Dominica in quinquageſima
ad paradiſum. Tertiꝰ gradus eſt obediētiūcū dicit. Ambulabūt ⁊ non deficiēt .ſ. faciēdo illa ad que tenent̉ diligēter. In oībꝰ iſtisneceſſaria eſt ꝟtus ſpei que dat feruorē cordialem ¶ Dico tertio ꝙ neceſſariuꝫ eſt viatoriaſcēdenti in altū duratio fortitudinis ne deficiat in medio. Hec aūt duratio fortiꝰ habetur ꝟtute charitatis. Nā charitas dat fortitudinē volūtati ne mutet ꝓpoſitū ſꝫ ꝙ ꝑſeueret. Dat etiā fortitudinē ꝯtra tēptationes diaboli ⁊ ꝯtra occaſiones mūdi ⁊ inclinatōescarniſ. Et ideo dicebat apl̓s. Det vobis deꝰvt in charitate radicati ⁊ fundati poſſitꝭ cōp̄hendere cū omnibꝰ ſanctis. ſupple gloriamdei. ad Eph̓. iij. Nota differentiā inter radicatū ⁊ fundatuꝫ. Sicut arbores quaꝝ eſſe etviuere eſt in radice. Itē fundati vt domꝰ cuius eſſe ⁊ ꝑmanere eſt a bono ſuppoſito ⁊ fundamēto. Radix eſt ꝟtus charitatis dās humiditatē deuotiōis eſſendi ⁊ viuendi ſpūaliter. ⁊ fundamentū eſſendi ⁊ ꝑmanēdi ī eadeꝫMulti tamē ſunt radicati ꝑ deuotionē. ſꝫ n̄ſunt fundati. qꝛ modico vēto tēptatiōis ſtatim cadūt ⁊ eradicant̉. ſed ſi ſunt fundati nōtimēt. Ecce neceſſitas iſtaꝝ v̓tutū in hͦ mundo. Ideo dicit thema. Nūc ſcꝫ in hoc mūdomanēt fides ſpes charitas tria hec. Nota dicunt̉ theologicales ꝓpt̓ obiectuꝫ ⁊ ꝓpter cām.De pͥmo obiectū aliaꝝ ꝟ̓tutū eſt res creata.qꝛ obiectū humilitatꝭ eſt deſpectꝰ honorumObiectū caſtitatꝭ eſt deſpectꝰ luxurie. Obiectuꝫ miſericordie ē diſpēſare bona ī pijs cauſis. ⁊ ſic de alijs. Sꝫ obiectū iſtaꝝ triū ꝟtutū eſt deus. qͥa deꝰ eſt obiectū fidei. Quia fides nihil aliud eſt qͣꝫ credere. nā deus dixit.Spes eſt ſperare. quia deꝰ ꝓmiſit. Charitaſaūt eſt diligere deūꝓpter ſe ⁊ ꝓximū ꝓpter deum. Iteꝝ ſecūdo dicunt̉ theologicales ꝓptercauſam. Nā alias v̓tutes poteſt homo acqͥrere ꝑ ſe viuēdo moraliter. ſed he tres n̄ poſſunt haberi niſi a deo ſpēaliter infundāt̉ Iōſolū ꝓ iſtis orat eccl̓ia dicēs Omīpotēs ſempiterne deꝰ da nobis fidei ſpei ⁊ charitatisaugmentū ⁊c̄ Nota oportet aliquas ꝟtuteseſſe theologicales ad acqͥrendū beatitudinēſuꝑnaturalē. vt dicit ſanctꝰ Thomas. pͥmaſcd̓e. q. lxij. ar. j. ⁊. iij. ſcripto. diſ. xxiij. q. j. arti.iiij. q. iij. Et idē dicit in q̄ſtionibꝰ deputatisde virtutibꝰ. q. j. ca. xij. Et vt dicit ſan. Thomas. Uirtutes theologice dicunt̉. qꝛ habetdeū ꝓ obiecto. ⁊ quia a deo infundunt̉. ⁊ tm̄ꝑ reuelationē dei in ſacra ſcriptura traduntvt dicit ſanctꝰ Thomas ibi ſupͣ. pͥma ſcd̓e. q.
