Sermo .I.

Qn̄ aliqͥs faciebat aliquā rem notabilē ī ſeruitio regis vel imꝑatoris ex hoc rex vel īperator faciebat ip̄m nobilē. Qui ergo appreciant ſe de nobilitate. ⁊ nō tenēt vitā nobilem⁊ nobiliū viroꝝ. ſed ribaldoꝝ ⁊ lenonū. nondebēt dici nobiles. quia degenerāt Nobiliseſt ille qͥ viuit nobiliter. appreciādo ſe. ne mētiatur. ne inferat damnū alicui. qui defenditveritatē. cōmunitatē. pupillos. viduas ⁊ miſerabiles ꝑſonas. Et nota qͥd accidit romede duobꝰ hominibꝰ. qͦꝝ vnꝰ erat nobilis antiquꝰ de troya. ſed erat ribaldus ⁊ male vite.Aliꝰ ex quadā victoria quā habuit factꝰ fuitnobilis nouiter ab imꝑatore. Et cū ſel̓ ambo ꝯtenderent. dixit nouꝰ nobilis antiqͦ. Inme incepit nobilitas. ⁊ in te finit̉. Dicat̉ hicde effraym qͥ fuit nobilis filiꝰ Ioſeph ⁊ dominꝰ egypti. de qͦ filius eiꝰ effraym habebatſuperbiā. De quo dicit dn̄s. Diſperdā effraim. qm̄ deus ego ⁊ nō hō. Et auolabunt qͣſiauis ex egypto. ⁊ quaſi colūba de terra aſſyrioꝝ. ⁊ collocabo eos ī domībꝰ ſuis. Ozee. xjCōcordat ſcriptura noui teſtamēti. Deꝰ ſuperbis reſiſtit humilibꝰ aūt dat gr̄am. Iac̄.iiij. ¶ Tertiū argumentū xp̄i fuit cōtra ſuꝑbiā quā habebāt de altitudine diuinali. Dicatur quō omnes gētes ⁊ natiōes md̓i erātidolatre p̄ter iudeos qͥ ſoli adorabāt deū altiſſimū. nō factū manibꝰ ſꝫ factorē oīm rerūEx altitudine iſta iudei credebāt nullū aliūſaluū fieri poſſe niſi ip̄os ꝓpter fidē quaꝫ habebāt de deo. ꝓpter qd̓ dicebāt nō eſſe neceſſariū facere bona. quia fides ſufficiebat. ſꝫ ꝯͣeos dic̄ beatꝰ Iacobꝰ. Quid ꝓderit frēs meiſi fidē dicat qͥs ſe hr̄e: oꝑa aūt nō habeat. nūquid fides ſaluabit eū. quaſi dicat nō. Ia. ijIdeo xp̄s arguēdo ꝯtra eos dixit. Uos facitis oꝑa patris veſtri. q. d. ipſos hr̄e aliquēpatrē cui aſſimilant̉. Rn̄derunt iudei. Unūpatrē habemꝰ deū. Ecce ſuꝑbia de altitudine diuinali. Xp̄s aūt volens eos educere dehac ſuꝑbia dixit eis. Si deꝰ pr̄ veſter eſſꝫ diligeretꝭ me vtiqꝫ. Ego em̄ ex deo ꝓceſſi ⁊ veni. neqꝫ em̄ a meip̄o veni. ſꝫ ille me miſit. qͣreloquelā meā nō cognoſcitis. qꝛ nō poteſtisaudire ẜmonē meū. Nota qͣre loq̄lā meā nōcognoſcitis Iā ſcitis ꝙ ꝑſona maxīe cognoſcitur in loq̄la cuiꝰ patrie ſit. Nā ſi loquiturgallice gallicꝰ d̓r ⁊c̄. Ita fuit cognitꝰ beatusetrꝰ in nocte paſſionis xp̄i ꝙ eſſꝫ galileusCui dictū eſt. Uere tu ex illis es. nā ⁊ loquela tua manifeſtū te facit. Matth̓. xxvj. Modo videamꝰ loquelā xp̄i ⁊ Moyſi. Nā moy-

ſes loquebat̉ linguagiū terrenū ꝓmittēs eisſolū terrena. Ideo dicit̉. Qui de terra eſt deterra loquit̉. Ioh̓. iij. Chriſtꝰ vero loquebatur linguagiū celeſte. quia uihil ꝓmittebat īhoc mūdo terrenū. imo p̄dicabat ꝙ deſpicerent̉ terrena. Nā ſolū p̄dicabat de celo. d̓ gloria āgeloꝝ. ſolū ꝓmittēs celeſtia. Iō dicebatqͣre loq̄lā meā nō cognoſcitꝭ. Iō beatꝰ ioh̓eſpoſtqͣꝫ fuit locutꝰ de moyſe dicēs. Qui d̓ terra eſt de terra loquit̉ Et loquēs de xp̄o dixitQui de celo venit ſuꝑ oēs eſt. Ioh̓. iij. Et ſicvicit eos xp̄s rōe. ¶ Moralit̓ ſi vultis cognoſcere ꝑſonā cuiꝰ patrie ſit. attēdatꝭ ad loquelā eiꝰ. Nā tres patrie ſunt .ſ. celi. terre. ⁊ īferni. Linguagiū celi ē laudare deū ⁊ ipſumbn̄dicere. Iō Dauid ī pͣs. Beati qͥ habitāt īdomo tua dn̄e ī ſecula ſecl̓oꝝ laudabunt te.pͣs. lxxxiij. Qui ergo laudāt deū vt bonꝰ religioſus clericꝰ vel laicꝰ poſſumꝰ dicere. Uere tu ex illis es .ſ. de paradiſo. Naꝫ loq̄la tua⁊c̄. Linguagiū huiꝰ mūdi terrenū eſt. Hoc ēloqui de terrenis negocijs ⁊ temꝑalibꝰ. Naꝫqui de terra eſt ⁊c̄. Linguagiū inferni eſt renegare maledicere ⁊ blaſphemare. Iō dicit̉.Eſtuauerūt hoīes eſtu magno ⁊ blaſphemauer̄t nomē dei. Apoc̄. xvj. Qn̄ ergo vos maledicitis iuratis ⁊ blaſphematis. clare on̄ditis ꝙ eſtis patrie inferni. Et qꝛ xp̄s nō loq̄bat̉ loquelā inferni blaſphemādo. nec terre.ſed loquelā ꝑadiſi. iō dicebat. qͣre loquelammeā ⁊c̄. ¶ Quartū argumentū Ieſu xp̄i cōtra iudeos fuit de malicia criminali: dicēdoUos ex patre diabolo eſtis. ⁊ deſideria pr̄isveſtri vultis facere. Ille homicida erat ab īitio. ⁊ in ꝟitate nō ſtetit. qꝛ nō eſt ꝟitas ī eo.Cū loquit̉ mendaciū exꝓprijs loquit̉. qꝛ mēdax eſt ⁊ pater eiꝰ. Ego aūt ſi veritatē dico qͣre nō creditis mihi. Hic ih̓s xp̄s ponit triapeccata diaboli. in qͥbꝰ videt̉ ꝙ iudei aſſimilabant̉ ip̄i diabolo. Et pͥmū peccatū eſt īuidia. ex qua tēptauit adā. ⁊ ex iſto peccato ſecuta eſt neceſſitas moriēdi in genere humano. Et ideo dicit̉. Per vnū hoīem peccatū īmūdū intrauit. ⁊ ꝑ peccatū mors. ad Ro. v.Ideo dixit de diabolo xp̄s. Ille homicidaerat ab initio. Secundū pctm̄ diaboli ē mēdaciū. Tertiū qꝛ eſt ꝑſecutor ꝟitatis. Dixitergo Ih̓s xp̄s iudeis. Uos ex patre diabolo eſtis. quia ſicut ille ex inuidia procurauitmortē ade. idē vos ex ſola inuidia ꝓcuratismihi mortē. Secūdo quia ſicut diabalꝰ cūloquit̉ mēdaciū: exꝓprijs loquit̉. ſic ⁊ vos mediffamādo. quia iudei dicebāt de Ih̓u xp̄o.