Sominica prima in qua drageſima
Operamini nō cibū qui perit .ſ. negocia huius mūdi. ſed qͥ ꝑmanet in vitā eternā .ſ. oꝑameritoria. Ioh̓. vj. ¶ Tertia queſtio. quamſocietatē habebat. Et dico ꝙ feraꝝ beſtiarū⁊ latronū. De beſtijs d̓r Marc̄ .j. ꝙ ī illo deſerto frondoſo erāt leones vrſi lupi. ⁊ multaalia aīalia. Ait em̄ textus. Erat ī deſerto .xl.diebꝰ ⁊. xl. noctibus. ⁊ temptabat̉ a ſathanaeratqꝫ cū beſtijs. Marc̄. j. Uenio ad practicam ⁊ poteſtis ꝑ vos cogitare ꝙ p̄dicta animalia de die latitāt in antris ⁊ de nocte vadunt paſcēdo. Et quādo videbāt xp̄m poſſumꝰ dicere ſicut de boue ⁊ aſino qͥ ip̄ꝫ adorauer̄t. ſic etiā ⁊c̄. Ecce ſocietas xp̄i d̓ nocte.De die habebat ſocietatē latronū ⁊ malorūhoīm. Nā iſtd̓ deẜtū ē int̓ hierl̓m ⁊ hierichode quo Luc̄. x. Homo quidā deſcēdebat abhieruſalē in hiericho ⁊ incidit ī latrones ⁊c̄.Hic locꝰ hebrayce d̓r adomin. ⁊ interp̄taturrubra ſiue aſcēſus rufoꝝ. Iſte locꝰ ē ille cruentus ⁊ ſanguinariꝰ quo deuenit hō ille quiincidit in latrones. Et d̓r ſanguinariꝰ. qꝛ ibimulti viatores occidebant̉ a latronibꝰ. Cogitate qn̄ latrones videbāt ip̄m a lōge veniebant ad eū ſi forte haberet pecunias. Sꝫ ieſus xp̄s mutabat eoꝝ corda ⁊ voluntates. ⁊exhibebāt xp̄o magnā reuerentiā. Sic nosmoraliter debemꝰ ſtare inter beſtias feras .ſ.peccatoꝝ. cogitādo quō vixiſti vt beſtia peccando ⁊c̄. Inter latrones: cogitādo quō peccando furati fuerimꝰ deo honorē ⁊ reuerētiam ⁊ timorē. ⁊ nob̓ attribuēdo honorē ⁊ gͣtiam. Propter hoc dicebat Dauid. Nō nobitdn̄e nō nobis. ſꝫ noī tuo da gloriā. ī pͣs. cxiij¶ Tertio vidēdus eſt modꝰ expediēs quomodo ieiunauit xp̄s qͥ vicit temptationē diaboli. Dicūt doctores ſingulariter mgr̄ hyſtoriaꝝ (qn̄ in baptiſmo xp̄i vox patris ītonuit dicēdo. Hic eſt filiꝰ meꝰ dilectꝰ Luce. ij.Tu es filius meꝰ dilectꝰ in te cōplacuit mihi ⁊c̄.) dicit ꝙ diabolꝰ audiuit iſtā vocem. etquia iam videbat diabolꝰ tempꝰ meſſye cōpletū. Et ideo quando videbat xp̄i mirabilia cōcepit ip̄m eſſe filiū dei. Sed quādo vidit ip̄m eſurire credidit oppoſitū ꝓpter qͦd voluit ip̄m temptare. Et aſſumpta forma humana ⁊ habitu viri deuoti ſalutauit chriſtūCui rn̄dens xp̄s dixit. Bene veneritꝭ. Noncredatis ꝙ ita trūcate dixerit xp̄o Si filiusdei es ⁊c̄. Sed euāgeliſta dimittit nobis vtponamꝰ digitū ibi ⁊ practicā. Iō notate eā.Et poteſtis cogitare ꝙ quado diabolꝰ venitad xp̄m ipſum ſalutādo: dixit aliqui opināt̉
