liſſent de aſſon: legebāt cretā. Nō poſt ml̓tūaūt miſit ſe cōtra ip̄am ventꝰ tiphonicus: qͥvocat̉ euro aquilo Cūqꝫ arrepta eſſet nauis⁊ nō poſſet conari in ventū: data naue flatibus fercbamur. In inſulā aūt quandam decurrētes q̄ vocat̉ cauda: potuimꝰ vix obtinere ſcaphā. Qua ſublata adiutorijs vtebant̉accingentes nauem: timētes ne in ſyrtim incideret ſummiſſo vaſe ſic ferebant̉. Ualidaaūt nobis tēpeſtate iactatis: ſequenti die iactum fecerūt: ⁊ tertia die ſuis manibꝰ armamenta nauis ꝓiecerūt. Neqꝫ aūt ſole neqꝫ ſideribus apparentibus ꝑ pl̓es dies: ⁊ tempeſtate nō exigua imminēte iā ablata erat ſpesoīs ſalutis nr̄e. Et cū multa ieiunatio fuiſſettunc ſtās paulus in medio eoꝝ dixit. Oportebat qͥdem o viri audite me nō tollere a creta: lucriqꝫ facere iniuriā hanc ⁊ iacturā. Etnunc ſuadeo vob̓ bono animo eſſe. Amiſſioem̄ nullius anime erit ex nobis p̄ter nauis.¶ Aſtitit em̄ mihi hac nocte angelꝰ dei cuiuſſum ego: ⁊ cui deſeruio dicens. Ne timeaset. 23. b.paule: ceſari te oportet aſſiſtere. Et ecce donauit tibi deus om̄es qͥ nauigāt tecū. Propter qd̓ bono aīmo eſtote viri. Credo enimdeo: qꝛ ſic erit quēadmodū dictum eſt mihiIn inſulā aūt quādā oportet nos deuenire.Sꝫ poſteaqͣꝫ qͣrtadecima nox ſuꝑuenit: nauigantibꝰ nob̓ in hadria circa mediā nocteꝫſuſpicabant̉ naute apparere ſibi aliquam regionem. Qui ⁊ ſubmittētes bolidē: inuenerunt paſſus viginti: ⁊ puſilluꝫ inde ſeparatiinuenerunt paſſus qͥndecim. Timentes aūtne in aſpera loca incideremꝰ: de puppi mittētes anchoras quattuor optabant diem ficriNautis ꝟo q̄rentibꝰ fugere de naui: cū miſiſſent ſcaphā in mare ſub obtentū qͣſi inciperent a ꝓra anchoras extēdere: dixit pauluscenturioni ⁊ militibꝰ. Niſi hi in naut manſerint: vos ſalui fieri nō poteſtis. Tūc abſciderunt milites funes ſcaphe: ⁊ paſſi ſunt eā excidere. Et cū lux inciꝑet fieri rogabat paulꝰom̄es ſumere cibū dicēs Quartadecima diehodie expectantes ieiuni: nihil accipientesPropter qd̓ rogo vos acciꝑe cibū ꝓ ſalutevr̄a: qꝛ nullius vr̄m capillus de capite peribit. Et cū hec dixiſſet: ſumens panē gratiasegit deo in ꝯſpectu oīm: ⁊ cuꝫ fregiſſet cepitmāducare. Anīeqͥores āt facti oēs: ⁊ ip̄i aſſumpſerūt cibū. Eramus ꝟo vniu̓ſe aīme innaui ducēte ſeptuagintaſex. Et ſaciati ciboalleuiabāt nauem: iactātes triticum in mareCū aūt dies factus eſſꝫ terrā nō agnoſcebātſinū ꝟo quendā ꝯſiderabāt hn̄tem litus: inquem cogitabāt ſi poſſent eijcere nauem. Etcū anchoras ſuſtuliſſent cōmittebāt