In epiphania domini
de victoria īimicoꝝ ⁊c̄. q̄ oīa ſunt trāſitoria⁊ tꝑalia. Iō de legato et̓no debemꝰ curare ⁊ip̄m appetere ⁊ d̓ſiderare. Si aliqͥs miles dimiſiſſet vob̓ aliqd̓ caſtꝝ ī ſuo teſtamēto. d̓ qͦnōdū haberetꝭ poſſeſſionē. nocte ⁊ die laboraretꝭ vt ip̄m haberetꝭ. qͣnto gͦ magꝭ d̓ caſtrogl̓ie nob̓ a xp̄o dimiſſo. Dꝫ pauci ſunt qͥ laborāt vt habeāt poſſeſſionē. Iō dic̄ cipͥanꝰ īſua epl̓a de mortalitate. Patriā noſtra ꝑadiſum cōputemꝰ. parētes pr̄iarchaſ ⁊ ꝓph̓as iāhr̄e cepimꝰ. Ut qͥd n̄ꝓperamꝰ vt qͥd nō currimꝰ ad patriā noſtrā videre ⁊ ꝑentes nr̄os viſitare poſſemꝰ. Magnꝰ illuc caroꝝ numerꝰnos p̄ceſſit ⁊ expectat t̓ba filioꝝ ꝑētū ⁊ amicoꝝ qͥ iā ſunt d̓ ſua ſalute ſecuri adhuc d̓ noſtra ſoliciti. Ptꝫ pͥmꝰ pūctꝰ Scd̓o vidēdūeſt qͣlis ē via ꝑ quā errauer̄t pͥmi ꝑētes. ⁊ noſſil̓r poſſemꝰ vt caueamus. Dico ꝙ ī pͥncipiomd̓i via fuit errata ꝑ adā ⁊ euā. qͥ īuener̄t treſvias tortas qͥbꝰ deuiauer̄t ⁊ amiſer̄t ꝑadiſipatriā ⁊ vener̄t ī hāc vallē miẜie ⁊ lacrimaꝝ¶ Prima fuit via ſuꝑbieSecūda fuit inobediētie¶ Tertia fuit guleNō credatꝭ ꝙ pctm̄ gule fuiſſet pͥmū. imo d̓tſctūs Tho. ī pͥ. ꝑ. ꝙ an̄qͣꝫ de fructu vetito comederēt iā erat ī eis pctm̄ ſuꝑbie. qꝛ qn̄ ẜpēsdixit eue. Cur p̄cepit vob̓ deꝰ vt n̄ comederetꝭ ex oī ligno ꝑadiſi. Gen̄. iij. Hec fuit pͥmaq̄ſtio md̓i a diabolo īuēta qͥ fuit pͥmꝰ ſophiſta ī ſpecie ẜpētis faciē hūanā hn̄tis. vt dicitmgr̄ hiſtoriaꝝ. Statī fctā q̄ſtione eua hūitſuꝑbiā. ⁊ qͣre n̄ comederemꝰ ex oī fructu. ſtatim cor eiꝰ elatuꝫ ē ex ſuꝑbia. Ecce deuiatioquō īcepit ī eua. Iō dic̄ ſcpͥtura. Initiū oīspctī eſt ſuꝑbia. qͥ tenuerit eā īplebit̉ maledictis ⁊ ſubuertꝫ eū ī finē. Eccī. x. Nota ſb̓uertet eū qꝛ ſuꝑbꝰ vult eē altꝰ ſuꝑ alios. ſꝫ ī fineibit caput ſubtꝰ ī infernū ¶ Scd̓m pctm̄ fuit īobediētia ſic̄ fuit ī adā qd̓ fuit gͣuiꝰ. qꝛ magis debuit ip̄e cauere. Sꝫ dic̄ Augꝰ. ꝙ adaꝫpeccauit nolēs ꝯtriſtare ſuas delicias. Primo vxorē q̄ erat pulcerrīa ⁊ adā ml̓tū diligebat eā. iō amore ip̄iꝰ comedit. qꝛ ſi adā n̄ comediſſet ip̄a ſola fuiſſꝫ dānata ⁊ n̄ filij nec fuiſſet pctm̄ origīale. ſꝫ poſtqͣꝫ ip̄a comedit defructu artulit ade vt comederꝫ O dixit adāne comedatꝭ ne moriamī Rn̄dit eua Ego comēdi ⁊ n̄ ſum mortua. iō comedatꝭ. Adā nolēs eā ꝯtriſtari comedit. Ecce h̓ ſcd̓ꝫ pct̄m̄ .ſ.inobediētia. O qͦt adā ſūt hodie ī md̓o qͥ volētes cōplacere ml̓ieribꝰ ī vanitatibꝰ ſuis faciūt vſuras rapinas. malas aduocatōes. fal
