Epiſtolaeſt: ⁊ hic eſt antixp̄s de quo audiſtis qm̄ veIoh̓ .18. f.nit: ⁊ nūc iam in mūdo eſt ¶ Uos ex deo eſtfilioli: ⁊ viciſtis eū qm̄ maior eſt qͥ in vob̓ ēqͣꝫ qͥ in mūdo: ⁊ ip̄i de mūdo ſunt: iō de md̓oloquunt̉: ⁊ mundus eos audit Nos ex deosͣ. i. a.ſumꝰ ¶ Qui nouit deū audit nos: qͥ nō eſt exIoh̓. .8. f.deo nō audit nos. In hͦ cogͦſcimꝰ ſpūm veritatis ⁊ ſpūm erroris. Chariſſimi: diligamusnos inuicē: qꝛ charitas ex deo eſt. Et oīs qͥdiligit ex deo natus eſt: ⁊ cognoſcit deum.Qui nō diligit nō nouit deū: qm̄ deꝰ chariIoh̓ 3. c.tas ē ¶ In hͦ apparuit charitas dei in nobis:qm̄ filiū ſuū vnigenitū miſit deus in mūdū:vt viuamus ꝑ eū. In hoc ē charitas nō qͣſinos dilexerimꝰ deū: ſed qm̄ ipſe pͥor dilexitnos ⁊ miſit filiū ſuū ꝓpiciatiōꝫ ꝓ pctīs nr̄is1. Cor. 4. d.¶ Chariſſimi ſi deꝰ dilexit nos: ⁊ nos debeEph̓. 5. a.mus alterutrū diligere. Deū nemo vidit vnPhil̓ .3. c.i. Theſ. 4. b qͣꝫ. Si diligamus inuicē: deꝰ in nob̓ manet:⁊ charitas eiꝰ in nobis ꝑfecta eſt ¶ In hͦ cogͦIoh̓ .13. g.Ioh̓ .7. f.ſcimus qm̄ in eo manemꝰ ⁊ ip̄e in nobis qm̄Ioh̓ 3 .f.de ſpūſancto ſuo dedit nob̓ ¶ Et nos vidimꝰ⁊ teſtificamur: qm̄ pater miſit filiū ſuū ſaluatorem mūdi. Quiſqꝫ ꝯfeſſus fuerit qm̄ ih̓seſt filius dei: deus in eo manet ⁊ ip̄e in deo.Et nos cognouimꝰ ⁊ credidimus charitatiquā habet deꝰ in nobis. Deus charitas eſt:⁊ qͥ manet in charitate ī deo manet: ⁊ deusin eo In hoc ꝑfecta eſt charitas dei nobiſcūvt fiduciā habeamus in die iudicij: quia ſic̄ille eſt ⁊ nos ſumus in hͦ mūdo. Timor noneſt in charitate: ſꝫ ꝑfecta charitas foras mittit timorē qm̄ timor penam habet. Qui autētimet nō eſt ꝑfectus in charitate. Nos gͦ diligamꝰ deuꝫ: qm̄ deus pͥor dilexit nos. ¶ Sꝫsͣ. 2. a.quis dixerit: qm̄ diligo deum ⁊ fratrē ſuumodierit: mendax eſt ¶ Qui em̄ nō diligit fratrem ſuū quem videt: deū quē nō videt quōgͣ. 2. b.pōt diligere ¶ Et hͦ mādatum habemꝰ a deoIoh̓ .13. g.vt qͥ diligit deū dil igit ⁊ fratrē ſuū.1Cor. 4. d.Mnis qͥ credit qm̄ ih̓s eſt xp̄us: exEph̓. 5. a.o deo natꝰ eſt. Et om̄is qͥ diligit eū qͥPhil̓. 3. c.1. Theſ. 4. b.genuit: diligit ⁊ eum qͥ natus eſt exCōtinuādo d̓eº In hoc cognoſcimꝰ qm̄ diligimus natosdilectione ꝓ dei cū deū diligamus ⁊ mādata eiꝰ faciamꝰ.ximi agit de e Hec em̄ eſt charitas dei vt mādata eius cuhi ⁊ de eiꝰna ſtodiamꝰ: ⁊ mādata eiꝰ gͣuia nō ſūt ¶ Qm̄ oēmanatiōe ꝟnifeſtatiōe ac quod natū eſt ex deo vincit mundū:: ⁊ hec ēde fiducia ha victoria que vincit mūdū: fides nr̄a. Quisbenda ī deū. eſt aūt qui vincit mūduꝫ: niſi qui credit qm̄ih̓s eſt filius dei? Hic eſt qͥ venit ꝑ aquam ⁊1. Cor. 15. 