Actusſua: ⁊ puluerem iactantibꝰ in aere̓: iuſſit tribunus induci eū in caſtra ⁊ flagell̓ cedi ⁊ torqueri eū: vt ſciret ꝓpter quam cām ſic acclamarent ei. Et cum aſtrinxiſſet eū loris dixitaſtanti ſibi centurioni paulus. Si hoīem romanū ⁊ indēnatū licet vob̓ flagellare? Quoaudito centurio acceſſit ad tribunū: ⁊ nūciauit ei dicens. Quid acturꝰ es. Hic em̄ hō ciuis romanus eſt. Accedēs aūt tribunus dixit illi. Dic mihi ſi tu romanꝰ es: At ille dixit. Etiā. Et rn̄dit tribunꝰ. Ego ml̓ta ſūmaciuilitatem hanc cōſecutus ſum. Et paulusait. Ego aūt ⁊ natꝰ ſum. Protinꝰ gͦ diſceſferunt ab illo qͥ eum torturi erant. Tribunꝰ qͦtinuit poſtqͣꝫ reſciuit qꝛ ciuis romanus eſſet⁊ qꝛ alligaſſet eū. Poſtera aūt die volēs ſcire diligentiꝰ qua ex cā accuſaret̉ a iudeis ſoluit eū: ⁊ iuſſit ſacerdotes ꝯuenire ⁊ oē concilium: ⁊ ꝓducens paulū ſtatuit inter illos.Ntendens aūt in cōciliū XXIIIpaulus ait. Uiri fratres: ego oī conſciētia bona ꝯuerſatus ſum an̄ deuꝫvſqꝫ in hodiernū diē Princeps aūt ſacerdotum ananias p̄cepit aſtantibꝰ ſibi percutereos eius. Tunc paulꝰ dixit ad eū. Percutiette deus paries dealbate. Et tu ſedens iudicas me ẜm legē ⁊ ꝯtra legeꝫ iubes me ꝑcutiEt qͥ aſtabant dixerūt. Summū ſacerdoteꝫdei maledicis? Dixit aūt paulus. Neſciebafratres: qꝛ pͥnceps eſt ſacerdotū. ScriptumExodi. 22.eſt em̄ ¶ Principē populi tui nō maledices.Sciens aūt paulus qꝛ vna ꝑs eēt ſaduceorum ⁊ altera phariſeorū exclamauit ī ꝯcilio.Phil̓. 3. a.¶ Uiri fratres: ego phariſeus ſum: filiꝰ phariſeorū. De ſpe ⁊ reſurrectiōe mortuoꝝ egoiudicor Et cū hec dixiſſet: facta eſt diſſenſiointer phariſeos ⁊ ſaduceos ⁊ ſoluta eſt mulMat. 22. d. titudo ¶ Saducei aūt dicunt nō eſſe reſurrectionē mortuoꝝ: neqꝫ angelū neqꝫ ſpiritumphariſei aūt vtraqꝫ ꝯfitent̉. Factus eſt aūtclamor magnꝰ ⁊ exurgentes qͥdaꝫ phariſeorum pugnabāt dicentes. Nihil mali inuenimus in hoīe iſto. Quid ſi ſpūs locutꝰ eſt eiaut angelus? Et cū magͣ diſſenſio facta eſſettimens tribunꝰ ne diſcerperet̉ paulꝰ ab ip̄isiuſſit milites deſcendere ⁊ raꝑe eū de mediojͣ. 27. c.eorū: ac deducere eū in caſtra ¶ Sequēci aūtnocte aſſiſtens ei dn̄s ait. Cōſtans eſto. Sic̄em̄ teſtificatꝰ es de me in hierl̓m: ſic te oportet ⁊ rome teſtificari. Facta aūt die colleger̄tſe qͥdam ex iudeis ⁊ deuouerunt ſe dicentesneqꝫ manducaturos neqꝫ bibituros donecocciderēt paulū. Erāt aūt plus qͣꝫ qͣdraginta viri qͥ hanc ꝯiurationē fecerāt: qͥ acceſſerunt ad pͥncipē ſacerdotū ⁊ ſeniores: ⁊ dixerūt. Deuotiōe deuouimꝰ nos nihil guſtaturos dōec occidamꝰ paulū. Nūc gͦ vos notūfacite tribuno cū concilio: vt ꝓducat illū advos tāqͣꝫ aliqͥd certiꝰ cognituri de eo. Nosꝟo pͥuſqͣꝫ appropiet ꝑati ſumꝰ int̓ficere illū.