Druckschrift 
1 (1488/89) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In epiphania domini

de victoria īimicoꝝ ⁊c̄. oīa ſunt trāſitoria tꝑalia. de legato et̓no debemꝰ curareip̄m appetere d̓ſiderare. Si aliqͥs miles dimiſiſſet vob̓ aliqd̓ caſtꝝ ī ſuo teſtamēto.nōdū haberetꝭ poſſeſſionē. nocte die laboraretꝭ vt ip̄m haberetꝭ. qͣnto magꝭ caſtrogl̓ie nob̓ a xp̄o dimiſſo. Dꝫ pauci ſunt laborāt vt habeāt poſſeſſionē. dic̄ cipͥanꝰ īſua epl̓a de mortalitate. Patriā noſtra ꝑadiſum cōputemꝰ. parētes pr̄iarchaſ ꝓph̓ashr̄e cepimꝰ. Ut qͥd n̄ꝓperamꝰ vt qͥd currimꝰ ad patriā noſtrā videre ꝑentes nr̄os viſitare poſſemꝰ. Magnꝰ illuc caroꝝ numerꝰnos p̄ceſſit expectat t̓ba filioꝝ ꝑētū amicoꝝ ſunt ſua ſalute ſecuri adhuc noſtra ſoliciti. Ptꝫ pͥmꝰ pūctꝰ Scd̓o vidēdūeſt qͣlis ē via quā errauer̄t pͥmi ꝑētes. noſſil̓r poſſemꝰ vt caueamus. Dico ī pͥncipiomd̓i via fuit errata adā euā. īuener̄t treſvias tortas qͥbꝰ deuiauer̄t amiſer̄t ꝑadiſipatriā vener̄t ī hāc vallē miẜie lacrimaꝝ Prima fuit via ſuꝑbieSecūda fuit inobediētie Tertia fuit gule credatꝭ pctm̄ gule fuiſſet pͥmū. imo d̓tſctūs Tho. ī.. an̄qͣꝫ de fructu vetito comederēt erat ī eis pctm̄ ſuꝑbie. qꝛ qn̄ ẜpēsdixit eue. Cur p̄cepit vob̓ deꝰ vt comederetꝭ ex ligno ꝑadiſi. Gen̄. iij. Hec fuit pͥmaq̄ſtio md̓i a diabolo īuēta fuit pͥmꝰ ſophiſta ī ſpecie ẜpētis faciē hūanā hn̄tis. vt dicitmgr̄ hiſtoriaꝝ. Statī fctā q̄ſtione eua hūitſuꝑbiā. qͣre comederemꝰ ex fructu. ſtatim cor eiꝰ elatuꝫ ē ex ſuꝑbia. Ecce deuiatioquō īcepit ī eua. dic̄ ſcpͥtura. Initiū oīspctī eſt ſuꝑbia. tenuerit īplebit̉ maledictis ſubuertꝫ ī finē. Eccī. x. Nota ſb̓uertet qꝛ ſuꝑbꝰ vult altꝰ ſuꝑ alios. ſꝫ ī fineibit caput ſubtꝰ ī infernū Scd̓m pctm̄ fuit īobediētia ſic̄ fuit ī adā qd̓ fuit gͣuiꝰ. qꝛ magis debuit ip̄e cauere. Sꝫ dic̄ Augꝰ. adaꝫpeccauit nolēs ꝯtriſtare ſuas delicias. Primo vxorē erat pulcerrīa adā ml̓tū diligebat. amore ip̄iꝰ comedit. qꝛ ſi adā comediſſet ip̄a ſola fuiſſꝫ dānata filij nec fuiſſet pctm̄ origīale. ſꝫ poſtqͣꝫ ip̄a comedit defructu artulit ade vt comederꝫ O dixit adāne comedatꝭ ne moriamī Rn̄dit eua Ego comēdi ſum mortua. comedatꝭ. Adā nolēs ꝯtriſtari comedit. Ecce ſcd̓ꝫ pct̄m̄ .ſ.inobediētia. O qͦt adā ſūt hodie ī md̓o volētes cōplacere ml̓ieribꝰ ī vanitatibꝰ ſuis faciūt vſuras rapinas. malas aduocatōes. fal