8. ſanguinem ih̓s xp̄s. Nō in aqua ſolū ſed inaqua ⁊ ſanguīe. Et fpūs eſt qͥ teſtificat̉: qm̄xp̄s eſt veritas. Qm̄ tres ſunt qͥ teſtimoniūdant in celo: pater: ꝟbum ⁊ ſpūſſanctus: ethi tres vnū ſunt. Et tres ſūt qui teſtimoniūIIdant in terra: ſpūs: aqua ⁊ ſanguis: ⁊ hi tresvnum ſunt. Si teſtimoniū hoīm accipimusteſtimoniuꝫ dei maius eſt. Qm̄ hoc eſt teſtimoniū dei qd̓ maiꝰ ē qm̄ teſtificatus eſt de filio ſuo ¶ Qui credit in filium dei: habet teſti Ioh̓. 3.f.moniū dei in ſe. Qui nō credit filio: mēdacēfacit eum qꝛ nō credit in teſtimoniū qd̓ teſtificatus eſt deus de filio ſuo. Et hoc eſt teſtimoniū qm̄ vitam eternā dedit nobis deus:⁊ hec vita in filio eius eſt. Qui habet filiumdei habet vitā: qͥ nō habet filiū dei: vitā nōhabet. Hec ſcribo vob̓ vt ſciatis qm̄ vitā habeatis eternam: qͥ creditis in nomīe filij dei.Et hec eſt fiducia quam habemꝰ ad deū: qͥaqd̓cunqꝫ petierimus ẜm voluntatē eius audit nos. Et ſcimus: qꝛ audit nos qͥcqͥd petierimus. Scimꝰ qm̄ habemꝰ petitiōes qͣs po­ Dſtulamus ab eo. Qui ſcit fratrem ſuū peccare peccatū non ad mortē: petat ⁊ dabit̉ ei vita peccanti nō ad mortem. Eſt peccatum admortē: nō ꝓ illo dico vt roget qͥs. Oīs iniqͥtas peccatū eſt: ⁊ eſt peccatū ad mortē. Scmus qꝛ om̄is qͥ natus eſt ex deo nō peccat ſꝫgeneratio dei cōſeruat eū: ⁊ malignꝰ nō tanget eum. Scimus: qm̄ ex deo ſumus: ⁊ mūdus totus in maligno poſitꝰ eſt. Et ſcimus:qm̄ filius dei venit ⁊ dedit nob̓ ſenſum vt cognoſcamus deū verū: ⁊ ſimus in vero filioeius. Hic eſt verus deꝰ ⁊ vita eterna. Filioli: cuſtodite vos a ſimulachris.Explicit epiſtola beati Iohannisapoſtoli pͥma. Incipit argumentūin epl̓am eiuſdem ſecundam.Sqꝫ a deo ad ſanctā feminā ſcribit:v vt eandem dominā nō dubitet littęris appellare eiuſdēqꝫ filijs teſtimonium ꝙ ambulent in veritate ꝑhibet.Explicit argumentū. Incipit epl̓abeati Ioh̓is apoſtoli ſcd̓a. Ca IĘnior: electe dn̄e ⁊ natis eius hort it̉ iohānPreliqͦs ego diligo in veritate: ⁊ nōad bonū ꝓſeego ſolus: ſed ⁊ oēs qͥ cogͦuer̄t quēdū et maveritatem ꝓpter veritatē q̄ ꝑ⁊ lum p̄cauendum ac ponitmanet in vob̓: ⁊ vobiſcū erit inp̄cauendi moeternū. Sit vobiſcum gr̄a miẜicordia pax a dum cū excudeo pr̄e ⁊ a xp̄o ieſu filio patris in ꝟitate et ſatiōe de brecharitate. Gauiſus ſum valde: qm̄ inueni d̓ uitate.filijs tuisⁱ ambulātes ī veritate: ſic̄ mādatūaccepimus a pr̄e. Et nunc rogo te dn̄a nontanqͣꝫ mādatū nouū ſcribēs tibi: ſꝫ qd̓ habiimus ab initio vt diligamꝰ alterutrū Et heceſt charitas vt ambulemꝰ ẜm mādata eius:hoc em̄ eſt mandatū: vt quēadmodū audiſtis ab initio in eo ambuletis: qm̄ ml̓ti ſeductores exierūt in mundū qͥ nō ꝯfitent̉ Ieſuꝫxp̄m veniſſe in carnē. Hic ē ſeductor ⁊ anti-