Dominica prima in quadrageſima
Ideo hic in euangelio. Cōfidite qꝛ ego ſum.nolite timere. ⁊ aſcēdit ad illos in naui. ⁊ ceſſauit vētus. Un̄ dicere p̄t fidelis penitēs aqͦ xp̄s ſumit̉ ꝑ euchariſtie cōionē. Si ambulauero ī medio vmbre mortꝭ nō timebo mala: qm̄ tu mecū es. pͣs. xxij.¶ Dominica prima in quadrageſima.Sermo. j.Cceſſerūt angeli⁊ miniſtrabāt ei. Matth̓. iiij. SāIctū euangeliū hodiernū declaratnobis de ſancto ieiunio Ih̓u xp̄i ꝑ quattuor puncta vt ſequit̉.¶ Primo locū ꝯuenientē.Scd̓o tꝑs ſufficiēs ꝑ qd̓ ieiunauit¶ Tertio modū expedientē quō ieiunauit.¶ Quarto fructū ꝓuenientē ex ieiunioEt de iſto qͣrto loquit̉ thema. Acceſſerūt angeli ⁊c̄. Fructꝰ em̄ qͥ ſequit̉ ex ieiunio. qꝛ āgl̓iacceſſerūt ⁊c̄. ¶ Dico pͥmo ꝙ euāgeliū hodiernū declarat nobis de ſancto ieiunio Ieſuxp̄i locū ꝯuenientē vbi ieiunauit. Un̄ ſciendum ꝙ qn̄ xp̄s voluit qͣdrageſimā ieiunarenoluit eaꝫ ieiunare ī ciuitate bethleē vbi fuitnatꝰ. nec ī tēplo vbi fuit pn̄tatꝰ. nec in nazareth vbi fuit nutritꝰ. nec int̓ hoīes. ſꝫ ī deẜtoq̄ eſt habitatio beſtiarū. Et hͦ dic̄ pͥncipiumeuāgelij. Ductꝰ ē ih̓s ī deſertū a ſpū. volensſupple ieiunare. ⁊ iſte locꝰ fuit valde ꝯueniēsRō ꝓpt̓ ꝯueniētiā quā hꝫ locꝰ deſertꝰ cū fineieiunij. nā ieiuniū ordīat̉ ad t̓plicē finē .ſ. ad¶ RefrenationemLiberationem.yMeritumPrimo ad refrenādū ſcꝫ vicia ⁊ pctā q̄ ꝓmaiori ꝑte accidūt ex carnis inclinatōne ꝓpt̓hͦ ordinata fuer̄t ieiunia .ſ. ad refrenādū. Nāſicut hoī ſtulto ⁊ armato auferunt̉ arma cuꝫqͥbꝰ multis nocuit. ſic etiā corpꝰ hoīs ſtultūarmatū cibo ⁊ potū ⁊ alijs delectabilibꝰ quenob̓ deꝰ dedit ad neceſſitatē nature indiſcrete ſumptis. multotiēs occidit aīam. Iō ſibiſubtrahi dn̄t prudēter ⁊ amoueri. ¶ Scd̓oordinat̉ ieiuniū ad liberādū .ſ. aīam. qͣ qͣꝫdiueſt vnita corꝑi ml̓tū a corꝑe īpedit̉. in bonisſcꝫ ſpūalibꝰ. Et iō dr̄. Corpꝰ qd̓ corrūpit̉ aggrauat aīam. Sap̄. ix. Iō vt aīma ſit liberaad oꝑandū ſpūalit̓ depͥmit̉ caro .ſ. ꝑ ieiunia.⁊ ſic aīa eleuat̉ libere ī deū. Sic̄ d̓ ſtatera. nāqn̄ vna ꝑs depͥmit̉ alia eleuat̉. ⁊ ecōuerſo.¶ Tertio ad merēdū ⁊ acqͥrendū theſauruꝫſpūalē. qm̄ ſic̄ ꝑ totū annū hō laborat ꝓ ne-
