Sermo
de libera .ſ. eccīa ſpōſa ⁊ vxore ſua ex qͣ genuit̓ ppl̓m xp̄ianū. Aliū de ancilla ſiue de captiua natura vl̓ carne .ſ. ppl̓m infidelē Sed qͥddicit ſcpͥtura Eijce ancillā ⁊ filiū eiꝰ. non em̄erit heres filiꝰ ancille. ad Gal̓. iiij. Rō. qͥa nōeſt filiꝰ legitimꝰ. Qꝛ qd̓ natū eſt ex carne .i. generatiōe carnali: caro eſt. iō nō p̄t celū intrare. ſꝫ qd̓ natū eſt ex ſpū .i. ꝑ generationē ſpūalem: ſpūs eſt. Iō Amen amē dico vobis niſi qͥs renatꝰ fuerit ex aqua ⁊ ſpūſctō non pōtintrare in regnū dei. Ioh̓. iij. Sꝫ deus tenetmodū boni pr̄is. bonꝰ pr̄ filijs bonis ⁊ legitimis dat hereditatē. malis aūt filijſ ⁊ inobediētibꝰ nihil dat. imo ip̄os flagellat. filijs autē illegitimis ⁊ baſtardis nō dat hereditatēſꝫ dimittit eis certū qͥd ꝓ vita Recte ita facitxp̄s qͥ filijs legitimis boniſ ⁊ obediētibꝰ dathereditatē ꝑadiſi. Malis aūt filijs ⁊ inobedientibꝰ ſic̄ ſunt infideles dat penam infernivbi flagellant̉ Baſtardis aūt ſcꝫ puerꝭ illegitimis ſine baptiſmo ſolū cū originali peccato decedētibꝰ dat vitā in limbo. Iō de filijsbonis ⁊ legitimis dic̄ ꝓph̓a Dauid Cū dederit dilectꝭ ſuis ſomnū: ecce hereditas dn̄i filij merces fructꝰ vētris. pͣs. cxxvj. Ecce notat immediationē. hereditas dn̄i q̄ eſt merces filij legitimi. qͥa ē fructꝰ vētris eccīe. ſupple ſpōſe xp̄i. Ecce pͥma ꝯditio. ¶ Scd̓o dico ꝙ in hͦ mūdo ꝯſequunt̉ hereditatē ꝑentesex ſanguīe ꝯiūcti ſic̄ ſunt germani parentesnepotes ⁊ hmōi. Hoc pꝫ ad practicā. At itavolūt iura tā diuina qͣꝫ humana. Nūe. xxvijHō cū mortuꝰ fuerit abſqꝫ filio: ad filiaꝫ eiꝰtrāſibit hereditas. Si filia nō habuerit: habebit ſucceſſores frēs ſuos. Ꝙ ſi ⁊ frēs nonfuerint dabitꝭ hereditatē fratribꝰ pr̄is eius.Sin aūt nec patruos habuerit dabitꝭ hereditatē his ei qͥꝓximi ſunt ⁊c̄. Mō vidēdumeſt qͥ ſint parētes xp̄i ſanguīe ꝓpinqͥ. Dico ꝙſancti martyres qͥ ꝓ fide xp̄i vl̓ iuſticia vl̓ veritate vl̓ ꝟtute q̄cūqꝫ mortui ſunt. qꝛ tunc ꝑmartyriū qd̓ recipiebāt ī memoria paſſioniſxp̄i miſcebant̉. Legit̉ Apoc̄. vij. ꝙ deꝰ on̄ditbeato Ioh̓i gl̓iam ſuā. in qua vidit xp̄m ſedentē ſuꝑ thronū. ⁊ multi ſancti ſtabāt corāeo in albis cū palmis ī manibꝰ ſuis in ſignūvictorie. ⁊ fuit dictū Iohāni. Hi qͥ ſunt amicti ſtoliſ albis qui ſunt ⁊ vnde veniūt. DixitIohānes. Domine tu ſcis. Neſciuit reſpon93dere. Cui dixit Chriſiꝰ. M ſunt qͥ veneruntex magna tribulatione. ⁊ lauerunt ſtolas ſuas. id eſt. v̓tutes ⁊ dealbauer̄t eas in ſanguine agni. Et nūquid in ſanguine ꝓprio. Dico
