Iohannisbum eius: vere in hoc charitas dei ꝑfecta ēIn hoc ſcimus qm̄ in ip̄o ſumus Qui dicitſe in xp̄o manere: debet ſic̄ ille ambulauit etip̄e ambulare. Chariſſimi: nō mādatū nouūſcribo vob̓: ſed mādatū vetꝰ qd̓ habuiſtꝭ abinitio. Mandatū vetꝰ eſt: ꝟbū qd̓ audiſtis¶ Iterū mandatū ſcribo vob̓: qd̓ verū eſt etIh̓. 13. §.in ip̄o ⁊ in vob̓: qꝛ tenebre tranſierūt ⁊ verūlumen iam lucet. ¶ Qui dicit ſe in luce eſſe: etfratrē ſuum odit: in tenebris eſt vſqꝫ adhucQui diligit fratrē ſuū: ī lumīe manet: ⁊ ſcandalum in eo nō eſt ¶ Qui aūt odit fratrē ſuūin tenebris eſt: ⁊ ī tenebris ambulat: ⁊ neſciſquo eat: qꝛ tenebre obcecauerūt oculos eiꝰ.Scribo vob̓ filioli qm̄ remittunt̉ vob̓ peccata: ꝓpter nomē eiꝰ. Scribo vobis pr̄es qm̄cōguiſtis eū qͥ ab initio eſt Scribo vob̓ adoleſcentes: qm̄ viciſtis malignū. Scribo vob̓infantes qm̄ cogͦuiſtis patrē. Scribo vobisiuuenes qm̄ fortes eſtis: ⁊ v̓bū dei manet invob̓ ⁊ viciſtis malignū Nolite diligere mūdum: neqꝫ ea q̄ in mundo ſunt. Si qͥs diligitmundū nō eſt charitas pr̄is in eo Qm̄ om̄eqd̓ eſt in mūdo ꝯcupīa carnis eſt ⁊ ꝯcupiſcētia oculoꝝ: ⁊ ſuꝑbia vite: q̄ nō eſt ex pr̄e: ſedex mūdo eſt. Et mūdus trāſit ⁊ ꝯcupiſcentia eius. Qui aūt facit voluntatē dei manetin eternū. Filioli: nouiſſima hora eſt. Et ſic̄audiſtis qꝛ antichriſtus veīt: nūc antichriſtiml̓ti fctī ſunt. Un̄ ſcimꝰ qꝛ nouiſſima hora ēEx nob̓ ꝓdierūt: ſed nō erant ex nob̓ Namſi fuiſſent ex nob̓: ꝑmanſiſſent vtiqꝫ nobiſcūSed vt manifeſti ſint: qm̄ nō ſunt oēs ex nobis. Sꝫ vos vnctionē habetis a ſancto: ⁊ noſtis omīa. Nō ſcripſi vob̓ qͣſi ignorantibusveritatē: ſed qͣſi ſcientibꝰ eā: ⁊ qm̄ om̄e mendacium ex veritate nō eſt Quis eſt mendaxniſi is qͥ negat qm̄ ih̓s nō eſt xp̄s. Hic eſt antixp̄s qͥ negat pr̄eꝫ ⁊ filiū. Ois qͥ negat filiūnec pr̄eꝫ hꝫ: qͥ ꝯfitet̉ filiū: ⁊ pr̄eꝫ hꝫ Vos qd̓audiſtꝭ ab initio: in vob̓ ꝑmaneat: qꝛ ſi ī vobis ꝑmanſerit qd̓ audiſtis ab initio: ⁊ vos īfilio ⁊ patre manebitis. Et hec eſt repromiſſio quā ip̄e pollicitus eſt nobis vitā eternā.Hec ſcripſi vobis de his qͥ ſeducunt vos: etvos vnctionē quā accepiſtis ab eo maneat īvobis. Et nō neceſſe habetis vt aliquis doceat vos: ſꝫ ſicut vnctio eius docet vos d̓ oībus: ⁊ verū eſt: ⁊ nō eſt mendaciū. Et ſic̄ docuit vos manēte in eo. Et nunc filioli manete in eo: vt cū apparuerit habeamus fiduciaꝫ⁊ nō ꝯfundamur ab eo in aduētu eiꝰ Si ſcitꝭqm̄ iuſtus eſt: ſcitōte qm̄ ⁊ oīs qͥ fac̄ iuſticiāex ip̄o natus eſt.v ¶ Idete qualē charitateꝫ dedit nobiseſtedit apoſdlꝰ de ſocie pater: vt filij dei nominemur ⁊ ſimꝰIPropter hoc mundus non nouit nos: quia tate hoīaꝫ iupatria deſcrinon nouit eum. Chariſſimi nunc filij dei ſumus: ⁊ nonduꝫ apparuit qͥd erimꝰ. Scimus fectionem. etbendo eiꝰ perqm̄ cū apparuerit: ſil̓es ei erimꝰ: qm̄ videbi/ hortat̉ ad pumus eum ſicuti eſt Et om̄is qui habet hanc ritatem menſpem in eo. ſanctificat ſe ſicut ⁊ ille ſanctꝰ eſt. nam charitatis ac frater.Omnis qui facit peccatum: ⁊ iniqͥtatē facit tem.Et peccatū eſt iniqͥtas. ¶ Et ſcitis qꝛ ille ap­ 1. Pe. 2. d.paruit vt peccata tolleret ⁊ peccatū in eo nō Fſale. 