lxij. ar. j. ⁊. iij. diſ. xxiij. q. j. art̓. iiij. q. iij. He em̄virtutes habēt idē ꝓ obiecto ⁊ fine ſcꝫ deumvt dicit ſanctꝰ Thomas qͣrto ſcrip. diſ. xiiij.q. j. ar. j. q. iiij. ſcd̓m. iij. diſ. ix. Et ſunt tm̄ tresſcꝫ fides. ſpes. charitas. pͥma ſcd̓e. q. lxij. ar.iij. ¶ Secūdo declarandū eſt verbū thematis iuxta intellectū appropriatū ſeu ſpūalemPro quo ſciendū ꝙ in alio mūdo ſecreta loca ſeu receptacula animaꝝ ex hac vita decedentiū ſunt tria .ſ. Primꝰ infernꝰ damnatorū. qui eſt locꝰ inferior. vbi eſt fides ſolū ſinecharitate. Quō eſt fides in demonibꝰ ⁊ quōnō oſtēdit ſanctꝰ Thomas ſcd̓a ſcd̓e. q. v. arti. ij. ⁊. q. xviij. art̓. iij. ad ſcd̓m. ⁊ ī tertio ſcpͥto.diſ. xxiij. q. iij. ar. iij. q. j. diſ. xxvj. Secūdꝰ locus eſt purgandoꝝ vbi eſt ſpes ſingulariterTertiꝰ locꝰ eſt beatoꝝ vbi eſt charitas excellenter. Dico pͥmo ⁊c̄. ꝙ in inferno nō ſit ſpesAuctoritas. Mortuo hoīe impio nulla eritvltra ſpes. Prouerb̓. xj. Impenitēs dicit̉ impius ⁊ crudelis. qͥa noluit liberare filiā regꝭ.ſcꝫ animā ꝓpriā ab incēdio cuꝫ poſſet ⁊c̄. ipſomortuo nulla erit ſpes vltra .ſ. nec redēptionis nec liberatiōis. nec etiā releuatiōis. ſicextirpat̉ error aliquoꝝ theologoꝝ antiquorū ⁊ gloſaꝝ aliquaꝝ iuriſtaꝝ dicentiū. ꝙ licet in inferno nulla ſit redēptio. tamē eſt ibipenaꝝ alleuiatio. Dāt exemplū de illo qͥ portat ſiue gerit aliqd̓ onꝰ graue. qui licet n̄ poſſit onꝰ dimittere. tamē iuuat̉ ⁊ releuat̉ dādoſibi ad comedendū vel bibendū. Ita vt dicunt illi ē d̓ onere aīe dānate. que licet n̄ poſſit deponere onus penarum. poteſt tamē habere releuationē ex bonis que fiūt hic a parētibus ⁊c̄. Hoc eſt falſum ⁊ erroneū ⁊ per eccleſiā reprobatū. Quia mortuo hoīe impio⁊c̄. imo dico vobis fortiꝰ ꝙ quāto plura fiūtꝓ aliqua aīma dānata. tāto magis pena augmentat̉. Declaret̉ hoc ꝑ ſimilitudinē de captiuo. qͥ portatonꝰ durū captiuitatis. ⁊ parētes mittūt ſibi p̄ciū redēptionis ſꝫ perdit̉ īmari vel al̓s. Et quādo captiuꝰ ſcit. ille nonſolū nō releuat̉ imo magis dolor eſt ſibi ⁊ triſticia augmētat̉. nā ſibi non ꝓfuit illud p̄ciūIdē eſt de damnatis. Itē in inferno nō ē niſi cōtrarietas ⁊ malignitas. quia pater oditfiliū ꝓ quo fuit damnatꝰ. ⁊ ecōuerſo. vir cōtra vxorē ⁊ ecōuerſo. ⁊ quāto hic fuer̄t amores maiores. tanto magis eſt odiū inter eosdicēdo In malignitate noſtra cōſumpti ſu92mus ⁊c̄. Talia dixerūt in inier no hi qui peccauerūt. quoniā ſpes impij tanqͣꝫ lanugo eſtque a vēto tollit̉ ⁊ tanqͣꝫ ſpūma gracilis q̄ a