Cōtradicētibꝰ autē iudeis coactꝰ ſum appellare ceſarē: nō qͣſi gentē meā hn̄s aliqͥd accuſare. Propt̓ hac igit̉ cām rogaui vos videre ⁊ alloqͥ. Propter ſpem em̄ iſrl̓ catena haccircūdatꝰ ſuꝫ. At illi dixer̄t ad eū. Nos neqꝫlr̄as accepimꝰ de te a iudea: neqꝫ adueniensaliqͥs fratrum nūciauit aut locutus eſt quidde te malū. Rogamꝰ aūt a te audire q̄ ſentisNam de ſecta hac notū eſt nob̓: qꝛ vbiqꝫ eiꝯtradicit̉. Cū ꝯſtituiſſent aūt illi diē vener̄tad eū in hoſpiciū plurimi: qͥbꝰ exponebat teſtificans regnū dei: ſuadenſqꝫ eis de ieſu exlege moyſi ⁊ ꝓphetis a mane vſqꝫ ad veſperam. Et qͥdā credebant his q̄ dicebant̉: qͥdāꝟo nō credebāt. Cūqꝫ inuicē nō eſſent ꝯſentientes: diſcedebāt dicente paulo vnū v̓būQuia bn̄ ſpūſſanctꝰ locutꝰ eſt ꝑ eſaiā ꝓph̓aꝫEſaie. 6.ad pr̄es vr̄os dicens ¶ Uade ad ppl̓m iſtumMat. 13. b.⁊ dic. Aure audietis ⁊ non intelligetis: ⁊ viMar. 4. b.dentes videbitis ⁊ nō ꝑſpicietis. IncraſſaLuc̄. 8. b.tum eſt em̄ cor populi huiꝰ ⁊ auribꝰ grauiterIoh̓. 12. f.audierūt ⁊ oculos ſuos cōpreſſerūt: ne fortevideāt ocl̓is ⁊ auribꝰ audiāt ⁊ corde intelligant: ⁊ ꝯuertāt̉ ⁊ ſanem eos. Notū gͦ ſit vobis qm̄ gentibꝰ miſſum eſt hͦ ſalutare dei: etip̄i audiēt. Et cū hec dixiſſet exierunt ab eoiudei multā hn̄tes inter ſe q̄ſtionē. Manſitaūt biennio toto ī ſuo ꝯductu: ⁊ ſuſcipiebatoēs qͥ ingrediebant̉ ad eū p̄dicās regnū dei⁊ docens que ſunt de dn̄o ieſu xp̄o cū omnifiducia ſine ꝓhibitione.Explicit liber actuū apl̓oꝝ. Incipit ꝓlogus in ſeptem epiſtolas canonicas.On ita eſt ordo apd̓ grecos qͥintegre ſapiūt fidemqꝫ rectā ſectant̉ epl̓arum ſeptē: q̄ canonice nūcupant̉ ſicut in latinis codicibus inuenit̉ vt qꝛ petrꝰ eſtpͥmus in ordine apl̓orum: pͥme ſint etiā eiusepl̓e in ordine ceteraꝝ. Sed ſicut euangeliſtas dudū ad veritatis lineaꝫ correximꝰ: itahas ꝓprio ordini deo iuuante reddidimusEſt em̄ pͥma earum vna Iacobi: due Petritres Iohannis ⁊ iude vna. Que ſi ſic̄ ab eisdigeſte ſunt ita qͦꝫ ab interp̄tibꝰ fidelit̓ in latinū verterent̉ eloquiū: nec ambiguitatē legentibꝰ facerēt: nec ẜmonū ſeſe varietas impugͣret: illo p̄cipue loco vbi de vnitate trinitatis in pͥma ioh̓is epl̓a poſitū legimꝰ: ī quaetiā ab infidelibꝰ trāſlatoribꝰ multū erratuꝫeſſe a fidei ꝟitate cōperimꝰ triū tm̄mō vocabula: hoc eſt aq̄ ſanguinis ⁊ ſpūs in ip̄a ſuaeditione ponētibꝰ: ⁊ pr̄is vbiqꝫ ac ſpūs teſtimoniū omittentibꝰ: in quo maxīe ⁊ fides catholica roboratur: ⁊ pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſancti:vna