ſe mari.Apoſtolorumſil̓ laxantes iūcturas gub̓naculoꝝ: ⁊ leuatoartemone ẜm aure flatū tendebant ad litus.Et cū incidiſſemꝰ in locū bithalaſſum impegerūt nauē: ⁊ prora qͥdeꝫ fixa manebat īmobilis: puppis ꝟo ſoluebat̉ a vi marꝭ. Militum āt ꝯſiliū fuit vt cuſtodias occiderēt neqͥs cū enataſſet effugeret: cēturio aūt volēsẜuare paulū ꝓhibuit fieri. Iuſſitqꝫ eos quipoſſent natare emittere ſe pͥmos ⁊ euadere ⁊ad terrā exire: ⁊ ceteros alios in tabul̓ ferebant qͥſdā ſuꝑ ea q̄ de naui erāt. Et ſic factūeſt: vt oēs aīe euaderēt ad terrā. XXVIIIT cū euaſiſſemꝰ tunc cognouimꝰ qꝛmytilene inſula vocabat̉. Barbariꝟo p̄ſtabant nō modicā humanitatem nob̓. Accēſa em̄ pyra reficiebāt nos omnes: ꝓpter imbrē qͥ imminebat ⁊ frigus. Cūꝯgregaſſet aūt paulus ſarmētorū aliquātāmultitudinē ⁊ īpoſuiſſet ſuꝑ ignē: vipera acalore cū ꝓceſſiſſet inuaſit manū eiꝰ. Vt ꝟoviderūt barbari pendentē beſtiā de māu eiꝰad inuicē dicebāt. Vtiqꝫ homicida eſt hō h̓qͥ cū euaſit de mari vltio nō ſinit eum viuereEt ille qͥdē excutiens beſtiā in ignē nihil mali paſſus eſt. At illi exiſtimabant eū in tumorem ꝯu̓tendū: ⁊ ſubito caſurum ⁊ mori. Diuaūt ill̓ expectantibꝰ ⁊ videntibꝰ nihil mali ineo fieri: ꝯu̓tentes ſe dicebant cū eſſe deū. Inlocis aūt ill̓ erāt p̄dia pͥncipis inſule noīe publij qͥ nos ſuſcipiēs: triduo benigne exhibuit. Cōtigit aūt pr̄em publij febribꝰ ⁊ diſinteria vexatū iacere. Ad quē paulus intrauit:⁊ cū oraſſet ⁊ impoſuiſſet ei manus ſaluauiteū. Quo facto oēs qͥ in inſula habebāt infirmitates accedebāt ⁊ curabant̉. Qui etiā ml̓tis honoribꝰ nos honorauerūt: ⁊ nauigantibus impoſuerūt q̄ neceſſaria erāt. Poſt mēſes aūt tres nauigauimꝰ ī naui alexandrinaq̄ in inſula hyemauerat: cui erat inſigne caſtrorū. Et cū veniſſemꝰ ſiracuſam māſimusibi triduo. Inde circūlegētes deuenimꝰ regiū: ⁊ poſt vnū diē flante auſtro ſecūda dievenimꝰ putheolos: vbi inuētis fratribus rogati ſumꝰ manere apud eos dies ſeptem: etſic venimꝰ romā. Et inde cum audiſſent fratres occurrerūt nobis vſqꝫ ad appij foruꝫ: ⁊tribꝰ tabernis. Quos cū vidiſſet paulꝰ gr̄asagēs deo accepit fiduciā. Cū aūt veniſſemꝰromā ꝑmiſſuꝫ eſt paulo ꝑmanere ſibimet cūcuſtodiēte ſe milite. Poſt tertiū aūt diē conuocauit pͥmos iudeoꝝ. Cūqꝫ veniſſent dicebat eis. Ego viri fratres nihil adu̓ſus plebēfaciēs aut morē paternū: vinctꝰ ab hieroſolymis traditꝰ ſum in manꝰ romanoꝝ: qͥ cumint̓rogationē de me habuiſſent voluerūt medimittere: eo ꝙ nulla eſſet cauſa mortis ī meEe 4