Actusſeptē. Una aūt ſabbati cū ꝯueniſſemꝰ ad frāgendū panē: paulus diſputabat cū eis ꝓfecturꝰ ī craſtinū ꝓtraxitqꝫ ẜmonē vſqꝫ ī mediam noctē. Erant aūt lāpades copioſe ī cenaculo vbi eramꝰ cōgregati. Sedēs autē qͥdam adoleſcens noīe eurychus ſuꝑ feneſtrācū mergeret̉ ſomno gͣui diſputante diu paulo: ductꝰ ſomno cecidit de tertio cenaculo deorſum: ⁊ ſublatꝰ eſt mortuꝰ. Ad queꝫ cū deſcendiſſet paulꝰ incubuit ſuꝑ eū: ⁊ cōplexus3. Regū. 17. dixit. ¶ Nolite turbari. Aīa em̄ ip̄ius in ipſo4. Aegū. ⁊. eſt. Aſcendēs aūt frangenſqꝫ panē ⁊ guſtāsſatiſqꝫ allocutus eſt vſqꝫ in lucē. ⁊ ſic ꝓfectꝰeſt. Adduxerūt aūt puerū viuentē: ⁊ conſolati ſunt nō minime. Nos aūt aſcēdētes nauem nauigauimus in aſſon: inde ſuſcepturipaulū. Sic em̄ diſpoſuerat: ip̄e ꝑ terrā iterfacturus. Cū aūt ꝯueniſſemꝰ in aſſon aſſumpto eo venimꝰ mytylenē Et inde nauigātesſequenti die venimus ꝯtra chium ⁊ alia dieapplicuimꝰ ſamū: ⁊ ſequēti die venimꝰ myletum. Propoſuerat em̄ paulꝰ tranſnauigareepheſum: ne qͣ mora illi fierer ī aſia. Feſtinabat em̄ ſi poſſibile ſibi eſſet: vt diem penthecoſten faceret hieroſolymis. Amyleto autēmittens epheſum vocauit maiores natu eccleſie: qͥ cū veniſſent ad eū ⁊ ſiml̓ eēt: dixiteis. Vos ſcitis a pͥma die qͣ ingreſſus ſum inaſiā qͣliter vobiſcū ꝑ omne tp̄s fuerim ſeruiens dn̄o cū om̄i hailitate ⁊ lachrymis ⁊ tēptatōnibus q̄ mihi acciderunt ex inſidijs iudeorū: quō nihil ſubtraxerī vob̓ vtiliū qͦ minus annunciarē vob̓ ⁊ docerem vos publice ⁊ ꝑ domos: teſtificās iudeis atqꝫ gētilibꝰin deū pnīam ⁊ fidem in dn̄m nr̄m ih̓m xp̄mEt nūc ecce ego alligatꝰ ſpū: vado ī hierl̓m:q̄ in ea ventura ſunt mihi ignorās: niſi ꝙ ſpirituſſanctꝰ ꝑ oēs ciuitates mihi ꝓteſtat dicens: qm̄ vincula ⁊ tribulationes hieroſolymis me manent. Sed nihil horū vereor: necfacio aīam meā p̄cioſiorē qͣꝫ me dummō conſummē curſum meū ⁊ miniſteriū ꝟbi qd̓ accepi a dn̄o ieſu teſtificari euangeliū gr̄e dei.Et nunc ecce ego ſcio: qꝛ ampliꝰ nō videbitꝭfaciē meā: vos om̄es ꝑ qͦs trāſiui p̄dicās regnum dei. Quapropter ꝯteſtor vos hodierna die qꝛ mundus ſum a ſanguine oīm. Nōem̄ ſubterfugi quo minus annunciarem oēconſiliū dei vob̓. Attēdite vob̓ ⁊ vniu̓ſo gregi in quo vos ſpūſſanctus poſuit ep̄os regere eccleſiam dei: quam acqͥſiuit ſanguīe ſuoEgo ſcio qm̄ intrabūt poſt diſceſſionē meaꝫlupi rapaces in vos: nō parcentes gregi Etex vobiſip̄is exurgent viri loquētes ꝑuerſavt adducāt