ꝙ tu ſis filiꝰ dei. Nam filiꝰ dei antiqͥtus mutauit ꝟgam Moyſi in ſerpentē. aquā egyptiin ſanguinē. Exod̓. vij. vxorē Loth ī ſtatuāſalis Gen̄. xix. jō ſi filiꝰ dei es dic vt lapideſiſti panes fiāt. Nō intelligatis ꝙ diabolꝰ ſubito dixit. Si filiꝰ dei es ⁊c̄. Sed poſuit ſe īverbis cū eo pͥmo in fine cōcludēdo. ꝙ ſi filius dei es ⁊c̄. Et rn̄dens ih̓s dixit. Scriptūeſt de ſe .ſ. nō in ſolo pane viuit hō ſꝫ in oī ꝟbo qd̓ ꝓcedit de ore dei. Deut̓. viij. Ecce hicmodꝰ expediēs .ſ. ꝓ nobis. qꝛ modo quandoieiunamꝰ diabolꝰ tēptat nos dicēs. Dic vtlapides iſti panes .i. v̓ba dura ⁊ aſpera comedamꝰ ꝑ impatientiā ſi prandiū nō ſit ꝑatuꝫvel aliter ⁊c̄. Scd̓a tēptatio Uicto diaboloin pͥma tēptatione ꝑ xp̄m ex auctoritate. nōin ſolo pane ⁊c̄. diabolꝰ ſumpta occaſione adicta auctoritate. qꝛ v̓ba dei p̄ponunt̉ ī templo: ꝓceſſit ad ſecūdā tēptationē dicēs. Uisvt vadamꝰ ad ciuitatē ad templū. xp̄s autēvt bonꝰ miles volēs ſe exhibere ſuo īimico īomni platea ſecutꝰ eſt eū vſqꝫ ad templū vbierat magnꝰ ppl̓us cōgregatꝰ. ⁊ tūc dixit dyabolus xp̄o. Uis vt aſcēdamꝰ ſupra pinnaculū. qꝛ ibi magis ſecrete poterimꝰ orare. et qn̄fuerūt ſuꝑiꝰ dixit diabolꝰ xp̄o. Et qͦt gentesſunt hic. ⁊ multi ſunt h̓ qͥ nō credūt te eſſe filium dei. Iō mitte te deorſum. qꝛ d̓ te ſcribit̉Angel̓ ſuis mādauit de te vt cuſtodiāt te invijs tuis. in pͣs. xc. Ad quē xp̄s dixit. Scriptū eſt. Nō tēptabis dn̄m deū tuū. Hic xp̄ſdat exēplū ꝑſonis ſpūalibꝰ ⁊ deuotꝭ qn̄ diabolꝰ tēptat de vana gl̓ia ne cadāt ſꝫ ſtent fortes. Uidēs aūt diabolꝰ ꝙ xp̄us excuſauit ſene incurreret vanā gl̓iam. diabolꝰ voluit eūaliter tēptare: ⁊ dixit ei .ſ. xp̄o. Uis vt vadamus ad deſertū ad vnū montē ſatis altum.vbi erimꝰ ſolitarij ⁊ orabimꝰ. Et qn̄ fuerūt īmōte diabolꝰ on̄dit xp̄o oēs ꝑtes md̓i dicēſoīa eſſe ſua ⁊ poſſe dare cui vult. ſꝫ mētit̉. Etdixit. Hec oīa tibi dabo: ſi cadēs adorauerꝭme. Chriſtꝰ aūt qͥ in alijs tēptatōibꝰ habuerat patīam. auctoritatibꝰ excuſando ſe: ī iſtaindignatꝰ eſt. ⁊ clamauit dicēs. Uade ſathana. Scriptū ē. Dn̄m deū tuū adorabiſ ⁊ illiſoli ẜuies. Deut̓. vj. Sꝫ qͣre hͦ dic̄ Chryẜ. ꝙalie tēptatōes tāgebāt hūanitatē ſꝫ adoraretāgit dīnitatē ⁊ ad coronā d̓i ⁊c̄. Dic̄. b. Hiero. ꝙ xp̄s dat h̓ nob̓ exēplū ꝙ īiurias ꝓpriasdebemꝰ patiēter tolerare ſꝫ illas q̄ tāgūt deūcū indignatiōe increpare. Chryẜ. In ꝓprijsīiurijs quēqͣꝫ eſſe patiētē laudabile ē. īiuriasaūt dei vſqꝫ ad auditū ſufferre nimis ē īpiū.