Dominica ſecunda in aduentu domini.
tates eoꝝ ⁊ ꝯditōes ⁊ oꝑatōnes accn̄tales.et recipiēt meliores qͣlitates. ſic̄ tacea argētiantiqͣ immūda cōquaſſata poſtqͣꝫ argētariꝰſculpit ⁊ renouat eaꝫ videt̉ noua ⁊ lucet. Etlꝫ ſub̓a ſit eadē. tn̄ recipit nouā qualitateꝫ ⁊eſt renouata. Ita erit de iſto mūdo antiquoimmūdo ꝯquaſſato ⁊ ꝯfracto. Iō xp̄s tāqͣꝫbonꝰ mgr̄ ⁊ argentariꝰ renouabit celū ⁊ terram ⁊ omīa elem̄ta. Terra ꝟo q̄ nūc eſt immūda ex noſtris pctīs. poſt iudiciū erit mūda ⁊ pura. qꝛ nll̓a immudicia remanebit inip̄a poſt iudiciū. qꝛ igne purgabit̉ nec remanebūt in ipſa arbores. nec mōtes. ſed elemētuꝫ terre remanebit vt farina alba. Et fecesoīm rerum cadent in inferno ſuꝑ capita dānatoꝝ ẜm ꝙ dicunt ſancti doctores. Aquaetiā purificabit̉ q̄ dimittet omēs qualitateſaccn̄tales. qꝛ nō erit ſalſa nec mouebitur decetero. Quia ceſſante motu pͥmi mobil̓ ceſſabūt etiam alij motꝰ naturales. Aer etiā purificabit̉. qꝛ nūqͣꝫ d̓ cetero erit nubiloſus. nͨtempeſtuoſus. nec mittet grādines nec pluuiam. Celū nō mouebit̉ ampliꝰ. Itē ſol lūa⁊ ſtelle erunt ſeptempliciter clariores. yſaiexxx. Et erit lux lune ſicut lux ſoliſ. Et lux ſolis ſemptēpliciter ſicut lux ſeptē dieꝝ in diequa alligauerit dn̄s vulnꝰ .ſ. peccati mortal̓⁊ ꝑcuſſurā .i. penā plage eiꝰ ſanauerit. Et decetero nō erūt mortalitates. nec miſerie. necpenalitates ſic̄ ſunt modo. Intm̄ ꝙ boni n̄ſolum gloriabunt̉ de viſione dei. īmo etiamgaudebūt de renouatōne elementoꝝ. quiatūc elemēta remanebunt pura ⁊ munda cūqualitatibꝰ eēntialibꝰ remotꝭ ab ipſis cōditionibꝰ ⁊ qͥbuſdā qualitatibꝰ accidentalibꝰ.De iſta renouatiōe Auc̄tas. Ecce ego creocelos nouos ⁊ terrā nouaꝫ. ⁊ nō erūt in memoria pͥora ⁊ nō aſcēdent ſuꝑ cor. ſꝫ gaudebitis ⁊ exultabitꝭ vſqꝫ in ſempiternū in hisq̄ ego creo. yſa. lxv. Nota ego creo celos nouos nō in ſubſtantia ſed in excellētiori qualitate. Item in nouo teſtamēto poſtqͣꝫ deusreuelauit beato Iohanni euangeliſte qͥd eētpoſt diē iudicij. Dicit beatꝰ Iohānes diſcipulis ſuis. Uidi celū nouum ⁊ terrā nouaꝫPrimū em̄ celum ⁊ pͥma terra abijt. et mareſcꝫ amaꝝ iam nō eſt. Apoca xxj. Et ſic ītelligit̉ thema. Celum ⁊ terra trāſibunt. Patꝫthema. Et qꝛ ſum in materia morali. ẜm p̄dictam declaratōem. v. renouabunt̉. ſcꝫ terra. aqua. aer. ignis. celum. qͦd d̓r qͥnta eſſentia a ph̓is. Ita nos mō debemꝰ ī qͥnqꝫ renouari ſi tūc cupimꝰ ſaluari ⁊ renouari gl̓ioſe.