ceſſitate corꝑis. ſic ieiunādo ad minꝰ iſto ſcōtꝑe laboretꝭ ꝓ aīa. Un̄ apl̓s. Unuſqͥſqꝫ ꝓpriāmercedē accipiet ẜm ſuū laborē. j. ad Co. iij.De oībꝰ iſtis rōibꝰ vide auctoritatē btī Gregorij dicētꝭ. Qui corꝑali ieiunio vicia cōprimis. Ecce pͥmū .ſ. refrenare. mētē eleuas. Ecce ſcd̓m .ſ. aīam liberare. Uirtutē largirꝭ ⁊ p̄mia. Ecce tertiū .ſ. mereri. Huic triplici finiieiunij valde ꝯuenit locꝰ deſertus vbi viciacōprimunt̉. quia nō habetis occaſiōes peccandi. nec oculis vidēdo ⁊c̄. ⁊ ſic de alijs ſenſibus. Patet ergo ꝙ deſertꝰ eſt locꝰ conueniens ieiunio. Ideo ſuꝑ illo ꝟbo. Ductꝰ eſt Ieſus in deſertu a ſpū. dicit beatꝰ Gregoriꝰ inomelia hodierna. Dubitari em̄ ſolet a qͥbuſdam a qͦ ſpiritu ductꝰ eſt Ieſus in deſertumvere ⁊ abſqꝫ vlla queſtione cōueniēter accipit̉ vt a ſpūſancto in deſertū ductꝰ credaturSꝫ diceret aliqͥs. Iſte rōes nō ſunt ad ꝓpoſitū de xp̄o qui in ſuo corꝑe nunqͣꝫ habuit malas inclinatiōes: Itē nec ex carne impediebat̉ eiꝰ aīma qͥn haberet ꝑfectiſſime ſuas fruitiones. Itē quia iā meruit inqͣntū deꝰ ⁊ inqͣntū hō. Rn̄deo ꝙ qͣntū ad ꝑſonā xp̄i bonaeſt rō. ſꝫ ip̄e hͦ fecit vt daret nobis exemplū .ſ.vt tꝑe ieiunij vadamꝰ ad deſertū dimittētesciuitates villas ⁊ cōmunitates. qd̓ ſic intelligendū eſt. vt in ſancto tꝑe dimittamꝰ negocia tꝑalia q̄ſtiones ⁊ diſcordias ⁊c̄. Det̉ hicmodꝰ oībus. Et pͥmo religioſi ⁊ clerici ī ſancto tꝑe ſatis ſunt occupati circa horas ⁊ officium. Laboratores ꝟo ī hoc ſancto tꝑe debent ſummo mane audire miſſam ⁊ ẜmonē.ſi p̄dicat̉ in aliquo loco. ⁊ poſt negocient̉ vtpoſſint ꝓuidere filijs ⁊ domibꝰ ſuis. Diuiteſaūt ſurgāt in aurora ad adorandū. Deindeaudiāt miſſam maiorē ⁊ ſermonē. ⁊ pꝰ dicātpſalteriū poſt miſſam orādo ⁊ hora prandijerit ꝑfectū. Illi diuites qͥ neſciūt pſalteriuꝫpoſt miſſam orādo ꝑquirāt eccīas. monaſteria. hoſpitalia vbi cōiter ſunt magne indulgentie. Poſt prandiū vero poſſunt dormire.Deinde ire ad cōpletoriū. ⁊ poſt dicere veſperas vel ſeptē pſalmos pnīales. vel Pr̄ nr̄ ⁊c̄.Et iſto mō homo vadit ad deſertū. Et iſtuꝫmodū tenuit Dauid rex ille magnꝰ. dicēs deſe. Ecce elongaui fugiēs ⁊ manſi in ſolitudine. Expectabā eū qui ſaluū me fecit a puſillanimitate ſpūs ⁊ tempeſtate. pͣs. liiij. Nō legitur ꝙ Dauid exquo fuit coronatꝰ fuerit indeſerto. ſed māſit in ſolitudine camere ſui palatij elongatꝰ a negocijs. ⁊ ad quē finē on̄ditExpectabā eū qui ſaluuꝫ me fecit. Et fructꝰ