53.eſt. Omnis qui in eo manet non peccat. Etom̄is qui peccat nō vidit eū nec cogͦuit eumMat. 24. a.Mau. 13. b.Filioli Inemo vos ſeducat ¶ Qui facit iuſti Luc̄. 21. b.ciam iuſtus ē: ſicut ⁊ ille iuſtus eſt. Qui fac̄ Eph̓. 5. b.peccatū ex diabolo eſt: qm̄ ab initio diabol9 1. Cor. 3. d.peccat ¶ In hoc apparuit filius dei vt diſſol­ Apoc. 22. d.Col̓. 2. d.uat opera diaboli. Om̄is qͥ natus eſt ex deo Ioh̓. 8. e.peccatū non facit: qm̄ ſemen ip̄ius in eo manet: ⁊ nō poteſt peccare qm̄ ex deo natus eſtIn hoc manifeſti ſunt filij dei ⁊ filij diaboli.Oīs qui nō eſt iuſtus: nō eſt ex deo ⁊ qͥ nondiligit fratrē ſuum Qm̄ hec eſt annunciatioqua audiſtis ab initio vt diligatis alterutꝝNō ſic̄ cayn qͥ ex maligͦ erat ⁊ occidit frēm Gen̄. 4.ſuū. Et ꝓpter qͥd occidit eū? Qm̄ oꝑ a eiusmaligna erāt: fratris aūt eiꝰ iuſta. ¶ Nolite Ioh̓. 15. e.mirari fratres ſi odit vos mundus. Nos ſcimus qm̄ trāſlati ſumꝰ de morte ad vitā: qm̄diligimꝰ fratres. Qui nō diligit māet ī morte ¶ Om̄is qͥ odit fratrem ſuū homicida eſt. Leui. 19.Et ſcitis qm̄ oīs homicida nō hꝫ vitā et̓naꝫ Aoh̓. 15. c.sͣ. 2. b.in ſe manentē ¶ In hoc cognouimꝰ charitatem dei: qm̄ ille animā ſuā ꝓ nobis poſuit: ⁊nos debemꝰ ꝓ fratribꝰ aīmas ponere. Quihabuerit ſb̓am huiꝰ mūdi: ⁊ viderit fratremſuū neceſſe hr̄e: ⁊ clauſerit viſcera ſua ab eo:quō charitas dei manet in eo? Filioli mei: n̄ Rho. 13. b.diligamꝰ ꝟbo neqꝫ lingua: ſꝫ oꝑe ⁊ veritateIn hoc cognoſcimꝰ qm̄ ex veritate ſumusⁱ⁊ in ꝯſpectu eius ſuadebimꝰ corda nr̄a Qm̄ſi rep̄henderit nos cor nr̄m: maior ē deꝰ corde noſtro: ⁊ nouit oīa ¶ Chariſſimi ſi corno. Ioh̓. 16. f.ſtrū nō rep̄henderit nos: fiduciā habemusad deū. ⁊ qͥcqͥd petierimus accipiemꝰ ab eoqm̄ mādata eius cuſtodimus: ⁊ ea que ſuntplacita corā eo facimꝰ ¶ Et hoc eſt mandatū Ioh̓. 15. c.eius vt credamꝰ in noīe filij eius ih̓u chriſti: jͣ. 4. c.⁊ diligamus alterutrū ſicut dedit mandatūnobis. Et qͥ ſeruat mādata eius ī illo manet⁊ ip̄e in eo. Et in hoc ſcimꝰ qm̄ manet in nobis de ſpū quē dedit nobis.Agit apoſtoIIII lus de ꝟbi inMHariſſimi: nolite om̄i ſpiritui crede­ carnatiōe adre: ſꝫ probate ſpūs ſi ex deo ſint: qm̄ iungēs d̓ fal¶ Amulti pſeudo ꝓphete exierūt in mūſis ꝓphetis ⁊antixp̄o. ⁊ dedum. In hoc cognoſcitur ſpūs dei. Oīs ſpiſcribit perferitꝰ qͥ ꝯfitet̉ ih̓m xp̄m ī carne veniſſe: ex deo ctionem chaeſt. Et om̄is ſpūs qͥ ſoluit ieſum: ex deo non ritatis ac horM. FρMXad candē5 14 5. 32