diſcipulos poſt ſe. Propter qd̓vigilate memoria retinētes: qm̄ ꝑ trienniuꝫnocte ⁊ die nō ceſſaui cū lachrymis monēsvnumquēqꝫ veſtrū. Et nunc cōmendo vosdeo ⁊ ꝟbo gratie ip̄ius qui potēs eſt edificare ⁊ dare hereditatē in ſanctificatis om̄ibusArgentū ⁊ aurum aut veſtem nullius cōcupiui ſicut ip̄i ſcitis qm̄ ad ea q̄ mihi opꝰ erāt⁊ his qͥ mecum ſunt: mīſtrauerunt manꝰ iſteOm̄ia oſtēdi vob̓: qm̄ ſic laborātes oportꝫſuſciꝑe infirmos: ac meminiſſe verbi dn̄i Ieſu: qm̄ ip̄e dixit. Beatius eſt magis dare qͣꝫacciꝑe. Et cum hec dixiſſet: poſitis genibusſuis orauit cū oībus illis. Magnꝰ aūt fletꝰfactus eſt oīm: ⁊ ꝓcumbentes ſuper collumpauli oſculabant̉ eū dolentes maxīe in ꝟboqd̓ dixerat: qm̄ amplius faciem eiꝰ nō eſſentviſuri. Et deducebant eū ad nauem. XXIUm aūt factuꝫ eſſet vt nauigaremꝰpatharam. Et cum inueniſſemꝰ nauem trāſfretantē in phenicē: aſcendentes nauigauimus. Cū apparuiſſemꝰ aūt cypro relinquentes eā ad ſiniſtrā nauigauimꝰ in ſyriā ⁊ venimus tyrum. Ibi em̄ nauis expoſitura eratonus. Inuentis aūt diſcipul̓ māſimꝰ ibi diebus ſeptem. Qui paulo dicebant ꝑ ſpm̄: neaſcenderet hieroſolymā Et expletis diebusꝓfecti ibamꝰ deducentibꝰ nos om̄ibus cumvxoribꝰ ⁊ filijs vſqꝫ foras ciuitatē ⁊ poſitisgenibus in litore orauimꝰ. Et cū valefeciſſemus inuicem aſcendimꝰ nauē: illi aūt redierunt in ſua. Nos ꝟo nauigatiōe explicita atyro deſcendimꝰ ptolomaidā ⁊ ſalutatis fractribus māſimus die vna apd̓ illos. Alia autem die ꝓfecti venimꝰ ceſareā. Et intrantesdomū philippi euangeliſte qͥ erat vnꝰ de ſeꝑtem manſimꝰ apud eū. Huic aūt erāt quatuor filie ꝟgines ꝓphetātes. Et cū morare.mur ꝑ dies aliquot: ſuꝑuenit qͥdam vir a iudea ꝓpheta noīe agabus. Is cū veniſſet adnos tulit zonam pauli ⁊ alligans ſibi pedes⁊ manus dixit. Hec dicit ſpūſſanctꝰ. Viruꝫcuius eſt zona hec ſic alligabūt in hierl̓m iudei: ⁊ tradent in manus gentiū. Quod cumaudiſſemꝰ rogabamꝰ nos: ⁊ qͥ loci illiꝰ erantne aſcenderet hieroſolymā. Tunc reſponditpaulus ⁊ dixit. Quid facitis flētes ⁊ affligētes cor meū. Ego aūt nō ſolū alligari: ſed etmori in hierl̓m paratus ſum ꝓpter nomē domini ieſu. Et cū ei ſuadere nō poſſemꝰ: quieuimꝰ dicentes. Dn̄i volūtas fiat. Poſt dies aūt iſtos p̄parati aſcendebamꝰ in hierl̓mUenerūt aūt qͥdā ex diſcipulis a ceſarea nobiſcum: adducētes ſecū apud quē hoſpitaremur iaſonem quendā ciprum antiquū diſcipulū. Et cū veniſſemꝰ hyeroſolymā: libēter