EpiſtolaDeinde ꝯcupīa cū ꝯceꝑit parit pctm̄: peccatū ꝟo cū ꝯſummatū fuerit generat mortem.Nolite itaqꝫ errare fratres mei dilectiſſimi.Om̄e datū optimū ⁊ oē donū ꝑfectū deſurſum eſt deſcendēs a pr̄e luminū: apud queꝫnō ē trāſmutatio: nec viciſſitudīs obumbratio. Volūtarie em̄ genuit nos ꝟbo veritatisvt ſimꝰ initiū aliqd̓ creature eiꝰ. Scitis fratres mei dilectiſſimi ¶ Sit āt ⁊ oīs hō veloxkaiꝰ.ad audiendū: tardus aūt ad loquendum: ettardus ad irā. Ira em̄ viri iuſticiaꝫ dei noncxricia.oꝑat̉ ¶ Propter qd̓ abijciētes oēm immunEcci. 5. a.ditiā ⁊ abundantiā malicie: in māſuetudineſuſcipite inſitū v̓bū: qd̓ pōt ſaluare aīas veRho. 2. c.ſtras ¶ Eſtote āt factores ꝟbi ⁊ n̄ auditorestm̄ fallētes voſmetip̄os. qꝛ ſi qͥs auditor eſtMat. 7. gi. Eſdre.ꝟbi ⁊ nō factor h̓ comꝑabit̉ viro ꝯſiderantiActu. i. a.vultū natiuitatis ſue in ſpeculo. Conſiderauit em̄ ſe ⁊ abijt: ⁊ ſtatī oblitꝰ eſt qual̓ fuerit¶ Qui aūt ꝑſpexerit in lege ꝑfecte lib̓tatis etmāſerit in ea nō auditor obliuioſus factusſꝫ factor oꝑis: h̓ btūs ī facto ſuo erit ¶ Si qͥsi. Pe. 3. c.autē putat ſe religioſum eſſe nō refrenās linguā ſuā ſꝫ ſeducens cor ſuū. hꝰ vana eſt religio. Religio mūda ⁊ īmaculata apud deū ⁊pr̄em. hec eſt: viſitare pupillos ⁊ viduas intribulatōne eoꝝ: ⁊ immaculatū ſe cuſtodireab hoc ſeculo.Ratres mei: nolite in ꝑſonarū acceApoſtolꝰ doptōne hr̄e fidē dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i glorieEtem̄ ſi introierit in ꝯuentū vr̄m vir aureūctus non eſyſonarum acceptionē apd̓ annulū hn̄s in veſte cādida. introierit aūt ⁊deū informat pauꝑ in ſordido habitu: ⁊ intēdatꝭ in eum qͥde oꝑibus inl̓ indutꝰ eſt veſte p̄clara ⁊ dixeritꝭ ei: tu ſede h̓ficordie atqꝫbn̄. pauꝑi aūt dicatꝭ. tu ſta illic. aut ſede ſuboſtēdit fidemſine operibus ſcabello pedū meoꝝ. nōne iudicatꝭ apd̓ voſnortuā eſſe. metip̄os. ⁊ facti eſtis iudices cogitationuminiqͣrū: Audite fratres dilectiſſimi. Nonnedeꝰ elegit pauꝑes in hͦ md̓o diuites in fide ⁊heredes regni: qd̓ repromiſit deꝰ diligētibꝰſe? Vos aūt exhonoraſtis pauꝑem. Nonnediuites ꝑ potētiā oppͥmūt vos ⁊ ip̄i trahūtvos ad iudicia? Nonne ip̄i plaſphemāt bolnū nomē qd̓ īuocatū ē ſuꝑ vos? Si tn̄ legē ꝑLeul .19.ficitis regalē ẜm ſcripturas diliges ꝓximūLeui. 19.tuū ſic̄ teip̄m. bn̄ facitꝭ Iſi aūt ꝑſonā accipitꝭAho. .b.pctm̄ oꝑamī. redarguti a lege qͣſi trāſgreſſoEph̓. 6. bres. Quicūqꝫ aūt totā legem ẜuauerit. offenCol̓. 3. d.Actu. 10. c. dat aūt in vno factus eſt oīm reꝰ. Qui enimi. Pe. 1. c.dixit: nō mechaberis dixit ⁊ nō occides. Ꝙſi nō mechaberis: occides aūt: factꝰ es tranſgreſſor legis ¶ Sic loqͥmī ⁊ ſic facite: ſicut ꝑlegē lib̓tatis incipiētes iudicari. Iudiciū eiſine miſericordia illi: qͥ nō facit miſericordiā.Suꝑexaltat aūt miẜicordia iudiciū. Quidꝓderit fr̄es mei ſi fidē qͥs dicat ſe hr̄e: oꝑa ātIacobinō habeat? Nunqͥd poterit fides ſaluare eūSi autē frater ⁊ ſoror nudi ſint: ⁊ indigeant̉victu qͦtidiano: dicat aūt aliqͥs ex vob̓ illisite in pace calefacimī ⁊ ſaturamī: nō dederitis aūt eis q̄ neceſſaria ſunt corꝑi: qͥd ꝓderitSic ⁊ fides ſi nō habeat oꝑa: mortua eſt ī ſemetip̄a. Sed dicet qͥs Tu fidē habes: ⁊ egooꝑa habeo. Oſtende mihi fidē tuā ſine operibus: ⁊ ego oſtendā tibi ex oꝑbꝰ fidē meaꝫTu credis qm̄ vnꝰ eſt deus: bn̄ facis. Et demones credūt ⁊ ꝯtremiſcūt. Vis aūt ſcire o Dhō inanis: qm̄ fides ſine operibus ocioſa ē.Abraam pat̓ noſter nōne ex oꝑibꝰ iuſtificatus eſt offerēs yſaac filiū ſuū ſuꝑ altare? Uides qm̄ fides cooꝑabat̉ oꝑbꝰ illiꝰ: ⁊ ex operibus fides ꝯſummata eſt? Et ſuppleta ē ſcriptura dicēs. ¶ Credidit abraā deo ⁊ repula? Sen̄. 15.tum eſt illi ad iuſticiā: ⁊ amicꝰ dei appellatꝰ Gal̓. 3. a.eſt. Uidetis qm̄ ex oꝑibꝰ iuſtificat̉ hō: ⁊ nō Ab̓o. 4. a.ex fide tm̄. ¶ Sil̓r ⁊ raab me̓trix: nōne ex oꝑ Ioſue. 2.bus iuſtificata ē ſuſcipiēs nūcios ⁊ alia viaeijciens. Sicut em̄ corpus ſine ſpū mortuūeſt: ita fides ſine oꝑbus mortua eſt. IIIOlite plures magiſtri fieri frēs mei An ſcientes qm̄ maius iudiciū ſumitis. Oſtēdit apoIn multis em̄ offendimus oēs ¶ Siſtolꝰ mala exvicio līgue ꝓqͥs in verbo nō offendit: hic ꝑfectus eſt Vll̓. neniētia tamPoteſt etiam freno circūducere totū corpꝰ. in ſcīa ꝙͣ ī cōSi autē equis frena in ora mittimus ad con muni vita. diſentiendū nobis omne corpus illoꝝ circūfeſtinguens ſcientiam munrimus. Et ecce naues cum magne ſint ⁊ a ve danam et ditis validis minētur: circūferunt̉ autē a mo­ uinam.dico gubernaculo vbi impetus dirigētis vo Eccī. 19.luerit. Ita ⁊ lingua modicū qͥdem membrūet. 25.eſt ⁊ magna exaltat Ecce quātꝰ ignis qͣꝫ magnam ſiluam incendit. Et lingua ignis eſt:vniuerſitas iniquitatis. Lingua conſtituit̉in membris noſtris que maculat totū corpꝰ⁊ inflammat rotā natiuitatis noſtre inflāmata a gehenna. Omnis em̄ natura beſtiarum⁊ volucrū ⁊ ſerpentiū ⁊ ceterorū domantur⁊ domita ſunt a natura humana: linguā aūtnullus hominū domare poteſt Inquietummalū plena veneno mortifero. In ip̄a beneCdicimus deū ⁊ patrē: ⁊ in ip̄a maledicimushomīes qͥ ad imaginem ⁊ ſimilitudinem deifacti ſunt. Ex ip̄o ore ꝓcedit bn̄dictio ⁊ maledictio Nō oportet fratres mei hec ita fieriNunqͥd fons de eodē foramīe emanat dulcem ⁊ amaram aquā Nunqͥd poteſt fratresmei ficus vuas facere: aut vitis ficꝰ? Sic neqꝫ ſalſa dulcē poteſt facere aquā Quis ſapiens ⁊ diſciplinatꝰ int̓ vos? Oſtēdat ex bōaꝯuerſatione operationē ſuā in māſuetudineſapīe. Ꝙ ſi zelū amarū habetis: ⁊ ꝯtentiōesſint in cordibꝰ vr̄is: nolite gloriari ⁊ mendaEc 5