice. ⁊hmōi. Si erat patiens recipiebat ip̄m ī diſcipulū. al̓s nō. hūc modū ſeruat ille magnꝰmgr̄ ⁊ doctor xp̄s in ſua ſcola. Qn̄ aliqͣ ꝑſona ꝓponit in corde ſuo tenere bonā vitam etſanctā. ſignū eſt ꝙ vult eſſe diſcipulus chriſti. O dicit xp̄s. ſpecta modicū. oportꝫ vt ꝓberis de patiētia. ſtatim alij vituperāt eū di.O qualis ypocrita. fantaſticꝰ. fatuꝰ. ⁊c̄. Siin his ꝟbis iniurioſis hꝫ patientiā. bn̄ ſtat.ideo vult adhuc vt ꝓbet̉ magꝭ ꝑ ictꝰ ſiue verbera .ſ. infirmitatū. doloꝝ. ⁊c̄. Sꝫ vos murmuratꝭ dicēdo O miſer qͥd eſt hͦ. ante nō ſentiebā iſta. ideo teneatꝭ fortiter. qꝛ tūc xp̄s recipiet vos in diſcipulū ſuū. Hoc etiā mododeꝰ pr̄ ꝓbauit filiū ſuū xp̄um. licet iam ſciretqͥd erat in eo. ſed vt nob̓ ip̄m daret in exēplūpatientie Ideo d̓t xp̄s Math. x. Non eſt diſcipulꝰ ſuꝑ mgr̄m nec ſeruꝰ ſuꝑ dn̄m ſuum.Sufficit diſcipulo ſi ſit ſicut mgr̄ eiꝰ. ⁊ ẜuoſi ſit ſicut dn̄s eiꝰ Si pr̄em familias beelzebub vocauerūt: qͣnto magꝭ domeſticos eiꝰ.ſcꝫ diſcipulos. ¶ Quinta veritas eſt beniuolentia cordialis. vult mgr̄ noſter ih̓s xp̄sꝙ ſui diſcipuli nō habeāt diſcordias. diuiſiones vel rixas. ſed ꝙ ꝯcorditer viuant. Rōqꝛ mgr̄ pacis ⁊ caritatꝭ ⁊ dilectōnis nō vultin ſcola ſua diſcipulos maliuolos ⁊ diſcordes. Ideo oīs villa ſeu cōmunitas pacificaeſt ſcola xp̄i. Et omīs cōitas diuiſa eſt ſcoladiaboli. Iō d̓t xp̄us Ioh̓. xiij. In hͦ cognoſcent om̄s qꝛ mei eſtꝭ diſcipuli ſi dilectōꝫ habueritꝭ ad inuicē. iō dn̄t pacificari ſe r̄mittēdo iniurias ⁊ qͣnto maior eſt iniuria que remittit̉ tanto magꝭ placet deo. al̓s ſcola īferni eſt ꝑata. vbi ꝯtinue et ſemꝑ ſe iniuriātur.Sexta eſt beniuolētia liberal̓ .ſ. ſe mutuoiuuādo tam ī bonis tꝑalibꝰ qͣꝫ ſpūalibꝰ. Rōqm̄ ſicut mgr̄ ſcole hꝫ multos ſeruitores captiuos ⁊ liberos. nō decet diſcipulos nobiles eē tenaces ⁊ auaros. cū ignobiles liberales ſint. Totꝰ mūdꝰ eſt ſcola mgr̄i xp̄i. cuiusẜuitores ⁊ ancille ſūt oēs creat̉e inſēſibiles.Dauid. Ordinatōne tua ꝑſeuerat dies. qm̄oīa ẜuiūt tibi. pͣs. cxviij. Sol ad īſtar capti