Druckschrift 
1 (1488/89) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In uigilia epiphanie domini

filiꝰ erat ī inferno. Ecce ſpem antiqꝝ tꝑe legis veteris. dicebat ſanctꝰ Iob. In profundiſſimū infernū deſcēdent oīa mea. Iobxvij. loquebat̉ de inferno dānatoꝝ. ſꝫlimbo patꝝ ſctōꝝ d̓r ꝓfundiſſimꝰ reſpectuceli elemētoꝝ. Deinde deꝰ mutauit ſpeꝫ hominū qn̄ dedit legē ſcpͥture. qꝛ tūc dedit eisſpem vite et̓ne hereditate. Quia lex moyſi ꝓmittebat ꝑſonis ſctīs deuotis niſi bona terrena tꝑalia hꝰ md̓i. Leuit̓. xxvj. Siī p̄ceptis meis ambulaueritꝭ dabo vob̓ pluuias tꝑibꝰ ſuis terra gignet germē ſuuꝫ. etpomis arbores replebunt̉. Ibidē dabo pa in finibꝰ vr̄is dormietis ſit exterreat. Ibidē. Comedetis panē vr̄m in ſaturitate ⁊c̄. Uide ibi totū capl̓m multū pulcruꝫ.ō dicebat Iſaias ppl̓o iſrael in ꝑſona dei.Si volueritis audieritis me bona t̓re comedetis. Iſa. j. De ſanctꝰ Tho. pͥma ſcd̓a.q. xcix. art̓. vj. plene determīat rōnem dictiaſſignat. Deinde venit filiꝰ dei ī carne humana dedit legē gr̄e eleuauit ſpem hoīum īaltū .ſ. hereditatis vite eterne. Quia boni tenēt ſanctā vitā iuſtā ſpectāt vi infernalē nec tꝑalē. ſꝫ ſpectāt vitā eternaꝫ.Exaltari oportet filiū hoīs vt oīs credit ī pereat ſꝫ habeat vitā eternā. Iohā. iij.Propter dic̄ themaꝓpoſitū. Heredes ſumꝰẜm ſpem .ſ. legis gr̄e vite eterne. Ptꝫ themaPro dictoꝝ intelligētia nota lex diuīa diſtinguit̉ ī veterē nouā. ſicut ī ſpēs oīnodiuerſas. ſꝫ ſic̄ in imꝑfectū ꝑfectū in eadeꝫſpecie. vt dic̄ ſanctꝰ Tho. pͥma ſcd̓e. q. xcj. ar.v.. q. xvij. ar. j. Lex vetꝰ erat bona qꝛ reprimebat ꝯcupiſcētias ꝯſonabat rōi. ſꝫ erat īꝑfecta. vt dic̄ ſanctus Tho.. ſcd̓e. q. xcviij.ar. j. nec ꝯferebat gr̄am. qꝛ xp̄o reſeruabat̉.fuit a deo Et aſſimilat̉ puero vt imꝑfecta. ſꝫlex noua viro aſſimilat̉ vt ꝑfecta. vt dic̄ ſanctus Tho. pͥma ſcd̓e. q. xcj. ar. v.. q. xcix. ar.vj. Et lex noua pͥncipaliter ꝓmittit ſpūalia. ordinat actꝰ etiā interiores. eſt lex amorꝭideo eſt ꝑfectior lege veteri. habet oppoſitavt dicit ſctūs Tho. pͥma ſcd̓a. q. xcj. art̓. v.q. xcix. ar. vj. Inuenio qͣttuor ꝯditiōesſonaruꝫ pn̄t hr̄e ſpem certā hereditatis viteeterne ẜm ī md̓o aliqͥꝯſequūt̉ hereditatē Primo filij filie legittime generati Secūdo parētes ſanguīe ꝓpinqui. Tertio amici cordialit̓ amati Quarto pauꝑes ab oībꝰ bonis ſeꝑati.Et isͣ inuenio pl̓es. heredes ſumus ⁊c̄. Dico pͥmo in hoc mūdo cōſequunt̉ he-

reditatē filij vel filie legitime generati. Doceſt claꝝ ẜm rōem naturalē iura imꝑialia pontificalia etiā theologicalia. Legit̉ adGal̓. iiij. de quodā puero de erat magnaſtio ſi debebat habere hereditatē pr̄is vl̓Quidā dicebāt ſic. quidā non. Queſtiovenit ad apl̓m paulū legiſtā canoniſtāpromiſerūt in. Qui curauit de aliquoalio. niſi ſcire ſi ille puer erat legitimꝰ. Quoſcito ſtatim dedit ſnīam dicēs. Itaqꝫ noneſt ſeruꝰ ſꝫ filiꝰ. qꝛ ſi filiꝰ heres deum. AdGal̓. iiij. videamuſ ſunt filij legitimidn̄i nr̄i Ieſu xp̄i. Dico ſolū pueri nouiterbaptizati. qꝛ licet nos fuerimꝰ eiꝰ filij. tamenex pctīs nr̄is facti ſumꝰ eiꝰ inimici. filij legitimi ſunt qn̄ ſunt geniti de viro vxore legitima. Hoc xp̄s ſpōſus eccīa vxore ſuaet ſpōſa legitima generat filios filias ī baptiſmo. Ioh̓ j. Dedit eis poteſtatē filios deifieri. his credūt in noīe eiꝰ. ex ſanguinibus .i. ſeminibꝰ patris matriſ. neqꝫ ex voluntate carnis .i. mulieris. neqꝫ ex volūtateviri. ſed ex deo nati ſunt Ecce ſunt filij deilegitimi. Ergo certū eſt erunt heredes vite eterne ſi decedāt an̄qͣꝫ peccent mortaliter.filij legitimi abſqꝫ queſtione cōtradictioneintrāt domū patris. q. d. illud apl̓i. Spirituſſanctꝰ teſtimoniū reddit ſpūi noſtro ſumus filij dei. Si aūt filij heredes. heredesquidē dei. coheredes aūt xp̄i. ad Roma. viij.Pro dictoꝝ pleniori intelligētia vide. q. lxixiij. ꝑtis Thome doctoris. ſcꝫ in qua ponitvarios baptiſmi effectus. ſcꝫ ſpiritualeꝫ regenerationē. vt patet arti. viij. in corpore articuli. Incorporationē etiā pro effectu baptiſmi ſanctꝰ Thomas aſſignat. illuminationē ſimul fecūdationē. vt patet vbi ſupͣ.arti. v. De qͥbus etiā effectibꝰ notabiliter iniiij. diſ. iiij. q. ij. determinat. Quare iſti pueridicunt̉ filij Chriſti legitimi. nunqͥd habet filios illegitimos ſeu baſtardos. Dico ſic.deus habet vnā ancillā ſeu captiuā. ſcꝫ carnem ſiue naturā ex qua generat filios ſpurios ſeu baſtardos. ſcꝫ omēs infideles veniunt generationē ſeu naturalē ſiue carnaleꝫIdeo iſti non ꝯſequunt̉ hereditatē vite eterne. Auctoritas. Abraā duos filios habuitvnū de ancilla et aliū de libera. Qui autē deancilla ẜm carnē natus eſt. ſed qui de liberaper repromiſſionē eſt. Hec autē allegoriaꝫdicta ſūt. ad Galathas. iiij. Et loquit̉ xp̄o dicit. hec allegoriā dicta ſunt. Dominꝰnoſter Ih̓s xp̄us habet duos filios. vnum