Druckschrift 
Biblia
Einzelbild herunterladen
 

Ad HebreosMbram em̄ habēs lex futuroꝝ bov noꝝ ipſam imaginē rerū: per ſingulos annos eiſdem ip̄is hoſtijs qͣsofferunt indeſinenter: nunqͣꝫ poteſt accedentes ꝑfectos facere. Alioquin ceſſaſſent offerri: ideo nullam haberent vltra ꝯſcientiaꝫpeccati cultores ſemel mundati Sed in ip̄iscōmemoratio peccatorum per ſingulos annos fit Impoſſibile em̄ eſt ſanguine taurorum hircorū auferri peccata. Ideo ingrediens mundū dicit. Hoſtiā oblationemnoluiſti: corpus aūt aptaſti mihi. Halocauſtomata peccato tibi placuerūt. Tūcdixi. Ecce venio. In capite libri ſcriptū eſtde me: vt faciā deus voluntatē tuā. Superius dicens: quia hoſtias oblationes holocauſtomata peccato noluiſti: nec placita ſunt tibi que ẜm legē offerunt̉: tūc dixiecce venio: vt faciā deus voluntatem tuamaufert pͥmū vt ſequens ſtatuat. In qua voluntate ſanctificati ſumus oblationeꝫ corporis chriſti ieſu ſemel. Et omnis quidē ſacerdos p̄ſto eſt quotidie miniſtrās: eaſdēſepe offerēs hoſtias que poſſunt aufferrepeccata. Hic aūt vnā peccatis offerēs hoſtiam in ſempiternū ſedet in dextera dei decetero expectans donec ponant̉ inimici eiꝰſcabellum pedum eius. Una em̄ oblationeconſummauit in ſempiternum ſanctificatosConteſtat̉ auteꝫ nos ſpirituſſanctꝰ. Poſtqͣꝫ em̄ dixit. Hoc autē teſtamētū quod teſtabor ad illos poſt dies illos dicit dn̄s. daboleges meas in cordibus eoꝝ: in mentibuseorū ſuꝑſcribam eas: peccatoꝝ iniquita eoꝝ iam non recordabor ampliꝰ. Ubi autem hoꝝ remiſſio: eſt oblatio peccato. ¶Habentes itaqꝫ frēs fiduciā: in introituſanctoꝝ in ſanguine xp̄i quaꝫ initiauit nob̓viā nouā viuētē: velamē. id ē. carnē ſuam ſacerdotē magnū ſuꝑ domū dei accedamuꝰ ꝟo corde ī plenitudine fidei aſperſi corda a ꝯſcientia mala abluti corpus aqͣmūda teneamꝰ ſpei nr̄e confeſſionē indeclinabilē. Fidelis em̄ eſt repromiſit. Et cōſideremꝰ inuicē in ꝓuocationem charitatisbonoꝝ operū: deſerentes collectionē noſtrā ſicut ꝯſuetudinis ē quibuſdā: ſꝫ ꝯſolantes: tātomagis quāto videritis appropinquantē diē. Volūtarie em̄ peccātibus nob̓poſt acceptā noticiā veritatis iam relinquit̉ peccatis hoſtia. terribilis aūt q̄damexpectatio iudicij ignis emulatio: cōſutro. 17. ptura eſt aduerſarios Irritā quis facienspat. 18. c. legem moyſi ſine vlla miſeratione: duobusncot 13. a. vel tribꝰ teſtibus morit̉: quātomagis putatis deteriora mereri ſupplicia qui filium deicōculcauerit ſanguinē teſtamēti pollutuꝫduxerit: in ſanctificatus ē ſpiritui gratieꝯtumeliā fecerit. Scimus em̄ dixit mihi Deutro. 32.vindictā: ego retribuā. Et iteꝝ qꝛ iudicabit dn̄s ppl̓m ſuū Horrēdū ē īcidere ī manꝰ Tobie 3.dei viuentis. Rememoramī aūt pͥſtinos di­ Aho. 12. d.. 6. a.es in qͥbꝰ illuminati magnū certamen ſuſtinuiſtis paſſionū: in altero quidem opprobrijs tribulationibꝰ ſpectaculū facti: in altero aūt ſocij taliter ꝯuerſantiū effecti. Naꝫ vinctis cōpaſſi eſtis: rapinam bonorumveſtroꝝ gaudio ſuſcepiſtis cognoſcētesvos hr̄e meliorē manentē ſubſtantiā. Nolite itaqꝫ amittere ꝯfidentiā veſtram: magnam hꝫ remunerationē. Patientia em̄ vobis neceſſaria eſt vt voluntateꝫ dei faciētesreportetis ꝓmiſſionem. Adhuc em̄ modicūaliquātulūqꝫ qui venturus eſt veniet nontardabit (iuſtus aūt meus ex fide viuit. Abac. 2.ſi ſubtraxerit ſe: non placebit aīe mee. Nos Aho. l. b.aūt non ſumus ſubtractionis filij in perditionem: ſꝫ fidei in acquiſitionē aīe.St autē fides ſperādarū ſubſtantiarerū argumentū apparētium. Inhac em̄ teſtimoniū ꝯſecuti ſūt ſenes Fide: intelligimꝰ aptata ſecula vbo dei Gen̄. 1.vt ex inuiſibilibꝰ viſibilia fierēt¶ Fide: plu­ Sen..rimā hoſtiam abel qͣꝫ cayn obtulit deo: perquā teſtimoniū ꝯſecutꝰ eſt eſſe iuſtus: teſtimoniū ꝑhibente muneribꝰ eius deo: illāGen̄. 5.defunctus adhuc loquit̉ Fide enoch trāſSapicn̄. 4.latus eſt ne videret mortē: inueniebat̉ Eccī. 4.4.qꝛ tranſtulit illū dn̄s. Ante tranſlationē em̄teſtimoniū habuit placuiſſe deo Sine fide 1. Machb̓. 2.autē impoſſibile eſt placere deo Credere em̄oportet accedentem ad deum: quia eſt: inquirētibus ſe remunerator ſit Fide noe re­ Gen̄. 6.ſponſo accepto de his adhuc videbantur metuens aptauit arcā in ſaluteꝫ domusſue: quam dānauit mūdum: iuſticiefidem eſt heres ē inſtitutꝰ Fide vocatur Gen̄. 12.abraam obediuit ī locū exire quem acceptu et. 13.rus erat in hereditatem exijt neſciens quoiret. Fide demoratus eſt in terra repromiſſionis tanqͣꝫ in aliena: in caſulis habitādo cuꝫyſaac iacob coheredibus repromiſſioniseiuſdem. Expectabat em̄ fundamēta habētem ciuitatem cuiꝰ artifex ꝯditor deꝰ Fi. Gen̄. 21.de: ipſa ſara ſterilis ꝟtutē in ꝯceptione ſeminis accepit etiā p̄ter tp̄s etatꝭ: qm̄ fideleꝫcredidit euꝫ repromiſerat. Propter qd̓ ab eo vno orti ſūt: emortuo tāqͣꝫ ſideraceli ī multitudinē: ſicut arena ē ad orammaris īnumerabilis. Iuxta fidē defūcti ſūtoēs iſti: acceptis repromiſſionibꝰ: ſꝫ age eas aſpicientes ſalutantes et ꝯfidentesEc 4