ꝙ non. quia ſanguis ꝓpriꝰ nullā habet virtutem vl̓ efficaciā niſi miſceat̉ cū ſanguīe agniꝑ fidē ⁊ memoriā paſſionis xp̄i. ¶ Nota quivenerūt ex magna tribulatōe. Quattuor tribulatiōes ſunt in hoc mūdo. ⁊ quarta que ēmaior facit martyrē. Prima eſt malorū ꝟ̓borum. quādo bonis ⁊ deuotis ꝑſonis d̓r. voseſtꝭ hypocrita fictꝰ falſus ⁊ huiuſmodi Magna tribulatio eſt huiuſmodi. licet reſpectualiarū ſit modica. quia verba n̄ ſunt niſi vētus ⁊ ſtatim trāſeunt. ⁊ eſt magnū meritū qn̄ſuſtinent̉ patienter. De qͥbus dicit Dauid.Uerba iniquoꝝ. id eſt. malaꝝ ꝑſonarū p̄ualuerūt ſuꝑ nos. Sed qͥd meremur ex hoc on̄ditur ibi. Et impietatibꝰ noſtris tu propiciaberis. pͣs. lxiiij. ¶ Secunda tribulatio eſtquādo nō ſolū verbo ſed etiā facto furāt̉ bona ⁊ officiū ⁊c̄. etiā ꝑua eſt. quia bona huiusmūdi ſunt etiā amittēda ⁊c̄. ſed meritū ē magnū. ¶ Nota exemplū de heremita cui qͥdaꝫbonꝰ homo portabat quotidie panē amoredei. Et quidā iuuenis heremita furabat̉ medietatē. Quod ſciēs ſanctꝰ heremita patienter ſuſtinuit. licet ex defectu panis efficeret̉macer ⁊ impotēs. At quādo debuit mori cōgregati ſunt ad eū omēs heremite. Qui videns illū qui furabat̉ ſibi panē vocauit eū ⁊oſculabat̉ ſibi manꝰ dicēs. O benedicte manus que tantū meritū mihi acqͥſiuerūt. de qͦalij mirātes qui ſciebāt illū eſſe indeuotū ſatis ⁊c̄. Ideo apoſtolꝰ. rapinā bonoꝝ veſtrorū cū gaudio ſuſcepiſtꝭ cognoſcētes vos habere meliorē ⁊ manentē ſubſtātiā. ſcꝫ in celo.ad Heb̓. x. ¶ Tertia tribulatio eſt vulnerū.iſta eſt modica reſpectu meriti magni ⁊ p̄mijintantū ꝙ dicit apl̓us. Si qͥd patimini ꝓpt̓iuſticiā beati. jͣ. Petri. iij. De hͦ ſanctꝰ Tho. pͥma ſcd̓e. q. cxiiij. ar. iij. ¶ Quarta tribulatioeſt mors. ⁊ hec eſt maior. quia oīm terribiliūterribiliſſimū eſt mors. vt dicit ph̓s. De iſtadicit xp̄s. Hi ſunt qͥ vener̄t ex magna tribulatione ⁊ lauerūt ſtolas ſuas ī ſanguīe agni.Apoc̄. vij. Quia pͥma tribulatō ſecūda ⁊ tertia licet ſint magni meriti ſi patiēter ſuſcipiunt̉ tn̄ nō faciūt hoīem martyreꝫ. ſed quartafacit hoīem martyrē. ⁊ qn̄ moriunt̉ ſtatiꝫ cōſequunt̉ hereditatē vite eterne. Auctoritas.⁊ eſt v̓bū xp̄i ad patrē: dicentꝭ. Qm̄ tu deuſmeꝰ exaudiſti orōem meā. dediſti hereditatētimentibꝰ nomē tuuꝫ. pͣs. lx. Nota exaudiſtiorationē meā. ſcꝫ illā quā chriſtus fecit ī nocte ſue paſſionis quādo orauit dicēs. Pateroīa poſſibilia ſūt tibi trāſfer calicē hūc a me-