diuinitatꝭ ſub̓a comprobat̉. In ceterisPrologus ī epl̓as Canonicasꝟo epl̓is qͣꝫtū a nr̄a alioꝝ diſtet editio: lectoris prudentie derelinquo. Sed tu ꝟgo chriſti euſtochiū dū a me impenſiꝰ ſcripture veritatē inqͥris meā quodāmō ſenectutē īuidorum dentibꝰ corrodendā exponis qͥ me falſarium corruptoremqꝫ ſanctarū ꝓnunciantſcripturarū. Sꝫ ego in tali oꝑe nec emulorūmeorū inuidētiā ꝑtimeſco: nec ſancte ſcripture veritatē poſcentibus denegabo.Explicit ꝓlogus in ſeptem epl̓as canonicas. Incipit argumentū in eaſdem.Acobus: petrus: iohannes: ⁊iudas ſeptē epl̓as ediderūt taꝫmyſticas qͣꝫ ſuccīctas ⁊ breuespariter ac lōgas: breues ī verbis: longas in ſententijs: vt rarus ſit qui nō in earū cecutiat lectione.Explicit argumentū in ſeptem epl̓as canonicas. Incipit argumentū in epl̓am canonicam beati Iacobi apoſtoli.Acobus apl̓s ſanctū inſtruit cleruꝫde cultura celeſtiū p̄ceptorū ⁊ regula catholice obẜuantie: ⁊ de inuictepatientie maieſtate ⁊ de reuelatiōe plurimorum: ⁊ de mendatio magiſtrorum.Explicit argumentū. Incipit epl̓a canonica beati Iacobi apoſtoli. Capl̓m IAcobus deiDocet h⁊ domini noſtri ieſu chri. pens deū necreſiſtere oſtēſti ſeruꝰ duodecim tribubꝰ eſſe temptatoque ſunt in diperſione: ſa rem ac auctorem peccati.lutem. Om̄e gaudium exatꝫ veritati aciſtimate frates mei cum in quieſcere eaꝫtemptatiōes varias incideritis: ſciētes ꝙ ꝓ audiēdo acobatio fidei vr̄e patīam oꝑat̉. ¶ Patīa āt opꝰ pere adimnpleꝑfectum habeat: vt ſitis perfecti ⁊ integri in ꝓpo. 5. a.nullo deficiētes ¶ Si qͥs aūt vr̄m indiget ſa Rho. 10. c.pientia poſtulet a deo qͥ dat oībus affiuēter 2. Cor. 8. b.⁊ nō improperat: ⁊ dabit̉ ei Poſtulet autēin fide nihil heſitās. Qui em̄ heſitat ſimil̓ ēfluctui marꝭ qͥ a vēto mouet̉ ⁊ circūfert̉ Nōgͦ eſtimet hō ille ꝙ accipiat aliquid a domīoUir duplex aīo incōſtans eſt in oībꝰ vijs ſuis. Gl̓et̉ aūt frater hūilis in exaltatōne ſua.diues aūt in hūilitate ſua: qm̄ ſicut flos fenitranſibit ¶ Exortꝰ eſt em̄ ſol cū ardore: et are/ Eccī. 14.fecit fenū ⁊ flos eiꝰ decidit: ⁊ decor vultꝰ eiEſaie 40.i. Pe. i. d.deperijt. Ita ⁊ diues in itineribus ſuis marceſcet ¶ Btūs vir qͥ ſuffert tēptationē: qm̄ cū Iob .j.ꝓbatus fu̓it accipiet coronā vite: quā repromiſit deꝰ diligentibꝰ ſe. Nemo cū tēptat̉ dicat: qm̄ a deo tēptat̉. Deꝰ em̄ ītēptator malorū eſt. Ip̄e autē neminē tēptat. Unuſqͥſqꝫꝟo tēptat̉ a ꝯcupīa ſua: abſtractꝰ ⁊ illectus
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten