Actustudo iudeoꝝ interpellauit me hieroſolymispetētes ⁊ acclamātes: non oportere eū viuere amplius. Ego ꝟo cōperi nihil dignū morte eū admiſiſſe. Ip̄o hoc autē appellante: adauguſtū iudicaui mittere. De quo quid certum ſcribā dn̄o non habeo: ꝓpter qd̓ ꝑduxieū ad vos ⁊ maxīe ad te rex agrippa: vt interrogatiōe facta habeā qͥd ſcribā. Sine ratiōeem mihi videt̉ mittere vinctū ⁊ cauſas eiusnon ſignificare.XXVIGrippa ꝟo ad paulū ait. Permittitit̉ tibi loqui ꝓ temetip̄o. Tūc paulus extenta manu cepit rationē reddere. Deom̄ibꝰ qͥbus accuſor a iudeis rex agrippa eſtimo me beatū apud te: cū ſim defenſurus mehodie: maxime te ſciente om̄ia que apud iudeos ſunt ꝯſuetudines ⁊ q̄ſtiones ꝓpter qd̓obſecro patient̓ me audias. Et qͥdem vitammeā a iuuētute q̄ ab initio fuit in gēte mea inhieroſolymis nouerūt om̄es iudei: p̄ſciētesme ab initio ſi velint teſtimoniū ꝑhibere: qͦniam ẜm certiſſimā ſectā nr̄e religionis vixiphariſeꝰ Et nūc in ſpe q̄ ad pr̄es nr̄os repromiſſionis facta eſt adeo ſto iudicio ſubiectꝰ:in qͣ duodecim tribꝰ nr̄e nocte ⁊ die deẜuientes ſperāt deuenire. De qͣ ſpe accuſor a iudeis rex. Quid incredibile iudicat̉ apd̓ vos ſideus mortuos ſuſcitat? Et ego qͥdeꝫ eſtimaueram me adu̓ſus nomē ieſu nazareni debere multa ꝯtraria agere qd̓ feci hieroſolymisEt ml̓tos ſāctoꝝ ego in carceribus incluſi apͥncipibꝰ ſacerdotū ptāte accepta: ⁊ cū occiderent̉ detuli ſententiā. Et ꝑ oēs ſynagogaſfrequent̓ puniēs eos: cōpellebā plaſphemare: ⁊ ampliꝰ inſaniēs ī eos: ꝑſeq̄bar vſqꝫ ī exteras ciuitates. In qͥbus dū irem damaſcuꝫcū ptāte ⁊ ꝑmiſſu pͥncipū ſacerdotū: die media in via vidi rex de celo ſupra ſplendoremſol̓ circūfulſiſſe me lumē ⁊ eos qͥ mecū ſimulerāt om̄es nos cū decidiſſemꝰ in t̓raꝫ audiuivocē loquentē mihi hebreica lingua ¶ Sau8. 9. a.le ſaule qͥd me ꝑſequeris. Durū eſt tibi ꝯtraet. 22. b.ſtimuluꝫ calcitrare? Ego aūt dixi. Quis esdn̄e? Dn̄s aūt dixit. Ego ſum ih̓s nazarenꝰquē tu ꝑſequeris. Sꝫ exurge: ⁊ ſta ſupra pedes tuos Ad hoc em̄ apparui tibi vt ꝯſtituāte miniſtrū ⁊ teſtē eorū q̄ vidiſti: ⁊ eorū quibus apparebo tibi eripiēs te de popul̓ ⁊ gētibus ī qͣs nūc ego mitto te aꝑire ocl̓os eorūvt conu̓tant̉ a tenebris ad lucē: ⁊ de poteſtate ſathane ad deū vt accipiāt remiſſionē peccatorū ⁊ ſortē inter ſanctos ꝑ fidem q̄ ē in meUn̄ rex agrippa nō fui incredulus celeſti viſioni: ſed his qͥ ſunt damaſci pͥmū ⁊ hieroſolymis ⁊ in oēm regionē iudee: ⁊ gētibꝰ annūciabam vt pnīam agerēt: ⁊ ꝯu̓terent̉ ad deūdigͣ pnīa oꝑa faciētes hac ex cā me iudei cūeſſem in tēplo cōp̄henſuꝫ tēptabant volētesme int̓ficere. Auxilio aūt adiutꝰ dei vſqꝫ inhodiernū diē ſto teſtificans minori atqꝫ maiori: nihil exͣ dicēs qͣꝫ ea q̄ ꝓph̓e locuti ſūt futura eē ⁊ moyſes: ſi paſſibil̓ xp̄s: ſi pͥmꝰ ex reſurrectiōe mortuoꝝ lumen annūciaturꝰ eſtppl̓o ⁊ gentibꝰ. Hec loquēte eo ⁊ ratiōem reddente feſtus magͣ voce dixit. Inſanis pauleMulte te lr̄e ad inſaniā ꝯu̓tunt. Et paulusnō inſanio inqͥt optīe feſte ſed ꝟitatꝭ ⁊ ſobrietatis ꝟba eloquor. Scit em̄ de his rex: adquē ⁊ ꝯſtanter loquor. Latere eniꝫ eū nihilhorū arbitror Neqꝫ em̄ in angulo qͥcqͣꝫ hoꝝgeſtum eſt. Credis rex agrippa prophetis:Scio qꝛ credis. Agrippa autē ad paulū. Inmodico ſuades me chriſtianū fieri. Et paulꝰOpto apud deū ⁊ in modico ⁊ in magno nōtm̄ te: ſed etiā oēs qͥ audiūt hodie fieri talesqͣlis ⁊ ego ſuꝫ: exceptꝭ vincul̓ his Et exurrexit rex ⁊ p̄ſes ⁊ bernice ⁊ qͥ aſſiſtebāt eis. Etcū ſeceſſiſſent: loq̄bant̉ ad inuicē dicētes: qꝛnihil morte aut vinculis dignuꝫ qͥd fecit hōiſte. Agrippa āt feſto dixit. Dimitti poterathō hic: ſi nō appellaſſet ceſarem. XXVIIT aūt iudicatū ē nauigare eū in itav liam ⁊ tradi paulū cum reliqͥs cuſtodijs centurioni noīe iulio cohortisauguſte: aſcēdentes nauē hadrumētinā incipiētē nauigare circa aſie loca ſuſtulimꝰ ꝑſeuerāte nobiſcū ariſtarcho macedonie theſſalonicenſe. Sequēti aūt die venimꝰ ſidonemHumane aūt tractans iulius paulū ꝑmiſitad amicos ire: ⁊ curā ſui agere Et inde cumſuſtuliſſemꝰ ſubnauigauimꝰ cyprū ꝓpt̓a ꝙeſſent venti ꝯtrarij. Et pelagus cilicie ⁊ paphilie nauigātes venimꝰ lyſtrā q̄ eſt lytie: etibi inueniens centurio nauē alexandrinā nauigantē in italiā: tranſpoſuit nos in eam. Etcū multis diebꝰ tarde nauigaremꝰ ⁊ vix deueniſſemus ꝯtra gnydū ꝓhibēte nos ventoadnauigauimꝰ crete iuxͣ ſalmonem. Et vixiuxͣ nauigātes venimꝰ in locū quēdā qͥ vocatur boniportuſ: cui iuxͣ erat ciuitas thalaſſaMl̓to aūt tꝑe ꝑacto ⁊ cū iā nō eſſet tuta nauigatio eo ꝙ ieiuniū iam p̄teriſſet: cōſolabatur eos paulꝰ dicēs eis. Uiri: video qm̄ cuꝫiniuria ⁊ ml̓to dāno nō ſolū oneris ⁊ nauisſꝫ etiā aīarū noſtrarū incipit eſſe nauigatio.Centurio aūt gub̓natori ⁊ nauclero magiscredebat qͣꝫ his q̄ a paulo dicebant̉. Et cuꝫaptꝰ portꝰ nō eēt ad hyemandū plurimi ſtatuerūt ꝯſiliū nauigare inde ſi quo mō poſſētdeueniētes phenicē hyemare portū crete reſpicientē ad africū ⁊ ad chorū. Aſpirāte aūtauſtro eſtimātes: ꝓpoſitū ſe tenere cū ſuſtu-