Sermo .I.
meritoꝝ. a puſillanimitate ſpūs. Ecce libertas aīe. ⁊ tēpeſtate. ſupple malaꝝ īclinationūcarnis. Patet gͦ locꝰ ꝯueniēs ꝓ ieiunio ¶ Dico ſcd̓o ⁊c̄. ꝙ tꝑs ſufficiens fuit .ſ. qͣdragintadieꝝ Nā dicit textꝰ. ꝙ cū ieiunaſſet. xl. diebꝰ⁊ xl. noctibꝰ. Et qͣre dixit qͣdraginta noctibꝰRn̄deo ꝙ hͦ d̓r ad differentiā ieiunij iudeoꝝqͥ antiquitꝰ ꝑ diē ieiunabāt ⁊ de nocte comedebāt ad ſufficientiā. ſicut mō faciūt agareni. Nō credatꝭ ꝙ tale fuit ieiuniū xp̄i in illisquadraginta diebꝰ ⁊ qͣdraginta noctibꝰ. qͥanihil guſtauit. Tēpus tn̄ qͣdraginta dierū ⁊noctiū fuit ſufficiēs Rō. qꝛ iā ſcitis ꝙ oīa p̄cepta dei ſunt decē. in qͥbꝰ oīa alia includuntur fundamētaliter. Sicut em̄ deꝰ dedit decem digitos corꝑi ad oꝑandū oīa. ita deditaīe decem p̄cepta quaſi decē digitos ad operandū meritorie. Iſta aūt p̄cepta frāgimusquadruplicit̓ .ſ. cogitatiōe. locutiōe. opere. ⁊omiſſione. Cogitatiōe em̄ frangimꝰ duo p̄cepta ſingularit̓ .ſ. illud. Nō ꝯcupiſces vxorem ꝓximi tui. qꝛ nō ſufficit ẜuare corpꝰ mūdū ab illa oꝑatiōe. ſꝫ etiā aīam a cogitatiōe.Scd̓o illud. Nō ꝯcupiſces domū ꝓximi tuinec aliqua q̄ illiꝰ ſunt. Ex cōcupiſcētia enimoriunt̉ diuiſiōes ⁊ guerre. ⁊ iō d̓r. Radix omniū maloruꝫ eſt cupiditas. jͣ. ad Thymo. vj.Locutiōe aūt frangimꝰ alia duo p̄cepta. ſcꝫillud. Nō aſſumas nomē dei tui inuanū. qͥanunqͣꝫ eſt iurandū niſi ex neceſſitate vel vtilitate. Itē illud. Nō falſuꝫ teſtimoniū dicesſcꝫ q̄cūqꝫ cauſa. nec ī iudicio nec extra. Operatiōe frangimꝰ qͣttuor .ſ. Nō adorabis deos alienos. Nō occideſ. Nō mechaberꝭ. Nōfurtū faciēs. Omiſſione aūt frangimus duoſcꝫ feſta nō ſanctificādo. ⁊ parētes nō honorando. Ecce gͦ ꝙ iſtis qͣttuor modis frāgimꝰdecē p̄cepta. ⁊ qͣter decies ſurgit in numerūquadraginta ꝓpter hͦ facimꝰ quadragīta dies de pnīa. qꝛ quater decies occaſiōe carnispeccamꝰ. Et iō Gregoriꝰ. ꝑ voluptates mortales corꝑis p̄ceptis dn̄icis cōtraimꝰ que ꝑdecalogū ſunt accepta. qͥa ergo ꝑ carnis deſideria decalogi mādata ꝯtempſimꝰ: dignūeſt vt eandē carnē quater decies affligamuſEcce ergo tēpus ſufficiēs quo xp̄us ieiunauit dādo nobis exemplū. Modo eſt h̓ q̄ſtiotripartita d̓ xp̄o. cū xp̄s in deſerto ieiunauitqͣdragīta diebꝰ: Et pͥma q̄ſtio eſt vbi dormiebat. Secūda qͥd faciebat. Tertia quā ſocietatē habebat. Modo audite deuote. nā euāgeliſte nō dicūt exp̄ſſe vbi tūc dormiebat. ſꝫmultotiēs de figura elicit̉ veritas. ſic̄ de ſpi-
