ꝓuidentiā ſꝑ ⁊ vbiqꝫ ſuſcipimus optīe felixcū oī gͣtiarūactōne. Ne diutiꝰ aūt te ꝓtrahāoro breuit̓ audias nos ꝓ tua clementia. Inuenimus hūc hoīem peſtiferū ⁊ ꝯcitantē ſeditionē oībus iudeis in vniu̓ſo orbe ⁊ autoremſeditiōis ſecte nazarenoꝝ: qͥ etiā tēplumviolare conatꝰ ē: quē ⁊ app̄hēſum voluimꝰẜm legē nr̄am iudicare. Suꝑueniēs aūt tribunus lyſias cū vi magͣ eripuit eū de manibus nr̄is iubēs accuſatores eiꝰ ad te venirea qͦ poteris ip̄e iudicās de oībꝰ iſtis cognoſcere de qͥbus nos accuſamus eū Adiecerūtaūt ⁊ iudei: dicētes hec ita ſe hr̄e Rn̄dit aūtpaulus annuēte ſibi p̄ſide dicere. Ex multiſannis te eſſe iudicē gēti huic ſciēs: bono aīoꝓme ſatiſfaciā. Potes em̄ cognoſcere qꝛ nōplꝰ ſunt mihi dies qͣꝫ duodecī ex quo aſcēdiadorare in hierl̓m: ⁊ neqꝫ in tēplo inuenerūtme cū aliquo diſputante: aut ꝯcurſuꝫ faciētem turbe neqꝫ in ſynagogis neqꝫ in ciuitateneqꝫ ꝓbare p̄nt tibi d̓ qͥbus nūc me accuſātConniteor aūt hͦ tibi ꝙ ẜm ſectā quam dicūthereſim ſic deẜuio pr̄i ⁊ deo meo: credēs oībus que in lege ⁊ ꝓphetis ſcripta ſunt: ſpeꝫhn̄s in deū quam ⁊ hi ip̄i expectant reſurrectionem futurā iuſtoꝝ ⁊ iniquoꝝ In hoc ⁊ip̄e ſtudeo ſine offendicl̓o ꝯſcīam hr̄e ad deū⁊ ad hoīes ſꝑ. Poſt ānos aūt plures elemoſynas facturus in gentē meā veni: ⁊ oblationes ⁊ vota: in quibꝰ inuenerūt me purificatum in tēplo: nō cū turba neqꝫ cū tuml̓tu Etapp̄henderūt me clamātes ⁊ dicētes. Tolleinimicū noſtrū. Quidā aūt ex aſia iudei qͦsoportebat apud te p̄ſto eſſe ⁊ accuſare ſi qͥdhaberent adu̓ſum me: aut hi ip̄i dicant ſi qͥdinuenerūt in me iniqͥtatis cū ſtem in ꝯcilio:niſi de vna hac ſolūmō voce qͣ clamaui intereos ſtans: qm̄ de reſurrectiōe mortuoꝝ egoiudicor hodie a vob̓. Diſtulit aūt illos felixcertiſſime ſciens de via hac dicens. Cum tribunus lyſias deſcenderit audiā vos. Iuſſitqꝫ centurioni cuſtodire eū ⁊ hr̄e requiē: necquemqͣꝫ de ſuis ꝓhibere mīſtrare ei. Poſtaliquot aūt dies veniens felix cum druſillavxore ſua q̄ erat iudea vocauit paulū: ⁊ audiuit ab eo fidem q̄ eſt in xp̄m ih̓m. Diſputāte aūt illo de iuſticia ⁊ caſtitate ⁊ de iudiciofuturo: tremefactus felix rn̄dit. Qd̓ nunc attinet: vade: tꝑe aūt oportuno accerſiam te:ſiml̓ ⁊ ſperās ꝙ peccunia ei daret̉ a paulo ꝓpter qd̓ ⁊ frequenter accerſiens eū loquebat̉cū eo. Biennio aūt expleto: accepit ſucceſſorem felix portiū feſtū. Volēs aūt gr̄am p̄ſtare iudeis felix: reliqͥt paulū vinctū.