Druckschrift 
1 (1488/89) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ermo .II.

Sermo. ij.Unc manent fideſpes charitas tria hec.. ad Cor̄. xiij.Noſter ſermo erit de v̓tutibꝰ theologicis bona inſtructiōe nr̄a vtilitate mortuoꝝ. ſꝫ pͥmo ſalutet̉ ꝟgo maria. Uerbū ꝓpoſitū eſt declarādū ẜm duplicē intellectū .ſ.priū lr̄alem. appropriatū moralē ſpūalēEt pͥmus erit viuis. ſecūdus mortuis.Primꝰ erit introductiōe. ſecūdꝰ ꝓſecutōne. Pro pͥmo ſciendū in hac vita ſūme ſūtneceſſarie iſte tres ꝟ̓tutes theologice. fides.ſpes. charitas eundo ad ꝑadiſum. Ratio.quia cuilibet viatori aſcenſuro ad caſtrū alte ſitū tria ſunt ei neceſſaria Primo reſpectus viſualisSecūdo audacia cordialis.Tertio duratio fortitudinisDico pͥmo ⁊c̄.ſ. reſpectꝰ viſualis. reqͥritur ſi vis ſecuriꝰ ire vt locū ad quē tēdis ſiue terminū cognoſcas. claꝝ eſt totūtꝑs vite noſtre ī mūdo eſt niſi vna via quā vadimꝰ aſcēdendo ad caſtꝝ altiſſimūceli empirei. indiget his tribꝰ. ſunt reſpectꝰ viſualis. audacia cordialis. duratōfortitudinis. habent̉ tres ꝟtutes .ſ. fideꝫſpem charitatē. Et ex poteris cognoſcere veritatē vel neceſſitatē iſtaꝝ triū virtutū.Et fidē videmꝰ finē ſeu terminū vie nr̄e .ſ.celū beatoꝝ. Nunqͣꝫ em̄ iſte terminꝰ fuit cognitꝰ intellectū naturalē ph̓oꝝ. De pulcre loquit̉ ſanctꝰ Tho. pͥma ꝑte. q. j. ar. j. oſtēdens neceſſitatē doctrine ſacre vltra philoſophicas diſciplinas. eo ordinati ſumꝰ diuinitꝰ ad finē ſuꝑnaturalē trāſcēdentē naturalē noſtrā apprehēſionē. Licet em̄ motuꝫph̓i habuerūt cognitionē celo lune mercurij veneris ſolis iouis ſaturni celi ſtellaruꝫſcꝫ firmamēti pͥmi mobilis. tn̄ potuer̄taſcēdere vſqꝫ ad celū empireū. qd̓ eſt īmobile. eſt locꝰ iſte beatoꝝ ad quē aſcēdimꝰ. Etiſte locꝰ videt̉ a nobis ſolū fidē. Et de iſtoloco loquit̉ apl̓us dicēs. Oculꝰ vidit. necauris audiuit. nec in cor hoīs aſcēdit p̄parauit d̓ꝰ his diligūt illū. nob̓ aūt reuelauitdeꝰ ſpūm ſuū.. ad Co. ij. Nota dic̄ oculus ſcꝫ ītellectꝰ ph̓oꝝ vidit. quia nolebātcredere niſi illud qd̓ videbāt oculo intellectꝰſcꝫ certā demonſtrationē. Nec auris audiuit .ſ. iudeoꝝ. Moyſes em̄ alij ꝓphete multa miracula audierūt a deo. ſꝫ nūqͣꝫ audier̄t deꝰ ꝓmitteret eis illū locū. Nec ī cor hoīs

ſcꝫ infidelis aſcēdit deus p̄parauit ⁊c̄. Ecce quō fides eſt neceſſaria .ſ. ad videndū locūSꝫ modicū eſſet ſcire locū beatitudinis niſi etiā ſciremꝰ viā. notate tres vias qͣs etiam ſcimꝰ fidē Et pͥma via eſt de innocētiabaptiſmali. iſtā ſcimꝰ fidē verbū xp̄i dicendo. Amen amē dico vobis niſi qͥs renatus fuerit denuo poteſt videre regnū deiIoh̓. iij. Affirmatiua ē negatiua. Secūdavia eſt digna pnīa. iſtā habēt ire illi ꝑdiderūt pͥmā viā. Digna pnīa eſt dolere peccatis ꝯfiteri cum ꝓpoſito redeūdi. Iſtavia ſcit̉ fidē v̓bū xp̄i dicētꝭ. Pnīam agiteqm̄ appropinquat regnū celoꝝ. Matth̓. iiij.Tertia via eſt firma obedientia. eſt viuereẜm dei ordinationē ẜm ꝓpriā inclinationem. ẜm eiꝰ p̄cepta ẜm ſui ꝓpria ſentimēta. Hec etiā habet̉ fidē v̓bū xp̄i dicentisSi vis ad vitā ingredi ẜua mādata. Mat.xix. apl̓s. Per fidē̓ ambulamꝰ. ij. ad Co.qͥnto. Nota fidē ſcꝫ vidēdo terminū. Dico ſecūdo neceſſariū eſt viatori audacia cordialis vltra reſpectū viſualē .ſ. timere. necꝓpter altitudinē loci debet qͥs dubitare quinpoſſit aſcēdere. ſꝫ reciꝑe audaciā cordis. necꝯfidas de intellectu nec auxilio tuoꝝ operūſed dei: dicēdo. Deꝰ me de nihilo creauit.redemit. mihi illū locū p̄cio ſui ſanguinisemit me baptiſmū mūdauit ſacramēto remedia ordinauit. ideo dubito qͥn illuc aſcēdam. qꝛ ſe. qꝛ incorporeꝰ eſt. deꝰem̄ ſpūs eſt Ioh̓. iiij. ſꝫ me illuꝫ locū creauit pulcre ornatu decor dat ſpemdicit̉. Qui ſperāt in dn̄o mutabūt fortitudi. aſſumēt pēnas ſicut aqͥle. currēt non laborabūt. ambulabūt deficiēt. Iſaie. xl.Nota ſperāt in dn̄o mutabūt fortitudinē.Quia ſi an̄ in mūdo habuerūt fortitudinēcorꝑalē ad ambulandū. ſaltandū ⁊c̄. mutabūt fortitudinē corꝑis .ſ. in feruoreꝫ cordis.Si querat̉ quō fiet Rn̄det. aſſumēt pēnas⁊c̄. vbi ponit tres gradꝰ bonaꝝ ꝑſonaꝝ. Etpͥmus gradꝰ eſt ꝯtēplatiuoꝝ iſti aſſumētpēnas vt aqͥle ſeu alas. Due ale ſūt due ſpesvna de dei potētia. alia dei miſericordia.Prima aſſumit̉ ꝯfidētiā de dei potētia. ſcꝫ poteſt nos facere equales angelis in gl̓ia.Secūda aſſumit̉ cōfidendo dei miſericordia ſolū poteſt imo vult nos ſaluos facere. His duabꝰ alis cōtemplatiui volāt adꝑadiſum. Secundꝰ gradꝰ eſt actiuoꝝ currendo magna oꝑa miſericordie penitentie. feſtināter cuꝫ magno ardore ſpūs currūt