Druckschrift 
1 (1488/89) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

IISermo

Debet dicere filiꝰ. Pater faciam. qꝛ mgr̄meꝰ xp̄s p̄cepit oppoſitū Ecce qūo intelligūtur ꝟba xp̄i odire pr̄em iſto. Idē de matre vxore de filijs fratre amico. etiā depria ſenſualitate inclinat ad delectatōemne ea faciatꝭ aliqͥd ꝯͣ p̄ceptuꝫ xp̄i. Ecce qͥdeſt obedientia general̓. ideo auiſetꝭ. Certia eſt penitentia ſacramental̓. Tanta ē virtus penitentie de diſcipulo diaboli facitdiſcipulū xp̄i. Quādiu eſt in pctō mortali mala vita: homo eſt diſcipulus diaboliparatꝰ intrare ſcolā inferni. Sed ſi vultfacere penitentiā ſacramentalē .ſ. ꝯterēdopeccatꝭ dicendo. O miſer ego ſum religioſus ſeruaui regulā. ⁊c̄. Idem de laycꝭ etclericis ꝯfitendo peccata. faciēdo pnīaꝫ datam a ꝯfeſſore. Talis penitentia ſacramētalis facit hominē diſcipuluꝫ xp̄i. Ecce quātavirtꝰ penitētie. Auc̄tas. Qui baiulat crucem ſuā venit poſt me. poteſt meꝰ eſſe diſcipulꝰ. Lu. xiiij. Nota crucē ſuā. d̓t crucem meā. quilibet xp̄ianꝰ portat crucem xp̄iſignādo ſe. ſed ſaluaret̉ niſi portaret crucemꝓpriam .ſ. pnīe. Crux d̓r a cruciando.ſigmificat cruce̓ penitētie cruciat penitentem. de qua dicit xp̄s. Qui baiulat crucem ſuā. ⁊c̄. Et ſicut crux xp̄i habuit quattuor brachia tanqͣꝫ qͣttuor partes pͥncipales.ſic crux xp̄iane penitētie hꝫ qͣttuor brachia.rimū ſurſū eſt ꝯtritio. debet eſſe ſurſum reſpectū ad deum quē peccando offendit.al̓s dolere peccatꝭ ꝓpter periculū vel verecundiā vel perditionē bonoꝝ vel fame nihilvalet. qꝛ eſt ꝯtritio. Brachiū dextruꝫ eſtbonū ꝓpoſitū viuendi de cetero ẜm diuinaꝫordinationē. ẜm ſuā inclinatōeꝫ. Brachium ſiniſtꝝ eſt oris ꝯfeſſio. Sic em̄ mundat̉ camera pnīe a ſtercore peccatoꝝ. Brachiū inferiꝰ qͦd ſuſtinet totū pōdꝰ eſt ſatiſfactio. portat totū onus. Ieiunioꝝ. oratio. vigiliaꝝ. elemoſynaꝝ. ⁊c̄. Iſta crux ē noſtra de dicit apl̓s. ad Gal̓. v. Qui xp̄i ſuntſupple. diſcipuli. carnē ſuā crucifixer̄t. ſupplein cruce pnīe. Ecce qͣre d̓t xp̄s. Qui baiulat .i. accipit crucē ſuā. ⁊c̄ Quarta eſt patientia ꝟtualis .ſ. patient̓ ſuſtinere aduerſitates. dolores. infirmitates. pauꝑtatē. miſerias. recipere amaritudinē cordis. necmurmurare ꝯͣ deū. ſꝫ cōmitt̓e ſe deo. qꝛ ipſeſcit qͥbꝰ indigemꝰ. qͥd nob̓ expedit. ſicſit diſcipulꝰ xp̄i.. qm̄ mgr̄ dn̄s nr̄ ieſusxp̄s patienter ſuſtinuit aduerſitates. tribulationes. ꝑſecutiones. vult vt ſui diſcipl̓i