ca excutitur granū. Hec xp̄i dormitio in deſerto figurata fuit in patriarcha Iacob. quicū fuiſſet ꝑegrinꝰ ⁊ viator de canaan in meſopotamīa. ⁊ tranſiēs ꝑ partes huiꝰ deſerti. īnocte quando voluit dormire ſuppoſuit ſibilapidē capiti. ⁊ in nocte vidit celū apertuꝫ etſcalā ⁊c̄. Dic hiſtoriam vt habet̉ Gen̄. xxviij.Iacob vt dicūt oēs doctores ſignificat xp̄ꝫſcala ꝟo pnīam. hn̄s qͣdraginta gͣdꝰ ieiunij.⁊ quidā aſcendūt ꝯtinuādo ieiuniū. qͥdā aūtdeſcendūt frangēdo ieiuniū. Et Iacob aūtexcitatꝰ timuit ac tremuit de dicta viſione.Cui diuinitꝰ fuit reuelatum ꝙ xp̄s ſaluatormūdi ibi ieiunaret ⁊ dormiret. Tūc Iacobdixit Uere dn̄s ē in loco iſto. Ptꝫ pͥma q̄ſtioSꝫ h̓ ꝯtēplate modicū. Xp̄s incepit ſuū ieiuniū in craſtinū epiphanie qn̄ maiꝰ frigꝰ viget. ⁊ tūc dormiebat ī terra. dādo nob̓ exemplum ꝙ ī iſto ſancto tꝑe dimittamꝰ lintheamina culcitras ⁊ delectatōes. Ideo Dauid.Beatꝰ qͥ intelligit ſuꝑ egenū ⁊ pauperē. ī diemala liberabit eū dn̄s. Dn̄s opē ferat illi ſuper lectū doloris eiꝰ. in. pͣs. xl. ¶ Secūda q̄ſtio qͥd faciebat xp̄s hō. tū qꝛ nō oꝑabat̉ manibꝰ. ⁊ ſtaret qͣdraginta dies: nunqͥd erat ocioſos. textꝰ nō dicit clare qͥd faciebat. Sꝫ lucas alibi dicit qͥd faciebat xp̄s in deſertꝭ: dicens. Factū eſt in diebꝰ illis exijt in mōtemorare ⁊ erat ꝑnoctās in orōe dei. Luc̄. vj. Inſomno gͦ ⁊ orōe expēdebat tꝑs noctis. Et dedie qͥd faciebat. Rn̄deo ꝙ in tribꝰ occupabatur .ſ. in legēdo. in ꝯtemplando. ⁊ in orandoDe pͥmo ipſe legebat in libro quē ſecū portabat ſemꝑ maiore tota biblia .ſ. libro vite ſcꝫſciētie dei in qͦ ſcripta ſunt oīa q̄ vnqͣꝫ fuerūtſunt ⁊ poſſunt eſſe. Et qͦlibet die ih̓s xp̄s legebat totū illū libꝝ. legēdo pͥmū capl̓m .ſ. d̓gloria ꝑadiſi. Et ſecundū de ordinatiōe āgeloꝝ. Tertiū de pena dānatoꝝ. Quartū d̓ pepnīa purgandoꝝ. ⁊ ſic de alijs. Itē de naturis piſciuꝫ maris. de auibꝰ in aere. de aīalibꝰterre. Et oīa iſta videbat. nō ſolū in genere ſꝫetiā in ſpecie ⁊ indiuiduis. nō ſolū vt deꝰ ſedetiā vt homo. De ſecūdo ſtabat oīa iſta ꝯtēplando. Quātū ad tertiū poſt p̄dictā lectiōꝫ⁊ cōtemplationē. orabat dicēs orōem quaꝫpoſtea nobis on̄dit .ſ. Pater noſter. Na cepit ieſus facere ⁊ docere. Actuū. jͣ. Et in ꝑſona nr̄a ip̄e dicebat Pr̄ nr̄. Itē dimitte nobiſ⁊c̄. quia ſicut os loquit̉ ꝓ pedibus ⁊ alijs mēbris. ita xp̄s vt caput loquebat̉ in ꝑſona mēbroꝝ. In his ergo debemus tempꝰ huius qͣdrageſime exēplo xp̄i expēdere. Iō dicebat.