ſas ſnīas. furta. retētōes hmōi. apl̓s. ſiadhuc hoībꝰ placerē ẜuꝰ xp̄i eſſeꝫ. ad Gal̓. j.Dauid. Deꝰ diſſipauit oſſa eoꝝ hoībꝰ placēt: ꝯfuſi ſūt qm̄ d̓s ſpreuit eos. pͣs. lij. Nota oſſa ſūt v̓tutes. qꝛ ſic̄ oſſa ſuſtinēt corpus.ita ꝟtutes ſuſtinēt aīaꝫ. ſꝫ oſſa v̓tutū illoꝝhoībꝰ placēt ꝯͣ deū diſſipāt̉ ꝯfundūt̉ ī morte qn̄ remittūt̉ ī infernū. Tertiū pctm̄ fuit ſecutū qn̄ adā comedit. Ecce pctm̄ gule. Oīslabor hoīs ī ore eiꝰ. ſꝫ aīa eiꝰ īplebit̉ hoīsEcc̄s. .vj. Nota vbi nos hēmꝰ hoīs. iudeihn̄t ade. qꝛ oēs labores ip̄iꝰ ade filioꝝ ſuo in ore eiꝰ .i. ex pctō gule vener̄t Et os īpleret̉ illo fructu aīa fuit euacuata ꝟtutibꝰmeritꝭ dic̄. aīa eiꝰ implebit̉ bonis. imoeuacuabit̉. Ecce ſcd̓a via deuiatiōis a ꝑadiſi via Tertio vidēda ē via quā dēmꝰ reuertere directe. qꝛ dic̄ thēa aliā viā reuerſi ſūt ī regiōꝫ ſuā Iuxta illd̓ Deūt̓. xvij. Dn̄ſp̄cepit vob̓ vt neqͣqͣꝫ eādē viā reuertaminiItē mādatū ē mihi ẜmone dn̄i p̄cipiētꝭ.reuerterꝭ quā viā venerꝭ. iij. Re. xiij. Oꝑtꝫ redire alias vias tribꝰ modo p̄dictꝭ ꝯͣrias qͣs xp̄s ordinauit on̄t nobis. Primo ꝯͣ ſuꝑbiā on̄dit viā hūilitatis.Secūdo ꝯͣ inobediētiā on̄t viā obediētieTertio ꝯͣ gulā on̄dit viā tꝑantieDico pͥmo deꝰ ordinauit on̄dit nobis ꝯͣviā ſuꝑbie viā hūilitatꝭ. quā pͥmo on̄dit oꝑeqn̄ deſcēdēs de celo voluit hūiliari nr̄as miſerias aſſumēdo. Deinde ip̄am on̄dit verboqn̄ dixit. Diſcite a me qꝛ mitis ſum hūiliscorde. Matth̓. xj. Ergo dimittat̉ via Adeeue ſuꝑbie ſeqmur xp̄m viā planā ſecurāhumilitatꝭ. De Iſa. xxxv. Erit ibi ſemitavia ſct̄ā vocabit. trāſibit pollutus hec erit vobis via directa. ita vt ſtulti nonerrāt erit ibi leo mala beſtia aſcēdet. nec inueniet̉ ibi. Nota erit .ſ. ī nouoteſtamēto via ſemita. qꝛ ꝟa hūilitas ꝯſiſtitin duobꝰ .ſ. in fundamēto ī ornamēto.damentuꝫ hūilitatꝭ eſt ī corde ſuꝑbire dealiqͣ gr̄a ꝑfectōne vel dono. ſꝫ magꝭ hūiliariad inſtar baſtaxi qͣꝫto plꝰ portat maiꝰ onꝰtāto plꝰ inclinat̉. nec ſe app̄ciat de p̄cioſitate onerꝭ qͣntūcūqꝫ ſit p̄cioſuꝫ. Idē ſi portatꝭonꝰ deuotōis ſct̄ītatꝭ vl̓ diuitiaꝝ: vos portatis p̄cioſum ſcriniū mercatorꝭ xp̄i. caueatis ne ip̄m ꝑdatis. Qui cogitaret de nulloſuꝑbiret. Hec ꝯſideratio hūiliabat beatāginē Mariā portabat theſauꝝ clenodium p̄cioſū eſſet mr̄ dei. Talibꝰ ꝯſideratōnibꝰ hūiliabāt̉ ſctī apl̓i omēs ſancte ꝑſone