ſas ſnīas. furta. retētōes ⁊ hmōi. Iō apl̓s. ſiadhuc hoībꝰ placerē ẜuꝰ xp̄i n̄ eſſeꝫ. ad Gal̓. j.Dauid. Deꝰ diſſipauit oſſa eoꝝ qͥ hoībꝰ placēt: ꝯfuſi ſūt qm̄ d̓s ſpreuit eos. pͣs. lij. Notaꝙ oſſa ſūt v̓tutes. qꝛ ſic̄ oſſa ſuſtinēt corpus.ita ꝟtutes ſuſtinēt aīaꝫ. ſꝫ oſſa v̓tutū illoꝝ qͥhoībꝰ placēt ꝯͣ deū diſſipāt̉ ⁊ ꝯfundūt̉ ī morte qn̄ remittūt̉ ī infernū. Tertiū pctm̄ fuit ſecutū qn̄ adā comedit. Ecce pctm̄ gule. Oīslabor hoīs ī ore eiꝰ. ſꝫ aīa eiꝰ nō īplebit̉ hoīsEcc̄s. .vj. Nota ꝙ vbi nos hēmꝰ hoīs. iudeihn̄t ade. qꝛ oēs labores ip̄iꝰ ade ⁊ filioꝝ ſuorū in ore eiꝰ .i. ex pctō gule vener̄t Et dū os īpleret̉ illo fructu aīa fuit euacuata ꝟtutibꝰ ⁊meritꝭ Iō dic̄. aīa eiꝰ n̄ implebit̉ bonis. imoeuacuabit̉. Ecce ſcd̓a via deuiatiōis a ꝑadiſi via ¶ Tertio vidēda ē via ꝑ quā dēmꝰ reuertere directe. qꝛ dic̄ thēa ꝙ ꝑ aliā viā reuerſi ſūt ī regiōꝫ ſuā Iuxta illd̓ Deūt̓. xvij. Dn̄ſp̄cepit vob̓ vt neqͣqͣꝫ ꝑ eādē viā reuertaminiItē mādatū ē mihi ẜmone dn̄i p̄cipiētꝭ. Nōreuerterꝭ ꝑ quā viā venerꝭ. iij. Re. xiij. Oꝑtꝫgͦ redire ꝑ alias vias tribꝰ modo p̄dictꝭ ꝯͣrias qͣs xp̄s ordinauit ⁊ on̄t nobis.¶ Primo ꝯͣ ſuꝑbiā on̄dit viā hūilitatis.Secūdo ꝯͣ inobediētiā on̄t viā obediētieTertio ꝯͣ gulā on̄dit viā tꝑantieDico pͥmo ꝙ deꝰ ordinauit ⁊ on̄dit nobis ꝯͣviā ſuꝑbie viā hūilitatꝭ. quā pͥmo on̄dit oꝑeqn̄ deſcēdēs de celo voluit hūiliari nr̄as miſerias aſſumēdo. Deinde ip̄am on̄dit verboqn̄ dixit. Diſcite a me qꝛ mitis ſum ⁊ hūiliscorde. Matth̓. xj. Ergo dimittat̉ via Ade ⁊eue ſuꝑbie ⁊ ſeqmur xp̄m ꝑ viā planā ſecurāhumilitatꝭ. De qͣ Iſa. xxxv. Erit ibi ſemita ⁊via ſct̄ā vocabit. ⁊ nō trāſibit ꝑ eā pollutus⁊ hec erit vobis via directa. ita vt ſtulti nonerrāt ꝑ eā Nō erit ibi leo ⁊ mala beſtia n̄ aſcēdet ꝑ eā. nec inueniet̉ ibi. Nota erit .ſ. ī nouoteſtamēto via ⁊ ſemita. qꝛ ꝟa hūilitas ꝯſiſtitin duobꝰ .ſ. in fundamēto ⁊ ī ornamēto. Fūdamentuꝫ hūilitatꝭ eſt ī corde nō ſuꝑbire dealiqͣ gr̄a ꝑfectōne vel dono. ſꝫ magꝭ hūiliariad inſtar baſtaxi qͥ qͣꝫto plꝰ portat maiꝰ onꝰtāto plꝰ inclinat̉. nec ſe app̄ciat de p̄cioſitate onerꝭ qͣntūcūqꝫ ſit p̄cioſuꝫ. Idē ſi portatꝭonꝰ deuotōis ſct̄ītatꝭ vl̓ diuitiaꝝ: vos portatis p̄cioſum ſcriniū mercatorꝭ xp̄i. iō caueatis ne ip̄m ꝑdatis. Qui hͦ cogitaret de nulloſuꝑbiret. Hec ꝯſideratio hūiliabat beatā ꝟginē Mariā q̄ portabat theſauꝝ ⁊ clenodium p̄cioſū cū eſſet mr̄ dei. Talibꝰ ꝯſideratōnibꝰ hūiliabāt̉ ſctī apl̓i ⁊ omēs ſancte ꝑſone