Druckschrift 
1 (1488/89) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

VISermo

riora. Apl̓us. Et ꝓuidētes bona. tm̄ co deo. ſꝫ etiā cora oībꝰ hoībꝰ. ad Roma. xij. Dico ſcd̓o dēmꝰ renouari ī aīa claraꝫbeniuolētiā. ad inſtar aque renouabit̉ pꝰiudiciū. qꝛ hēbit amaritudinē nec facietvndas ⁊c̄. Sic renouāda ē aīa dimittendo amaritudīes odij. rācoris. male volūtatis. vndas deſiderij vindicte. ꝑcere inimicis remittendo iniurias. Sic em̄ dulcorat̉aīa renouat̉. De d̓t ſcpͥt̉a ſcā. Renouamīſpū mētꝭ vr̄e induite nouū hoīeꝫ ẜm deūcreatꝰ eſt ī iuſticia. ſctītate. ꝟitate. ad Ephe.iiij. Dico tertio dēmꝰ renouari in orevera eloq̄ntiā. ad inſtar aerꝭ poſt iudiciū. qͥatūc erit ita clarꝰ nullā hēbit obſcuritateꝫnubiū tēpeſtatē vel fulgura. Sic renouandū eſt os nr̄m vt ſint in eo obſcuritates mēdacioꝝ. nec tēpeſtates ꝟboꝝ ſuꝑboꝝnec fulgura minaꝝ. nec tonitrua iuram̄toꝝDe iſta renouatōe d̓t ſcpͥt̉a ſcā. Nolite ꝯformari huic ſcl̓o ſꝫ reformamī ī nouitate ſenſus vr̄i. vt ꝓbetꝭ ſit volūtas dei bōa et bn̄placēs ꝑfecta. ad Ro. xij. Nota nolite conformari huic ſcl̓o .i. gētibꝰ mūdanis. Notavolūtas dei bōa bn̄placēs ꝑfecta. Nota tres regulas ꝟboꝝ nr̄oꝝ. Prima ꝟbanr̄a habeāt ꝟitatē. iſta ē volūtas dei bonaScd̓a habeāt caritatē. iſta eſt volūtasd̓i bn̄placita. Tertia habeāt ſcītatē. iſtaeſt volūtas dei ꝑfecta. qꝛ multū placent deoPropter pͥmā d̓t apl̓s Deponētes mēdaciūloqͥmini ꝟitatē. vnuſqͥſqꝫ ꝓximo ſuo. adEphe. iiij. ⁊c̄. Propter ſcd̓am caritatiuamcorrectōneꝫ dic̄ xp̄s. Si peccauerit ī te. i. co te. qꝛ tu vidiſti. frater tuꝰ. ⁊c̄. vade corripe ip̄m int̓ te ip̄m ſolū. Math. xviij. Propter tertiā ſūt ꝟba ſctītatꝭ .ſ. laudis dei veldeuote or̄onis. dic̄ dd̓ in pͣs. Bn̄dicā dn̄min tꝑe. ſꝑ laus eiꝰ in ore meo. Et iſta ē volūtas dei ꝑfecta. Dico qͣrto dēmꝰ renouari ī oꝑe diligentiaꝫ. ad inſtar ignis pꝰiudiciū erit clarior purior. Sic nos ī noſtris oꝑbꝰ. Auc̄tas. Qūo ſurrexit chriſtꝰ amortuis gl̓aꝫ pr̄is. ita et nos ī nouitate vite ambulemꝰ. ad Ro. vj. Xp̄s ſurrexit qͣttuor qͣlitatibꝰ corꝑis gl̓ioſi .ſ. cum agilitateſubtilitate. īpaſſibilitate. claritate. Sic etnos in renouatōe oꝑis diligētiā dēmꝰ renouari qͣttuor ꝯditōibꝰ. Primo certā or̄oeꝫreciꝑe ip̄am mane ſero deuote dicere. iuxta dictū xp̄i. Oportet ſꝑ orare deficereLu. xviij. Nota ſemꝑ .i. mane ſero. Scd̓oin qͣlibet hebdomada dn̄icā ſeruare. audiē-

