exceperūt nos fratres. Sequenti aūt die intrōibat paulꝰ nobiſcū ad iacobū: oēſqꝫ collecti ſūt ſeniores Quos cū ſalutaſſꝫ: narrabatꝑ ſingula q̄ deus feciſſet in gentibus ꝑ miniſterium illius. At illi cū audiſſent magnificabant deū dixeruntqꝫ ei. Uides frater qͦt milia ſunt in iudeis qͥ crediderūt: ⁊ oēs emulatores ſunt legis. Audierūt aūt de te: quia diſceſſionem doceas a moyſe eorum qͥ ꝑ gētesſunt iudeorū: dicens non debere eos circūcidere filios ſuos neqꝫ ẜm ꝯſuetudinem ingredi. Quid gͦ eſt? Vtiqꝫ oportet ꝯuenire multitudinem. Audiēt em̄ te ſuꝑueniſſe. Hoc ergo fac qd̓ tibi dicimꝰ. Sunt nob̓ viri qͣttuorvotū habētes ſuꝑ ſe. His aſſumptis ſanctificate cū illis: ⁊ īpende in illis vt radāt capita⁊ ſciant oēs: qꝛ q̄ de te audierūt falſa ſunt: ſꝫambulās ⁊ ip̄e cuſtodieris legē. De his aūtqͥ crediderunt ex gentibus nos ſcripſimꝰ iudicantes: vt abſtineant ſe ab idolis īmolato⁊ ſanguine ⁊ ſuffocato ⁊ fornicatione. Tuncpaulus aſſumptis viris poſtera die purificatus cū illis intrauit in templū annūcians expletionē dierū purificatōnis: donec offerret̉ꝓ vnoquoqꝫ eorū oblatio. Cum aūt ſeptemdies ꝯſūmarentur hi qui de aſia erant cumvidiſſent eum in templo ꝯcitauerūt omnemppl̓m: ⁊ iniecerūt ei manus clamantes. Uiriiſraelite adiuuate. Hic eſt hō qͥ adu̓ſus ppl̓m⁊ legem ⁊ locū hunc oēs vbiqꝫ docēs: inſuꝑ⁊ gentiles induxit in templū: ⁊ violauit ſanctum locū iſtū. Uiderāt em̄ trophimū epheſium in ciuitate cū ip̄o: quē eſtimauerūt qm̄in templū introduxiſſet paulus. Cōmotaqꝫeſt ciuitas tota: ⁊ facta eſt concurſio populiEt apprehendētes paulū trahebāt eū extratemplū ⁊ ſtatim clauſe ſunt ianue. Querētibus aūt eum occidere: nunciatū eſt tribunocohortis: qꝛ tota cōfundit̉ hierl̓m. Qui ſtatim aſſumpits militibus ⁊ centurionibꝰ decurrit ad illos. Qui cuꝫ vidiſſent tribunū ⁊milites: ceſſauerūt ꝑcutere paulū. Tunc accedens tribunus app̄hendit euꝫ ⁊ iuſſit alligari cathenis duabus: ⁊ interrogabat quiseſſet: ⁊ qͥd feciſſet. Alij aūt aliud clamabantin turba. Et cū non poſſet certū cognoſcerep̄ tumultū: iuſſit duci eū in caſtra. Et cuꝫ veniſſet ad gͣdus: contigit vt portaret̉ a militibus ꝓpter vim populi. Seq̄bat̉ em̄ ml̓titudo populi clamās: tolle eū Et cū cepiſſet induci in caſtra paulus: dicit tribuno Si licetmihi loqͥ aliqͥd ad te? Qui dixit ei grece: noſti. Nōne tu es egyptiꝰ qͥ an̄ hos dies tumultum concitaſti: ⁊ eduxiſti in deẜtū qͣtuor milia viroꝝ ſiccariorū? Et dixit ad eū paulus.Ego hō ſum quidē iudeꝰ a tharſo cilitie: nōApoſtotorumignote ciuitatis municeps. Rogo aūt te ꝑmitte mihi loqui ad ppl̓m Et cū ille ꝑmiſiſſetpaulus ſtans in gradibus annuit manu adplebem: ⁊ magno ſilentio facto: allocutus ēlingua hebrea dicens.XXII.Iri fratres. ⁊ patres: audite quā adYvos nūc reddorationē. Cū audiſſētaūt qꝛ hebrea lingua loquit̉ ad illoſmagis p̄ſtiterūt ſilentiū. Et dixit. Ego ſumvir iudeꝰ natꝭ tharſo cilicie: nutritus autemin iſta ciuitate ſecus pedes gamilielis eruditus iuxͣ ꝟitatē paterne legis emulator legissͣ. 8. a.ſicut ⁊ vos oēs eſtis hodie Iqui hanc viamet. 9. a.ꝑſecutus ſum vſqꝫ ad mortē alligans ⁊ tradēs in cuſtodias viros ac mulieres ſicut pͥnceps ſacerdotuꝫ mihi teſtimonium reddit ⁊oēs maiores natu: a quibꝰ ⁊ epl̓as accipiēsad frēs damaſcū ꝑgebam vt adducerē indevinctos in hierl̓m vt punirent̉. Factū ē autem eunte me et appropinquante Damaſcomedia die: ſubito de celo circūfulſit me luxcopioſa: ⁊ decidēs in t̓rā audiui vocē d̓ celosͣ. 9. a.dicentē mihi ¶ Saule ſaule qͥd me ꝑſequerꝭ? Co2. 15. b.Ego aūt reſpōdi. Quis es dn̄ę? Dixitqꝫ ad gal. i. c.me. Ego ſum ieſus nazarenꝰ: quē tu ꝑſequęris. Et qͥ mecum erāt lumen qͥdem viderūt:vocē aūt eius nō audierunt qͥ loq̄bat̉ mecū.Et dixi. Quid faciam dn̄e? Bn̄s autē dixitad me. Surgēs vade damaſcū: ⁊ ibi tibi dicetur de oībus q̄ te oporteat facere Et cū nōviderē p̄ claritate luminis illius: ad manusdeductus a comitibꝰ: veni damaſcum. Ananias aūt qͥdam vir ẜm legē teſtimoniū hn̄sab omnibus cohabitantibꝰ iudeis: veniensad me ⁊ aſtās dixit mihi. Saule frat̓ reſpiceEx ego eadem hora reſpexi in eū. At ille dixit. Deus patrū noſtroruꝫ p̄ordinauit te vtcognoſceres voluntatē eiꝰ: vt videres iuſtū⁊ audires vocem ex ore eiꝰ: qꝛ eris teſtis illius ad omēs hoīes eorū q̄ vidiſti ⁊ audiſtiEt nunc qͥd moraris: Exurge ⁊ baptizare ⁊abluere pctā tua inuocato noīe ip̄iꝰ. Factūeſt aūt reuertenti mihi in hierl̓m: ⁊ oranti intemplo: fieri me in ſtupore mentis ⁊ vidē illum dicentē mihi. Feſtina ⁊ exi velociter exhierl̓m: qm̄ nō recipient teſtimoniū tuuꝫ deme. Et ego dixi. Dn̄e: ip̄i ſciunt qꝛ ego eramꝯcludens in carcerē: ⁊ cedens ꝑ ſynagogaseos qͥ credebant in te ¶ Et cū funderet̉ ſan­ sͣ. 7. d.guis ſtephani teſtis tui: ego aſtabā ⁊ ꝯſētiebam: ⁊ cuſtodiebā veſtimē:a int̓ficiētiū illūEt dixit ad me. Uade: qm̄ ego ad natōes lōge mittā te. Audiebant aūt eū vſqꝫ ad hͦ ꝟbū⁊ leuauerunt vocē ſuā dicētes. Tolle de t̓rahuiuſmōi. Non em̄ fas eſt eū viuere. Vociferantibus aūt eis ⁊ ꝓijcientibus veſtimētaEe 2