Ꝙ cū audiſſet filiꝰ ſororis pauli inſidias: venit ⁊ intrauit in caſtra: nunciauitqꝫ PauloUocās aūt paulus ad ſe vnū ex cēturionibꝰait: adoleſcētē hunc adduc ad tribunū. Habet em̄ aliqͥd indicare illi. Et ille qͥdem aſſumēs eū: duxit ad tribunū ⁊ ait. Uinctꝰ paulus rogauit me hunc adoleſcētē ꝑducere adte: hn̄tem aliqͥd loqui tibi. App̄hendes aūttribunus manū illius ſeceſſit cum eo ſeorſuꝫ⁊ interrogauit illū. Quid eſt qd̓ habes indicare mihi? Ille aūt dixit. Iudeis ꝯuenit rogarete vt craſtina die ꝓducas paulū in conciliū quaſi aliqͥd certiꝰ inqͥſituri ſint de illo:tu ꝟo ne crediderꝭ ill̓. Inſidiant̉ em̄ ei ex eisviri amplius qͣꝫ qͣdragīta qͥ ſe deuouerūt nōmanducare neqꝫ bibere donec interficiāt eū⁊ nunc parati ſunt expectātes ꝓmiſſum tuūTribunꝰ igit̉ dimiſit adoleſcentē p̄cipiensei ne cui loqueret̉: qm̄ hec nota ſibi feciſſet.Et vocatis duobꝰ centurionibus: dixit illisParate milites ducētos vt eāt vſqꝫ ceſareā⁊ eqͥtes ſeptuaginta ⁊ lācearios ducentos atertia hora noctis ⁊ iumēta p̄parate: vt īponentes paulū ſaluū ꝑducerent ad felicē preſidem. Timuit em̄ ne forte raꝑent eū iudei:⁊ occiderent: ⁊ ip̄e poſtea calumniā ſuſtineret: tanqͣꝫ accepturus pecuniā: ſcribēs ei epiſtolam ꝯtinētē hec. Claudiꝰ lyſias: optimo Dp̄ſidi felici ſalutē. Uirū hunc cōprehenſuma iudeis ⁊ incipientē interfici ab eis ſuꝑueniens cuꝫ exercitu eripui: cognito: qꝛ romanꝰeſt: volenſqꝫ ſcire cām quā obijciebāt illi: deduxi eum in ꝯciliū eorū. Quē inueni accuſari de q̄ſtionibꝰ legis ip̄oꝝ: nihil ꝟo dignummorte aut vinculis hn̄tem crimē Et cū mihiplatum eſſet de inſidijs qͣs parauerāt illi: miſi eum ad te: denunciās ⁊ accuſatoribꝰ vt dicant apd̓ te. Uale. Milites ꝟo ẜm p̄ceptūſibi aſſumentes paulū duxerūt ꝑ noctē ī antipatridē: ⁊ poſtera die dimiſſis eqͥtibꝰ vt cūeo irēt: reu̓ſi ſūt ad caſtra. Qui cū veniſſentceſareā ⁊ tradidiſſent epl̓am p̄ſidi: ſtatuerūtan̄ illū ⁊ paulū. Cū legiſſet aūt ⁊ int̓rogaſſetde qͣ ꝓuincia eſſet: ⁊ cogͦſcēs qꝛ de cilicia: audiam te inqͥt cū accuſatores tui venerīt Iuſſitqꝫ ī p̄torio herodis cuſtodiri eū. XXIIII AOſt qͥnqꝫ aūt dies deſcēdit pͥncepsſacerdotū ananias cū ſenioribus qͥbuſdā ⁊ tertullo qͦdam oratore: quiaudierūt p̄ſidem adu̓ſus paulum. Et citatopaulo: cepit accuſare tertullꝰ dicēs. Cum inml̓ta pace agamꝰ ꝑ te: ⁊ ml̓ta corrigāt̉ ꝑ tuā