Renouandꝰ eſt homo. Primo in corꝑe ꝑ cōtinentiā. Ecce terra. Scd̓o in aīa ꝑ clarambeniuolentiā. Ecce aqua. Tertio ī ore ꝑ veram eloquentiā. Ecce aer. Quarto in opereꝑ diligentiā. Ecce ignis. Quinto in intentione ꝑ celeſtialem eminentiā. Ecce celum.In oībꝰ debemꝰ renouari. Rō eſt qꝛ dic̄ ph̓sjͣ. poſterioꝝ. ꝓpter qͦd vnūqͦdqꝫ tale ⁊ illd̓ magis. qꝛ magis debet renonari cā qͣꝫ effectusSi amore hoīs elementa renouant̉. magisrenouandꝰ eſt homo. Dico pͥmo ꝙ debemꝰrenouari in corꝑe ꝑ ꝯtinentiā ad inſtar r̄nouationis terre. qꝛ corpꝰ noſtꝝ nō eſt niſi t̓ra.Gen̄. ij. Formauit deꝰ hoīem de limo terre.qͣntum ad corpꝰ. id̓o ſic̄ terra innouabitur.qꝛ in ea nō erit lutū nec immūdicia aliqua.Ita nos nūc debemꝰ innouari in corꝑe. nede cetero ſit in eo lutum luxurie. nec immūdicia corruptōnis carnalis. Si amore tuiterra renouabit̉ qͣnto magꝭ tu debes renouari. Hanc renouatōeꝫ petebat dauid orādo di. Emitte ſpm̄ tuū ⁊ creabūt̉. ⁊c̄. pͣs. ciij.Nota creabunt̉. nō dicit qͥd. Pro qͦ ſciendūꝙ talis eſt ꝯditio humana ꝙ in hoc mūdonō poſſumꝰ viuere ſine delectatōibꝰ. que ſūtin duplici differentia ſcꝫ delectatōes ſpūales. ⁊ delectationes carnales. Ille āt qͥ nonſentit delectationes ſpūales. dat ſe ad delectatōnes carnales. beſtiales et brutales. qͥaanimal̓ homo nō ꝑcipit ea q̄ ſpūs dei ſunt.jͣ. ad Coꝝ. ij. ſed ꝑſone deuote ſpūales q̄ guſtant delectatōes angelicales orādo l̓ legendo. audiendo vel ꝯtemplādo non curant dedelicijs carnalibꝰ. īmo ſi deꝰ diceret eis. dotibi licentiā. ⁊c̄. dicerent deo. dn̄e nolo taleꝫlicentiā. Sicut dauid di. Rēnuit conſolariaīa mea. gloſa. ī delicijs carnalibꝰ. Memorfui dei ⁊ delectatꝰ ſum. pͣs. lxxvj. Uidens gͦdauid ꝙ ſine aliqͣ d̓lectatiōe homo n̄ poteſtviuere. Iō orando dicebat deo. Emitte ſpiritum tuū ⁊ creabūt̉ .ſ. delectatiōes ſpūales⁊ fugiēt delectatōes carnales. ⁊ renouab̓ faciem terre .ſ. ꝑ bonā famā. Nec ſufficit dicere qͥd curo ego ꝙ dicūt gentes. ⁊c̄. Si factūvel opus nō hꝫ bonā faciē oportet ꝙ renouet̉. qꝛ ſi tu teneres malā mulierē in domo ⁊omēs loquūt̉ oportet ip̄aꝫ expellere. Idē declericꝭ ⁊ religioſis qͥ nimis freq̄ntant monaſteria ſoroꝝ oportet ꝙ illa q̄ nō hn̄t bonamfaciē renouent̉. Si dicat̉. ego habeo bonaꝫintentōem. nō ſufficit. qm̄ nō ſolū cauendūeſt a malo ſꝫ ab omni ſpecie mali. Ecce qͣredicit. Et renouabis faciē terre. ſcꝫ oꝑa exte