piternū habet ſacerdotiū. Un̄ ⁊ ſaluare inꝑpetuū pōt accedēs ꝑ ſemetipſum ad deumſemꝑ viuēs ad īterpellādū ꝓ nob̓ Talis em̄decebat vt nob̓ eēt pōtifex: ſanctꝰ: innocēs.īpollutꝰ ſegregatꝰ a peccatoribꝰ et excelſiorcelis factꝰ. Qui non hꝫ neceſſitatē quotidiequēadmodū ſacerdotes pͥus ꝓ ſuis delictishoſtias offerre: deinde ꝓ ppl̓i. Hoc eniꝫ fecitſemel ſe offerendo. Lex em̄ conſtituit homines ſacerdotes infirmitatē habentes: ſermoautē iuriſiurandi qui poſt legē eſt filiū ī eternum perfectum.VIIIApitulū aūt ſuper ea que dicuntursͣ. 4. b.c ¶ Talē habemus pontificē: qui ꝯſedit in dextera ſedis magnitudinis īcelis ſanctoꝝ mīſter: ⁊ tabernaculi veri qd̓fixit deꝰ ⁊ nō homo. Oīs em̄ pontifex ad offerēdum munera ⁊ hoſtias ꝯſtituit̉. Un̄ neceſſe ē ⁊ hunc habere aliquid qd̓ offerat. Siergo eēt ſuꝑ terrā nec eſſet ſacerdos cū eſſentqͥ offerrēt ẜm legē munera qͥ exēplari ⁊ vmbre deſeruiūt celeſtiū: ſicut reſponſū ē moyſiExodi. 25.cū ꝯſummaret tabernaculū ¶ Uide inqͥt oīaActu. 7. c.facito ẜm exemplar: qd̓ tibi oſtenſū ē in mōte. Nūc aūt melius ſortitus ē mīſteriū quanto ⁊ melioris teſtamenti mediator eſt: qd̓ inmelioribꝰ repromiſſionibꝰ ſancitum eſt. Nāſi illud pͥus culpa vacaſſet: nō vtiqꝫ ſecundilocꝰ inquireret̉. Uituperans em̄ eos dicit.Ecce dies veniēt dicit dn̄s: ⁊ ꝯſūmabo ſuꝑdomū iſrael: ⁊ ſuꝑ domū iuda teſtamentumnouū: nō ẜm teſtamentū qd̓ feci patribꝰ eoꝝin die qͣ apprehēdi manū eoꝝ vt educerem illos de terra egypti: qm̄ ip̄i nō ꝑmanſerūt inteſtamēto meo ⁊ ego neglexi eos dicit dn̄s.Quia hoc eſt teſtamētū qd̓ diſponā domuiiſrl̓ poſt dies illos dicit dn̄s: dādo leges meas in mentē eoꝝ: ⁊ in corda eoꝝ ſuꝑſcribamEſaie. 43.eas ¶ ⁊ ero eis in deū: ⁊ ipſi erūt mihi in poApoc. 21. bpulū¶ Et nō docebit vnuſquiſqꝫ ꝓximū ſuHiere. 31.um: ⁊ vnuſquiſqꝫ frēm ſuū: dicēs: cognoſcedn̄m: qm̄ oēs ſcient me a minore vſqꝫ ad maiorē: qꝛ ꝓpitiꝰ ero iniquitatibꝰ eoꝝ ⁊ peccatoꝝ eoꝝ iam non mēorabor Dicēdo autemnouū: veterauit prius. Qd̓ autē antiquat̉ ⁊ſeneſcit: ꝓpe interitum eſt.Abuit qͥdē ⁊ pͥus iuſtificatiōes culh ture: ⁊ ſanctū ſeculare. TabernacuClū em̄ factū ē pͥmū: in quo erāt cādelabra ⁊ menſa ⁊ ꝓpoſitio panum q̄ dicit̉ ſancta: poſt velamētū aūt ſcd̓m tabernaculū qd̓d̓r ſanctaſanctoꝝ. aureū habēs thuribuluꝫ⁊ arcā teſtamēti circūtectā ex oī ꝑte auro: inquā vrna aurea habēs māna ⁊ virga aaronqͥ frōduerat ⁊ tabule teſtamenti: ſuꝑ q̄ erantcherubin gl̓ie obumbrantia ꝓpiciatoriū deAd Hebreosqͥbꝰ nō ē modo dicēdū ꝑ ſingl̓a. His ꝟo itacōpoſitis: in pͥori qͥdē tabernaculo