do miſſaꝫ cōplete ſilētio. ab oꝑe ſeruili abſtinēdo. Tertio qͦlibet mēſe ꝯfiteri debono ꝯſilio.. ſic̄ qͦlibet mēſe abluit̉ camiſia corꝑis. etiā qͦlibꝫ mēſe dꝫ lauari camiſiaaīe eſt ꝯſcīa. Quarto qͦlibꝫ anno in paſcacōicare iuxta dictū xp̄i. Accipite maducate. ē corpꝰ meū. Mat. xxvj. Et māducathūc panē viuet inet̓nū. Ioh̓. vj. Ecce qͣliter qūo xp̄s ſurrexit. Dico qͥnto dēmꝰ renouari ī intētione celeſtialē eminētiam adinſtar celi qͦd poſt iudiciuꝫ recipiet qͣlitatesaltas et claras. Sic nos ī oꝑbꝰ nr̄is dēmꝰordinare intētionē vt ſit altaꝓpt̓ deū. et ſitbaſſa ꝓpt̓ mūdana. ſcꝫ laudē vel vanā gl̓iamSꝫ ſurſū ſunt q̄rite. ſuꝑ terrā. vt dic̄apl̓s ad Col̓. iij. Dic qūo aliqn̄ maiora oꝑamūdi ꝑdunt̉ ꝓpt̓ intentōeꝫ ſiniſtrā malamMaiꝰ opus qͦd p̄t facere in mūdo ꝓpt̓deū. eſt ip̄o acciꝑe martiriū. Auc̄tas Maiorē caritatē nemo hꝫ vt anīaꝫ ſuā ponat qͥs amicꝭ ſuis. Ioh̓. xv. Qd̓ tn̄ ꝑdit̉ ꝓpt̓ malāintentioneꝫ ſiniſtram. vbi gra. de captiuoxp̄iano cogit̉ ad negandū fidē. ſꝫ ip̄amvult negare. īmo vult citiꝰ mori. tn̄ ꝓpterdeū. ſꝫ ne ſibi improperet̉ dicēdo renegauitvel vult mori intentōe vt reputet̉ ſāctꝰ. nihilvalꝫ eiꝰ mors. qꝛ ꝓpt̓ deū. ſꝫ ꝓpt̓ inanē gloriā ꝑmittit ſe int̓ficere. apl̓s.. ad Coꝝ.xiij. Si tradidero corpꝰ meū ita vt ardeam.caritatē aūt habuero nihil mihi prodeſtScd̓m opꝰ maius poſt martiriuꝫ ē ingredireligionē. renūciare volūtati ꝓpͥe deo. ſꝫꝑdit̉ ſiniſtra intentōe. qn̄ facitꝭ vt filiꝰ veſter ſit abbas vel ep̄s nihil valet. Idē denialibꝰ qn̄ mittitꝭ filiā vr̄aꝫ ī religionē. qꝛ eſtlippa. vl̓ claudicat. vel gibboſa vel ne habeatdotē nihilvꝫ. Sꝫ intētio recta ꝑentū dꝫ.dicēdo. qꝛ nos poſſumꝰ orare nec magͣspnīas facere. dabimꝰ filiū nr̄m vel filiamdeo vt oret nob̓ ſaluabit ſe noſ. Tertiūopꝰ eſt p̄liū iuſtū. in ſi moriūt̉ efficiūt̉ martires. ſꝫ ꝑdit̉ mala intentōe qn̄ fit ꝓpt̓ rapināhabēdā vel amorē dn̄oꝝ. qꝛ tales ſi moriūt̉dānant̉. Sꝫ dn̄t dicere vadamꝰ. qꝛ iuſticiaeſt nob̓. ideo erit vnū de duobꝰ. vel prādebimꝰ incendijs inimicoꝝ nr̄oꝝ. vel in celisin ordinibꝰ angelorū. Tales pn̄t hr̄e cordaleonū. Si dicat̉ ſi neſcit̉ an p̄liū ſit iuſtūvel iniuſtū. Rn̄ſio tūc ꝑiculū eſt maioꝝdebēt ponere ſe ī rōne. Si āt acceptet̉tūc p̄liū eſt iuſtū. ſed in incertꝭ obedientia excuſat. qꝛ illi tracti vadūt ad p̄liū incertuꝫan iuſtū ſit excuſati ſunt. ſi moriūt̉ ſaluāt̉.d 2