aſſimilent̉ ſibi. Dr̄ xp̄m tenere modū quorūdam antiqͦꝝ ph̓oꝝ patientiā volebāt illos ꝓbare volebāt eſſe diſcipuli. Signanter legit̉ de pictagora ph̓o qn̄ aliqͥs volebat eſſe diſcipulꝰ ſuus. pͥmo faciebat ip̄ꝫ adportā ſcole expectare. deinde faciebat ipſuꝫab alijs vituperare di. Et qͥs es tu. Reſpondebat. Uellem diſcipulꝰ huiꝰ mgr̄i ph̓i.Et ille. Uade ad trahendū aratrū ruſtice.hmōi. Si erat patiens recipiebat ip̄m ī diſcipulū. al̓s. hūc modū ſeruat ille magnꝰmgr̄ doctor xp̄s in ſua ſcola. Qn̄ aliqͣ ꝑſona ꝓponit in corde ſuo tenere bonā vitam etſanctā. ſignū eſt vult eſſe diſcipulus chriſti. O dicit xp̄s. ſpecta modicū. oportꝫ vtberis de patiētia. ſtatim alij vituperāt di.O qualis ypocrita. fantaſticꝰ. fatuꝰ. ⁊c̄. Siin his ꝟbis iniurioſis hꝫ patientiā. bn̄ ſtat.ideo vult adhuc vt ꝓbet̉ magꝭ ictꝰ ſiue verbera .ſ. infirmitatū. doloꝝ. ⁊c̄. Sꝫ vos murmuratꝭ dicēdo O miſer qͥd eſt. ante ſentiebā iſta. ideo teneatꝭ fortiter. qꝛ tūc xp̄s recipiet vos in diſcipulū ſuū. Hoc etiā mododeꝰ pr̄ ꝓbauit filiū ſuū xp̄um. licet iam ſciretqͥd erat in eo. ſed vt nob̓ ip̄m daret in exēplūpatientie Ideo d̓t xp̄s Math. x. Non eſt diſcipulꝰ ſuꝑ mgr̄m nec ſeruꝰ ſuꝑ dn̄m ſuum.Sufficit diſcipulo ſi ſit ſicut mgr̄ eiꝰ. ẜuoſi ſit ſicut dn̄s eiꝰ Si pr̄em familias beelzebub vocauerūt: qͣnto magꝭ domeſticos eiꝰ.ſcꝫ diſcipulos. Quinta veritas eſt beniuolentia cordialis. vult mgr̄ noſter ih̓s xp̄s ſui diſcipuli habeāt diſcordias. diuiſiones vel rixas. ſed ꝯcorditer viuant.qꝛ mgr̄ pacis caritatꝭ dilectōnis vultin ſcola ſua diſcipulos maliuolos diſcordes. Ideo oīs villa ſeu cōmunitas pacificaeſt ſcola xp̄i. Et omīs cōitas diuiſa eſt ſcoladiaboli. d̓t xp̄us Ioh̓. xiij. In cognoſcent om̄s qꝛ mei eſtꝭ diſcipuli ſi dilectōꝫ habueritꝭ ad inuicē. dn̄t pacificari ſe r̄mittēdo iniurias qͣnto maior eſt iniuria que remittit̉ tanto magꝭ placet deo. al̓s ſcola īferni eſt ꝑata. vbi ꝯtinue et ſemꝑ ſe iniuriātur.Sexta eſt beniuolētia liberal̓ .ſ. ſe mutuoiuuādo tam ī bonis tꝑalibꝰ qͣꝫ ſpūalibꝰ.qm̄ ſicut mgr̄ ſcole hꝫ multos ſeruitores captiuos liberos. decet diſcipulos nobiles tenaces auaros. ignobiles liberales ſint. Totꝰ mūdꝰ eſt ſcola mgr̄i xp̄i. cuiusẜuitores ancille ſūt oēs creat̉e inſēſibiles.Dauid. Ordinatōne tua ꝑſeuerat dies. qm̄oīa ẜuiūt tibi. pͣs. cxviij. Sol ad īſtar capti