ſemꝑ introibāt ſacerdotes ſacrificioꝝ officia ꝯſūmātes: in ſcd̓o autē ſemel in anno ſolus pōtifexnō ſine ſanguine quē offerret ꝓ ſua ⁊ populiignorātia: hͦ ſignificāte ſpūſancto: nondumꝓpalatā eē ſanctoꝝ viā adhuc pͥore tabernaculo habēte ſtatū. Que ꝑabola ē tꝑis inſtā Btis iuxta quā munera ⁊ hoſtie offerūt̉: q̄ nōpoſſunt iuxta ꝯſciētiā ꝑfectū facere ẜuiētēſolūmodo in cibis ⁊ in potibꝰ ⁊ in varijs baptiſmatibꝰ ⁊ iuſticijs carnis vſqꝫ ad tēpuscorectionis impoſitis. Chriſtꝰ aūt aſſiſtenspontifex futuroꝝ bonoꝝ ꝑamplius ⁊ ꝑfectius tabernaculū nō manufactū. id eſt. nō huius creationis: neqꝫ ꝑ ſanguinem hircorumaut vituloꝝ: ſed per ꝓprium ſanguinē ītroiuit ſemel in ſancta: eterna redemptiōe inuēta. Si em̄ ſanguis hircoꝝ ⁊ taurorū ⁊ cinis.vitule aſperſus: inquinatos ſcīficat ad emūi. Ioh̓. 1. d.dationem carnis ¶quātomagꝭ ſanguis chriApoc. 1. b.ſti qui ꝑ ſpm̄ ſctm̄ ſemetipſū obtulit īmacula j. Pe. j. d.tum deo: emūdauit ꝯſcientiā noſtrā ab operibus mortuis ad ſeruiēdum deo viuēti? Etideo noui teſtamēti mediator ē: vt morte intercedente in redemptionē eaꝝ p̄uaricationū q̄ erant ſub pͥori teſtamento repromiſſionē accipiant qui vocati ſunt eterne hereditatis Ubi em̄ teſtamētū ē: mors neceſſe ē intercedat teſtatoris ¶ Teſtamētū em̄ in mortuis Gal̓. 3. b.ꝯfirmatū ē. Alioqͥn nondū valet: dū viuit qͥteſtatus ē. Vnde nec pͥmum quideꝫ ſine ſanguine dedicatū eſt. Lecto em̄ omni mandato legꝭ a moyſe vniu̓ſo populo: accipiēs ſanguinē vituloꝝ ⁊ hircoꝝ cū aqua ⁊ lana coccinea ⁊ hyſopo: ipſū qͦꝫ librū ⁊ oēm populūaſperſit dicēs Hic ſanguis teſtamēti quod Mat. 26. c.Mar. 14. c.mandauit ad vos deus. Etiā tabernaculū ⁊Luc̄. 22. b.oīa vaſa miniſterij ſanguine ſil̓iter aſperſit. 1. Cor. ii. c.Et oīa pene in ſanguine ẜm legē mundant̉.¶ ⁊ ſine ſanguinis effuſione non ſit reimſſio. t. Ioh̓. i. d.Neceſſe ē ergo exēplaria quidē celeſtiū his Aboc. ſ. b.1. Pe. 1. d.mūdari: ip̄a aūt celeſtia melioribꝰ hoſtijs qͣꝫiſtis. Non em̄ in manufacta ſancta ieſus introijt exēplaria veroꝝ: ſꝫ in ip̄m celū vt appareat nūc vultui dei ꝓ nobis. Neqꝫ vt ſepe offerat ſemetipſū: quēadmodū pontifexintrat in ſancta ꝑ ſingulos ānos in ſanguinealieno. Alioqͥn oportebat eū frequēter patiab origine mūdi. Nūc aūt ſemel in ꝯſūmatione ſeculoꝝ ad deſtitutionē peccati ꝑ hoſtiam ſuā apparuit. Et quēadmodū ſtatutū eſthoībꝰ ſemel mori: poſt hͦ autē iudiciū ſic ⁊ Aho. 5. b.1. Pe. 3.d.xp̄s ſemel oblatus eſt ad multoꝝ exhauriēda peccata: ſecundo ſine peccato apparebitoībus expectantibꝰ ſe in ſalutē.