Druckschrift 
1 (1488/89) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo .I.

meritoꝝ. a puſillanimitate ſpūs. Ecce libertas aīe. tēpeſtate. ſupple malaꝝ īclinationūcarnis. Patet locꝰ ꝯueniēs ieiunio Dico ſcd̓o ⁊c̄. tꝑs ſufficiens fuit .ſ. qͣdragintadieꝝ dicit textꝰ. ieiunaſſet. xl. diebꝰ xl. noctibꝰ. Et qͣre dixit qͣdraginta noctibꝰRn̄deo d̓r ad differentiā ieiunij iudeoꝝ antiquitꝰ diē ieiunabāt de nocte comedebāt ad ſufficientiā. ſicut faciūt agareni. credatꝭ tale fuit ieiuniū xp̄i in illisquadraginta diebꝰ qͣdraginta noctibꝰ. qͥanihil guſtauit. Tēpus tn̄ qͣdraginta dierūnoctiū fuit ſufficiēs. qꝛ ſcitis oīacepta dei ſunt decē. in qͥbꝰ oīa alia includuntur fundamētaliter. Sicut em̄ deꝰ dedit decem digitos corꝑi ad oꝑandū oīa. ita deditaīe decem p̄cepta quaſi decē digitos ad operandū meritorie. Iſta aūt p̄cepta frāgimusquadruplicit̓ .ſ. cogitatiōe. locutiōe. opere.omiſſione. Cogitatiōe em̄ frangimꝰ duocepta ſingularit̓ .ſ. illud. ꝯcupiſces vxorem ꝓximi tui. qꝛ ſufficit ẜuare corpꝰ ab illa oꝑatiōe. ſꝫ etiā aīam a cogitatiōe.Scd̓o illud. ꝯcupiſces domū ꝓximi tuinec aliqua illiꝰ ſunt. Ex cōcupiſcētia enimoriunt̉ diuiſiōes guerre. d̓r. Radix omniū maloruꝫ eſt cupiditas.. ad Thymo. vj.Locutiōe aūt frangimꝰ alia duo p̄cepta. ſcꝫillud. aſſumas nomē dei tui inuanū. qͥanunqͣꝫ eſt iurandū niſi ex neceſſitate vel vtilitate. Itē illud. falſuꝫ teſtimoniū dicesſcꝫ q̄cūqꝫ cauſa. nec ī iudicio nec extra. Operatiōe frangimꝰ qͣttuor .ſ. adorabis deos alienos. occideſ. mechaberꝭ.furtū faciēs. Omiſſione aūt frangimus duoſcꝫ feſta ſanctificādo. parētes honorando. Ecce iſtis qͣttuor modis frāgimꝰdecē p̄cepta. qͣter decies ſurgit in numerūquadraginta ꝓpter facimꝰ quadragīta dies de pnīa. qꝛ quater decies occaſiōe carnispeccamꝰ. Et Gregoriꝰ. voluptates mortales corꝑis p̄ceptis dn̄icis cōtraimꝰ quedecalogū ſunt accepta. qͥa ergo carnis deſideria decalogi mādata ꝯtempſimꝰ: dignūeſt vt eandē carnē quater decies affligamuſEcce ergo tēpus ſufficiēs quo xp̄us ieiunauit dādo nobis exemplū. Modo eſt q̄ſtiotripartita xp̄o. xp̄s in deſerto ieiunauitqͣdragīta diebꝰ: Et pͥma q̄ſtio eſt vbi dormiebat. Secūda qͥd faciebat. Tertia quā ſocietatē habebat. Modo audite deuote. euāgeliſte dicūt exp̄ſſe vbi tūc dormiebat. ſꝫmultotiēs de figura elicit̉ veritas. ſic̄ de ſpi-

ca excutitur granū. Hec xp̄i dormitio in deſerto figurata fuit in patriarcha Iacob. qui fuiſſet ꝑegrinꝰ viator de canaan in meſopotamīa. tranſiēs partes huiꝰ deſerti. īnocte quando voluit dormire ſuppoſuit ſibilapidē capiti. in nocte vidit celū apertuꝫ etſcalā ⁊c̄. Dic hiſtoriam vt habet̉ Gen̄. xxviij.Iacob vt dicūt oēs doctores ſignificat xp̄ꝫſcala ꝟo pnīam. hn̄s qͣdraginta gͣdꝰ ieiunij. quidā aſcendūt ꝯtinuādo ieiuniū. qͥdā aūtdeſcendūt frangēdo ieiuniū. Et Iacob aūtexcitatꝰ timuit ac tremuit de dicta viſione.Cui diuinitꝰ fuit reuelatum xp̄s ſaluatormūdi ibi ieiunaret dormiret. Tūc Iacobdixit Uere dn̄s ē in loco iſto. Ptꝫ pͥma q̄ſtioSꝫ ꝯtēplate modicū. Xp̄s incepit ſuū ieiuniū in craſtinū epiphanie qn̄ maiꝰ frigꝰ viget. tūc dormiebat ī terra. dādo nob̓ exemplum ī iſto ſancto tꝑe dimittamꝰ lintheamina culcitras delectatōes. Ideo Dauid.Beatꝰ intelligit ſuꝑ egenū pauperē. ī diemala liberabit dn̄s. Dn̄s opē ferat illi ſuper lectū doloris eiꝰ. in. pͣs. xl. Secūdaſtio qͥd faciebat xp̄s. qꝛ oꝑabat̉ manibꝰ. ſtaret qͣdraginta dies: nunqͥd erat ocioſos. textꝰ dicit clare qͥd faciebat. Sꝫ lucas alibi dicit qͥd faciebat xp̄s in deſertꝭ: dicens. Factū eſt in diebꝰ illis exijt in mōtemorare erat ꝑnoctās in orōe dei. Luc̄. vj. Inſomno orōe expēdebat tꝑs noctis. Et dedie qͥd faciebat. Rn̄deo in tribꝰ occupabatur .ſ. in legēdo. in ꝯtemplando. in orandoDe pͥmo ipſe legebat in libro quē ſecū portabat ſemꝑ maiore tota biblia .ſ. libro vite ſcꝫſciētie dei in ſcripta ſunt oīa vnqͣꝫ fuerūtſunt poſſunt eſſe. Et qͦlibet die ih̓s xp̄s legebat totū illū libꝝ. legēdo pͥmū capl̓m .ſ.gloria ꝑadiſi. Et ſecundū de ordinatiōe āgeloꝝ. Tertiū de pena dānatoꝝ. Quartū pepnīa purgandoꝝ. ſic de alijs. Itē de naturis piſciuꝫ maris. de auibꝰ in aere. de aīalibꝰterre. Et oīa iſta videbat. ſolū in genere ſꝫetiā in ſpecie indiuiduis. ſolū vt deꝰ ſedetiā vt homo. De ſecūdo ſtabat oīa iſta ꝯtēplando. Quātū ad tertiū poſt p̄dictā lectiōꝫ cōtemplationē. orabat dicēs orōem quaꝫpoſtea nobis on̄dit .ſ. Pater noſter. Na cepit ieſus facere docere. Actuū.. Et in ꝑſona nr̄a ip̄e dicebat Pr̄ nr̄. Itē dimitte nobiſ⁊c̄. quia ſicut os loquit̉ pedibus alijsbris. ita xp̄s vt caput loquebat̉ in ꝑſonabroꝝ. In his ergo debemus tempꝰ huiusdrageſime exēplo xp̄i expēdere. dicebat.