Druckschrift 
1 (1488/89) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica ſecunda in aduentu domini.

tates eoꝝ ꝯditōes oꝑatōnes accn̄tales.et recipiēt meliores qͣlitates. ſic̄ tacea argētiantiqͣ immūda cōquaſſata poſtqͣꝫ argētariꝰſculpit renouat eaꝫ videt̉ noua lucet. Etlꝫ ſub̓a ſit eadē. tn̄ recipit nouā qualitateꝫeſt renouata. Ita erit de iſto mūdo antiquoimmūdo ꝯquaſſato ꝯfracto. xp̄s tāqͣꝫbonꝰ mgr̄ argentariꝰ renouabit celū terram omīa elem̄ta. Terra ꝟo nūc eſt immūda ex noſtris pctīs. poſt iudiciū eritda pura. qꝛ nll̓a immudicia remanebit inip̄a poſt iudiciū. qꝛ igne purgabit̉ nec remanebūt in ipſa arbores. nec mōtes. ſed elemētuꝫ terre remanebit vt farina alba. Et fecesoīm rerum cadent in inferno ſuꝑ capitanatoꝝ ẜm dicunt ſancti doctores. Aquaetiā purificabit̉ dimittet omēs qualitateſaccn̄tales. qꝛ erit ſalſa nec mouebitur decetero. Quia ceſſante motu pͥmi mobil̓ ceſſabūt etiam alij motꝰ naturales. Aer etiā purificabit̉. qꝛ nūqͣꝫ cetero erit nubiloſus.tempeſtuoſus. nec mittet grādines nec pluuiam. Celū mouebit̉ ampliꝰ. Itē ſol lūa ſtelle erunt ſeptempliciter clariores. yſaiexxx. Et erit lux lune ſicut lux ſoliſ. Et lux ſolis ſemptēpliciter ſicut lux ſeptē dieꝝ in diequa alligauerit dn̄s vulnꝰ .ſ. peccati mortal̓ ꝑcuſſurā .i. penā plage eiꝰ ſanauerit. Et decetero erūt mortalitates. nec miſerie. necpenalitates ſic̄ ſunt modo. Intm̄ boniſolum gloriabunt̉ de viſione dei. īmo etiamgaudebūt de renouatōne elementoꝝ. quiatūc elemēta remanebunt pura mundaqualitatibꝰ eēntialibꝰ remotꝭ ab ipſis cōditionibꝰ qͥbuſdā qualitatibꝰ accidentalibꝰ.De iſta renouatiōe Auc̄tas. Ecce ego creocelos nouos terrā nouaꝫ. erūt in memoria pͥora aſcēdent ſuꝑ cor. ſꝫ gaudebitis exultabitꝭ vſqꝫ in ſempiternū in his ego creo. yſa. lxv. Nota ego creo celos nouos in ſubſtantia ſed in excellētiori qualitate. Item in nouo teſtamēto poſtqͣꝫ deusreuelauit beato Iohanni euangeliſte qͥd eētpoſt diē iudicij. Dicit beatꝰ Iohānes diſcipulis ſuis. Uidi celū nouum terrā nouaꝫPrimū em̄ celum pͥma terra abijt. et mareſcꝫ amaꝝ iam eſt. Apoca xxj. Et ſic ītelligit̉ thema. Celum terra trāſibunt. Patꝫthema. Et qꝛ ſum in materia morali. ẜmdictam declaratōem. v. renouabunt̉. ſcꝫ terra. aqua. aer. ignis. celum. qͦd d̓r qͥnta eſſentia a ph̓is. Ita nos debemꝰ ī qͥnqꝫ renouari ſi tūc cupimꝰ ſaluari renouari gl̓ioſe.

Renouandꝰ eſt homo. Primo in corꝑetinentiā. Ecce terra. Scd̓o in aīa clarambeniuolentiā. Ecce aqua. Tertio ī ore veram eloquentiā. Ecce aer. Quarto in opere diligentiā. Ecce ignis. Quinto in intentione celeſtialem eminentiā. Ecce celum.In oībꝰ debemꝰ renouari. eſt qꝛ dic̄ ph̓s. poſterioꝝ. ꝓpter qͦd vnūqͦdqꝫ tale illd̓ magis. qꝛ magis debet renonari qͣꝫ effectusSi amore hoīs elementa renouant̉. magisrenouandꝰ eſt homo. Dico pͥmo debemꝰrenouari in corꝑe ꝯtinentiā ad inſtar r̄nouationis terre. qꝛ corpꝰ noſtꝝ eſt niſi t̓ra.Gen̄. ij. Formauit deꝰ hoīem de limo terre.qͣntum ad corpꝰ. id̓o ſic̄ terra innouabitur.qꝛ in ea erit lutū nec immūdicia aliqua.Ita nos nūc debemꝰ innouari in corꝑe. nede cetero ſit in eo lutum luxurie. nec immūdicia corruptōnis carnalis. Si amore tuiterra renouabit̉ qͣnto magꝭ tu debes renouari. Hanc renouatōeꝫ petebat dauid orādo di. Emitte ſpm̄ tuū creabūt̉. ⁊c̄. pͣs. ciij.Nota creabunt̉. dicit qͥd. Pro ſciendū talis eſt ꝯditio humana in hoc mūdo poſſumꝰ viuere ſine delectatōibꝰ. que ſūtin duplici differentia ſcꝫ delectatōes ſpūales. delectationes carnales. Ille āt nonſentit delectationes ſpūales. dat ſe ad delectatōnes carnales. beſtiales et brutales. qͥaanimal̓ homo ꝑcipit ea ſpūs dei ſunt.. ad Coꝝ. ij. ſed ꝑſone deuote ſpūales guſtant delectatōes angelicales orādo legendo. audiendo vel ꝯtemplādo non curant dedelicijs carnalibꝰ. īmo ſi deꝰ diceret eis. dotibi licentiā. ⁊c̄. dicerent deo. dn̄e nolo taleꝫlicentiā. Sicut dauid di. Rēnuit conſolariaīa mea. gloſa. ī delicijs carnalibꝰ. Memorfui dei delectatꝰ ſum. pͣs. lxxvj. Uidensdauid ſine aliqͣ d̓lectatiōe homo poteſtviuere. orando dicebat deo. Emitte ſpiritum tuū creabūt̉ .ſ. delectatiōes ſpūales fugiēt delectatōes carnales. renouab̓ faciem terre .ſ. bonā famā. Nec ſufficit dicere qͥd curo ego dicūt gentes. ⁊c̄. Si factūvel opus hꝫ bonā faciē oportet renouet̉. qꝛ ſi tu teneres malā mulierē in domoomēs loquūt̉ oportet ip̄aꝫ expellere. Idē declericꝭ religioſis nimis freq̄ntant monaſteria ſoroꝝ oportet illa hn̄t bonamfaciē renouent̉. Si dicat̉. ego habeo bonaꝫintentōem. ſufficit. qm̄ ſolū cauendūeſt a malo ſꝫ ab omni ſpecie mali. Ecce qͣredicit. Et renouabis faciē terre. ſcꝫ oꝑa exte