¶ Eſtus gͦ cū veniſſet ī ꝓuinciā XXVpꝰ triduū aſcēdit hieroſolymā a ceſaApoſtolorumrea. Audierūtqꝫ eū pͥncipes ſacerdotū ⁊ primi iudeoꝝ aduerſus paulū: ⁊ rogabant euꝫpoſtulantes gr̄am adu̓ſus eū vt iuberet perduci eū in hierl̓m inſidias tendētes vt interficerent eū in via. Feſtus aūt reſpondit ẜuari qͥdem paulū in ceſarea: ſe aūt maturiꝰ profecturū. Qui gͦ in vobis ait potētes ſunt deſcendētes ſimul ſi qd̓ eſt in viro crimen accuſent eum. Demoratus aūt inter eos dies nōamplius qͣꝫ octo aūt decē deſcendit ceſareaꝫ⁊ altera die ſedit ꝓ tribunali: ⁊ iuſſit pauluꝫadduci. Qui cū ꝑductꝰ eſſet: circūſteterunteū qͥ ab hieroſolyma deſcēderāt iudei: multas ⁊ gͣues cauſas obijciētes qͣs nō poterātꝓbare: paulo rationē reddēte: qm̄ neqꝫ in legem iudeoꝝ neqꝫ in templū neqꝫ in ceſaremqͥcqͣꝫ peccaui Feſtus aūt volens gr̄am p̄ſtare iudeis: rn̄dens paulo dixit. Vis hieroſolymam aſcēdere: ⁊ ibi de his iudicari apudme? Dixit aūt paulus. Ad tribunal ceſarisſto: ibi me oportet iudicari. Iudeis nō nocui: ſicut tu meliꝰ noſti. Si em̄ nocui aūt dignum morte aliqͥd feci: non recuſo mori. Siꝟo nihil eſt eoꝝ q̄ hi accuſant me: nemo poteſt me ill̓ donare. Ceſarem appello. Tunc feſtus cū concilio locutꝰ rn̄dit. Ceſarē appellaſti: ad ceſarem ibis. Et cū dies aliquot trāſacti eſſent agrippa rex ⁊ bernice deſcenderūtceſareā ad ſalutandū feſtū. Et cū dies pl̓esibi morarent̉: feſtus regi indicauit de paulodicens. Uir qͥdā eſt derelictꝰ a felice vinctꝰde qͦ cū eſſet hicroſolymis adierunt me pͥncipes ſacerdotū ⁊ ſeniores iudeoꝝ poſtulātes adu̓ſus illū dānationē Ad qͦs rn̄di: quianon eſt romanis ꝯſuetudo donari aliquemhoīem pͥuſqͣꝫ is qͥ accuſat̉ p̄ſentes habeat accuſatores: locūqꝫ defendendi accipiat ad abluenda crimīa q̄ ei obijciunt̉. Cū gͦ huc ꝯueniſſent ſine vlla dilatiōe in ſequēti die ſedēsꝓ tribunali iuſſi adduci virū De quo cū ſtetiſſent accuſatores nullā cām deferebāt de qͥbus ego ſuſpicabar malū: q̄ſtiones ꝟo qͣſdade ſua ſuꝑſtitiōe habebāt adu̓ſus eum: ⁊ deqͦdā ieſu defuncto quē affirmabat paulꝰ viuere. Heſitās aūt ego de hmōi q̄ſtione dicebam ſi vellet ire hieroſolymaꝫ ⁊ ibi iudicaride iſtis. Paulo aūt appellāte vt ẜuaret̉ auguſti cognitiōi: iuſſi ẜuari eū donec mittameū ad ceſarē. Agrippa autē dixit ad feſtum.Uolebā ⁊ ip̄e hoīem audire. Cras inqͥt audies eū Altera aūt die cum veniſſet agrippa⁊ bernice cū multa ambitiōe: ⁊ introiſſent inauditoriū cū tribunis ⁊ virꝭ pͥncipalibꝰ ciuitatis iubente feſto adductꝰ eſt paulꝰ. Et dixit feſtus. Agrippa rex ⁊ oēs qͥ ſil̓ adeſtꝭ nobiſcū viri: videtis hūc hoīem de qͦ oīs ml̓tiEe 3
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten